[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


52:272  mediatores  sibi  propria  libidine  fabricare  eorum  esse,  qui  nec  Deum  nec  Christum  noverunt.  Unde  constituo,  papistarum  doctrinam  quae  et  Christi  patrocinium  obscurat,  imo  fere  sepelit,  et  fictitios  inducit  patronos  absque  ullo  scripturae  testimonio:  tum  impiae  diffidentia,  tum  etiam  impiae  temeritatis  plenam  esse.  6.  Qui  dedit  semetipsum.  Non  est  supervacua  hoc  loco  redemptionis  commemoratio.  Sunt  enim  res  necessario  coniunctae,  sacrificium  mortis  Christi,  et  perpetua  intercessio:  suntque  duae  sacerdotii  partes.  Nam  hac  significatione  sacerdos  noster  Christus  vocatur,  quod  semel  peccata  nostra  morte  sua  expiavit,  ut  Deum  nobis  propitium  redderet:  et  nunc  sanctuarium  coeli  ingressus,  ad  impetrandam  nobis  gratiam  coram  patre  apparet,  ut  eius  nomine  exaudiamur.  Quo  melius  detegitur  sacrilega  papistarum  impietas,  qui  dum  in  hoc  officio  sanctos,  qui  mortui  sunt,  Christo  socios  adiungunt,  simul  ad  eos  transferunt  sacerdotii  gloriam.  Lege  quartum  caput  ad  Hebraeos  circa  finem,  et  initium  quinti  :  reperies  quod  dico,  intercessionem,  qua  propitiator  nobis  Deus,  in  sacrificio  fundatam  esse.  Quin  etiam  tota  veteris  sacerdotii  ratio  hoc  demonstrat.  Sequitur  ergo,  nihil  ex  officio  intercedendi  a  Christo  transscribi  posse  ad  alios,  quin  sacerdotii  titulo  nudetur.  Praeterea  quum  avx&uTpov  appellat,  alias  omnes  satisfactiones  evertit.  Quamquam  non  me  latet  papistarum  argutia:  fingunt  enim  redemptionis  pretium,  quod  morte  sua  persolvit  Christus,  in  baptismo  nobis  applicari,  ut  deleatur  originale  peccatum:  postea  satisfactionibus  nos  reconciliari  Deo.  Hoc  modo,  quod  erat  universale  et  perpetuum  beneficium,  ad  exi*  guum  tempus  et  speciem  unam  restringunt.  Sed  plenam  huius  rei  tractationem  ex  Institutione  pete.  Ut  esset  testimonium.  Hoc  est,  ut  haec  gratia  patefieret  tempore  constituto.  Dixerat,  pro  omnibus:  quae  particula  quaestionem  movere  poterat,  cur  ergo  peculiarem  unum  populum  elegisset  Deus,  si  omnibus  communiter  se  propitium  patrem  exhibeat,  ac  una  omnibus  communis  erat  redemptio  in  Christo?  Huic  quaestioni  ansam  praecidit,  quum  revelandae  gratiae  opportunitatem  refert  ad  Dei  consilium.  Num  si  hyeme  non  miramur  emarcidae  arbores,  agros  nive  coopertos,  prata  gelu  rigentia:  veris  temperie  revirescere  quae  ad  tempus  quodammodo  emortua  fuerant,  quia  ordinatae  sunt  a  Deo  temporum  vices:  cur  non  ipsius  providentiae  in  aliis  idem  iuris  concedemus?  An  propterea  Deum  inconstantiae  arguemus,  quia  quod  semper  apud  se  decretum  fixumque  habuit,  suo  tempore  profert  in  medium?  Quare  et  si  hoc  repentinum  mundo  accidit  et  minime  exspectatum,  quod  Christus  Iudaeis  ac  gentibus  promiscue  redemptor  apparuit:  ne  tamen  putemus  subitum  hoc  fuisse  Deo:  sed  potius  admirabili  eius  providentiae  discamus  subiicere  sensus  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci