[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


47:272  quidem  ipsorum  erat,  se  interponere,  ne  oves  a  grege  Domini  abduceret,  verum  miracula  eius  confitendo  satis  declarant,  Deum.  se  minime  curare,  cuius  virtutem  tam  secure  fastuoseque  contemnunt.  Venient  Romani*  Sceleri  obtenditur  speciosus  color  boni  publici  studium.  Hic  praecipue  metus  eos  angebat,  ne  concideret  eorum  tyrannis:  verum  se  de  templo  et  cultu  Dei,  de  gentis  nomine,  de  populi  statu  sollicitos  esse  simulant.  Et  quorsum  hoc?  neque  enim  videntur  fallendi  causa  tales  sibi  praetextus  accersere.  Non  concionantur  ad  plebem,  seorsum  et  in  occulto  inter  se  deliberant:  quum  sibi  sint  omnes  eiusdem  perfidiae  conscii,  cur  non  ingenue  sua  consilia  sensusque  in  medium  ¡ìproferant?  Nempe  quantumvis  crassa  sit  et  convicta  impietas,  sociam  tamen  hypocrisin  fere  habet.  Ita  obliquis  ambagibus  vel  latebris  se  involvit,  ut  sub  virtutis  specie  fallat.  Praecipuum  quidem  illis  consilium  fuit,  aliquam  gravitatis,  moderationis  et  prudentiae  imaginem  ostentare,  ut  aliis  fucum  facerent:  sed  credibile  est  eos  quoque  inani  ista  larva  fuisse  deceptos,  quum  sibi  iustam  Christi  persequendi  occasionem  esse  fingerent.  Ita  hypocritae  etiamsi  intus  coarguat  eos  conscientia,  postea  tamen  vanis  figmentis  se  inebriant,  ut  videantur  peccando  innoxii:  interea  manifeste  secum  ipsi  dissident.  Initio  enim  confessi  sunt  Christum  multa  signa  edere:  nunc  sibi  a  Romanis  metuunt,  quasi  non  satis  superque  praesidii  sit  in  Dei  virtute,  quae  se  praesentem  in  illis  signis  exhibebat.  Venient  Momani.  Significat  evangelista  hanc  fuisse  deliberationis  summam,  ut  quod  instabat  periculum  caverent.  Si  quid,  inquiunt,  in  publico  statu  novari  Romani  intellexerint,  timendum  est,  ne  misso  exercitu  gentem  nostram  perdant  una  cam  templo  et  cultu  Dei.  Perversa  autem  consultatio  est  de  cavendis  periculis,  quae  effugere  non  licet,  nisi  velimus  a  recto  cursu  deflectere.  Primo  loco  quaerendum  est,  quid  mandet  Deus  ac  fieri  velit:  qualiscunque  nos  maneat  eventus,  fixum  illud  manere  debet.  Isti  vero  tollendum  Christum  statuunt,  ne  quid  incommodi  accidat,  si  pergere  ipsum,  qua  coepit,  passi  fuerint.  Quid  autem  si  divinitus  fuerit  missus?  an.  Dei  prophetam  a  se  reiicient,  ut  pacem  redimant  cum  Romanis?  Haec  sunt  eorum  consilia,  qui  vere  et  ex  animo  Deum  non  reverentur:  quid  fas  et  rectum  sit  susque  deque  habent,  quia  tantum  pendent  ex  eventu.  Atqui  haec  una  est  pie  sancteque  deliberandi  ratio:  primum,  ut  quaeramus  quidnam  Deo  placeat:  deinde,  ut  intrepide  sequamur  quidquid  praescribit,  nec  ullo  metu  frangamur,  etiamsi  nos  mille  mortes  obsideant.  Nam  actiones  nostrae  non  ad  quemlibet  venti  flatum,  sed  ad  voluntatem  unius  Dei  perpetuo  dirigendae  sunt.  Quisquis  secure  discrimina  contemnit,  vel  saltem  superato  eorum  metu  simpliciter  Deo  paret,  felicem  tandem  exitum  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci