|
52:273
273
CAPUT
II.
274
omnes
nostros.
Ita
fiet
ut
nihil,
quod
ab
ipso
prodierit,
nobis
non
sit
maxime
tempestivum.
Ideo
frequenter
apud
Paulum
occurrit
haec
admonitio:
praesertim
quum
de
gentium
vocatione
agitur,
quae
sua
novitate
multos
tunc
percellebat
et
quasi
reddebat
attonitos.
Quibus
hac
solutione
non
satisfit,
Deum
occulta
sua
sapientia
distribuisse
temporum
vices:
hi
aliquando
experientur
quo
tempore
otiosum
fuisse
putant,
fabricasse
inferos
curiosis.
7.
In
quod
positus
sum.
Ne
temere
(ut
multi
solent)
de
re
sibi
parum
comperta
asserere
videatur,
se
ad
hoc
praedicat
divinitus
ordinatum,
ut
gentes
prius
a
regno
Dei
alienas
ad
evangelii
participationem
adducat.
Nam
apostolatus
eius
ad
gentes
certum
erat
divinae
vocationis
fundamentum.
Et
ideo
tantopere
in
ipso
asserendo
laborat:
ut
certe
apud
multos
non
absque
difficultate
recipiebatur.
Iusiurandum
quoque
vel
obtestationem
adhibet,
ut
in
re
maxime
seria,
doctorem
se
esse
gentium:
idque
in
fide
et
v
e
r
i
t
a
t
e
.
Quae
duo
bonam
conscientiam
significant,
sed
eam
quoque
fultam
esse
oportet
certitudine
divinae
voluntatis.
Proinde
non
tantum
sincero
affectu
se
gentibus
evangelium
praedicare
intelligit:
sed
etiam
sana
et
intrepida
conscientia,
eo
quod
nihil
agat
nisi
Dei
mandato.
8.
Volo
igitur
orare
viros
in
omni
loco,
sustollentes
puras
manus,
absque
ira
et
disceptatione.
9.
Consimiliter
et
mulieres
in
amictu
decoro
cum
verecundia
et
temperantia
ornare
semetipsas,
non
fortis
crinibusi
aut
auro,
aut
margaritis,
aut
vestitu
sumptuoso:
10.
sed
quod
decet
mulieres
profitentes
pietatem
per
bona
opera.
8.
Volo
igitur,
ete.
Pendet
haec
illatio
ex
proxima
sententia.
Nam,
ut
in
epistola
ad
Galatas
(4,
5)
vidimus,
spiritu
adoptionis
praeditos
esse
nos
oportet,
ut
Deum
rite
invocemus.
Postquam
ergo
Christi
gratiam
omnibus
exposuit,
ideoque
se
gentibus
datum
esse
apostolum
meminit,
ut
eodem
redemptionis
beneficio
promiscue
cum
Iudaeis
fruerentur:
omnes
pariter
ad
orandum
invitat.
Fides
enim
invocationem
parit.
Unde
et
ad
Romanos
capite
15,
9,
gentium
vocationem
probat
istis
testimoniis:
Exsultent
gentes
cum
populo
eius.
Item:
Omnes
gentes
laudate
Dominum.
Item:
Confitebor
tibi
inter
gentes
(Psal.
67,
5;
117,
1;
18,
50).
Valet
enim
reciprocum
argumentum
a
fide
ad
invocationem,
et
ab
invocatione
ad
fidem,
tanquam
a
causa
ad
effectum,
et
ab
effectu
ad
causam.
Quod
observatione
dignum
est:
quia
inde
admonemur,
Deum
se
nobis
patefacere
verbo
suo
ut
a
nobis
invocetur:
et
hoc
praecipuum
esse
exercitium
fidei.
Quare
particula,
in
omni
loco,
peraeque
hic
valet
atque
initio
prioris
ad
Corinthios:
ut
nullum
sit
iam
discrimen
inter
gentilem
et
Iudaeum,
inter
Graecum
et
barbarum:
quia
Deus
communis
est
omnium
Calvini
opera,
Vol,
LII,
|