[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


47:273  273  CAPUT  XI.  274  habebit.  Nam  praeter  omnium  spem  constantiam,  quae  in  verbi  sui  obedientia  fundata  est,  benedicit  Deus:  incredulis  vero  adeo  nihil  prosunt  suae  cautiones,  ut  quo  magis  sunt  meticulosi  pluribus  se  laqueis  implicent.  Caeterum  in  hac  historia  saeculi  nostri  formam  graphice  depictam  habemus.  Qui  providi  et  circumspecti  haberi  appetunt,  cantilenam  hanc  identidem  habent  in  ore,  habendam  esse  publicae  tranquillitatis  curam:  novationem  quam  molimur  multis  periculis  non  carere.  Postquam  hac  falsa  invidia  nos  gravarunt,  nullum  melius  inveniunt  compendium  quam  ut  Christum  sepeliendo  turbis  omnibus  occurrant.  Quasi  vero  prospere  illis  cessurus  sit  tam  impius  gratiae  Dei  contemptus,  dum  sedandis  turbis  hoc  excogitant  remedium,  ut  aboleatur  salutis  doctrina.  Quin  potius  eveniet  impiis  quod  timent:  quanquam,  ut  consequi  possint  quod  sperant,  nimis  tamen  indigna  est  haec  merces,  offenso  Deo  mundum  placare.  Locum  nostrum.  Incertum  est,  templumne  intelligant  an  patriam  suam.  In  utroque  autem  salutem  suam  verti  putabant.  Templo  enim  diruto  cessabant  sacrificia,  solennis  Dei  cultus  et  nominis  eius  invocatio.  Ergo  si  qua  erat  religionis  cura,  de  templo  sollicitos  esse  decebat.  Iam  vero  hoc  magnopere  intererat  ad  tuendum  ecclesiae  statum,  ne  rursus  e  terra  sua  abducerentur.  Memores  adhuc  erant  exsilii  babylonici,  quod  imprimis  severa  fuerat  Dei  ultio.  Tritum  etiam  instar  proverbii  apud  eos  erat,  quod  saepe  in  lege  occurrit,  speciem  esse  abdicationis,  si  Dominus  ipsos  e  terra  illa  eiiceret.  Colligunt  ergo,  nisi  perdatur  Christus  incolumem  non  fore  ecclesiam.  49.  Unus  ex  illis  Caiphas.  Brevis  fuit  consultatio,  quia  passus  non  est  Caiphas  diu  eos  haesitare.  Porro  unum  redimendae  salutis  modum  assignat,  ut  insontem  interficiant.  Bo  quo  sceleris  erumpant,  qui  sine  Dei  timore  consilia  ex  sensu  carnis  suae  potius  capiunt  quam  ex  Dei  verbo,  et  utile  sibi  fore  confidunt,  quod  per  bonorum  omnium  autorem  non  licet.  Perinde  est  enim  ac  si  Caiphas  diceret,  provocandam  esse  iram  Dei,  ut  bene  et  prospere  habeant.  Quare  discamus  nunquam  separare  utile  a  licito,  quando  nihil  boni  aut  laeti  sperandum  est  nisi  ex  Dei  benedictione,  quae  non  impiis  et  rebellibus,  qui  subsidia  ex  diabolo  petunt,  sed  fidelibus,  qui  simpliciter  ambulant  in  viis  suis,  promissa  est:  et  tamen  aliquid  coloris  habebat  haec  ratio,  quia  publica  utilitas  semper  praeponderare  debet.  Verum,  ut  iam  dixi,  non  magis  servatur  populus  scelerata  insontis  morte  quam  totum  hominis  corpus,  dum  petitfur  solum  iugulum  vel  pectus  transfigitur  gladio.  Qui  pontifex  erat.  Non  vocat  anni  illius  pontificem,  quod  annuum  duntaxat  esset  munus,  sed  quum  venale  esset,  et  transferretur  ad  varios  homines  Calvini  opera.  Vol.  XLVII.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci