[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


52:274  pater  :  et  iam  in  Christo  impletum  sit  quod  vaticinatus  erat  Malachias,  non  modo  in  Iudaea,  sed  in  toto  orbe  offerri  Deo  pura  sacrificia.  Sustollentes  puras  manus.  Ao  si  diceret,  modo  adsit  bona  conscientia,  nihil  obstare  quominus  ubique  invocent  Deum  omnes  gentes.  Sed  rei  loca  signum  posuit:  nam  purae  manus  sunt  puri  cordis  indices.  Quemadmodum  e  converso  Iesaias  (1,  15)  exprobrat  Iudaeis,  quod  manus  ad  Deum  sanguinolentas  extollant,  dum  invehitur  in  eorum  crudelitatem.  Porro  caeremonia  haec  usitata  fuit  omnibus  saeculis,  quia  natura  hic  nobis  ingenitus  est  sensus,  quum  Deum  quaerimus,  sursum  adspicere.  Adeoque  semper  valuit,  ut  ipsi  quoque  idololatrae,  quum  alioqui  Deum  affigerent  ligneis  et  lapideis  simulacris,  morem  tamen  in  coelum  tollendi  manus  retinerent.  Discamus  ergo  caeremoniam  esse  verae  pietati  congruentem,  modo  respondeat  quae  per  eam  figuratur  veritas:  nempe  ut,  admoniti  Deum  in  coelo  quaerendum  esse,  primum  de  ipso  terrenum  vel  carnale  nihil  imaginemur  :  deinde  exuamus  affectus  carnales,  ne  quid  impediat  quominus  animi  nostri  supra  mundum  assurgant.  Idololatrae  vero  et  hypocritae  manus  inter  orandum  attollendo,  simiae  sunt:  quia  dum  externo  symbolo  profitentur  se  mentes  sursum  habere  erectas,  priores  in  ligno  et  lapide  haerent,  quasi  illic  inclusus  esset  Deus:  secundi  aut  inanibus  curis,  aut  pravis  cogitationibus  impliciti  in  terra  iacent:  proinde  contrario  gestu  testimonium  adversum  se  ferunt.  Absque  ira.  Nonnulli  fremitum  indignationis  exponunt,  dum  secum  tumultuatur  conscientia,  et  quasi  cum  Deo  expostulat:  quod  accidere  solet  quum  res  adversae  gravius  nos  premunt.  Tunc  enim  aegre  ferimus,  non  statim  Deum  nobis  succurrere,  et  impatientia  turbamur.  Concutitur  etiam  fides  variis  insultibus:  nam  quia  noa  apparet  eius  auxilium,  obrepunt  nobis  dubitationes,  an  curam  nostri  habeat,  an  salvos  velit  necne,  et  similes  Talem  consternationem  haesitantis  animi  disceptationis  voce  notari  putant.  Ita  secundum  eos  sensus  esset,  pacata  conscientia  et  intrepida  fiducia  orandum  esse.  Alii  (ut  Chrysostomus)  requiri  putant  non  tam  erga  Deum  quam  homines  placidos  animos  et  omni  perturbatione  vacuos.  Quia  nihil  est  quod  puram  Dei  invocationem  magis  impediat,  quam  rixae  et  contentiones.  Unde  etiam  iubet  Christus  (Matth.  5,  24),  si  quis  dissideat  cum  fratre,  prius  reconciliari  quam  munus  ad  altare  offerat.  Horum  utrumque  verissimum  esse  fateor:  sed  dum  praesentis  loci  circumstantiam  expendo,  non  dubito  quia  respexerit  Paulus  ad  disceptationes  quae  inde  oriebantur,  quod  Iudaei  gentes  sibi  aequari  indignabantur,  et  ideo  controversiam  movebant  de  earum  vocatione:  imo  eas  repudiabant  arcebantque  a  gratiae  consortio.  Vult  ergo  Paulus,  sedatis  eius-  18  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci