25:272  met,  Deum  qui  veritas  est  simulate  loqui,  in  promptu  est  solutio,  Deum  nihil  finxisse.  Sed  homini  in  sua  contumacia  obstinato  laxasse  habenas,  ac  si  quis  protervum  filium  et  moribus  perditis  emancipet,  quia  se  regi  non  patitur.  Nisi  enim  prava  cupiditas  excaecasset  Balaam,  difficile  cognitu  vel  obscurum  non  erat  quo  spectaret  ironica  permissio.  Hinc  vero  discant  hypocritae,  nihil  se  proficere  vanis  coloribus,  quamvis  illis  Deus  ad  tempus  indulgeat,  quia  tandem  deprehendit  astutos  in  sua  vafritie.  Quare  nihil  melius  quam  pura  et  simplici  docilitate  quaerere  quid  fieri  a  nobis  velit,  ut  statim  morem  geramus,  ne  verbum  aut  syllabam  mutare  tentemus  simul  ac  sacrum  os  suum  ad  nos  docendos  aperire  dignatus  fuerit.  Quid  enim  aliud  est  vocare  in  quaestionem  quod  ab  eo  definitum  est,  quam  importune  cogere  ut  se  votis  nostris  inflectat?  22.  Iratus  vero  est  Qui  convenit  Deum  irasci  quum  nihildum  aggressus  sit  Balaam  illius  iniussu?  Sed  tenendum  est  quod  nuper  attigi,  multa  in  speciem  Deum  concedere,  quae  non  probat.  Populum  in  deserto  carnibus  vesci  passus  est:  viris  permisit  dare  libellum  divortii  uxoribus,  atque  etiam  plures  simul  ducere:  neque  tamen  ideo  licuit  carnes  comedere  in  deserto,  vel  extra  culpam  fuerunt  divortium  et  polygamia.  Quidquid  sit,  peccavit  Balaam  pervicaciter  urgendo  quod  nefas  erat:  atque  hoc  modo  lethalem  poenam  meritus  est,  quam  tamen  moderari  Deo  placuit.  Qua  in  parte  etiam  sobrie  sapere  oportet,  ne  ubi  a  nostro  sensu  dissident  arcana  Dei  iudicia,  ipsis  obstrepamus..  Prophetam,  qui  fideliter  mandatis  defunctus  panem  in  reditu  gustaverat,  idque  alterius  prophetae  hortatu,  ut  tantum  incogitantia  et  facilitate  lapsus  esset,  morte  punivit,  impostori  et  falsario,  qui  venalem  prostituit  linguam  non  infligit  duriorem  poenam  quam  quod  minando  eum  territat.  Hic  carnis  temeritas  libenter  materiam  arriperet  cum  Deo  rixandi  :  verum  ultio  quae  Balaam  manebat,  et  a  qua  tandem  elapsus  non  est,  illustrandae  gloriae  Dei  causa,  in  certum  tempus  dilata  fuit.  Quare  si  quando  nobis  obrepat  dubitatio  ubi  ratio  in  operibus  Dei  non  apparet,  discamus  nos  statim  compescere.  Describitur  postea  externum  irae  Dei  iudicium,  quod  angelus  exserto  gladio  occurrit:  ubi  notandum  est,  cum  magno  prophetae  dedecore  patefactum  prius  asinae  fuisse  angeli  gloriam.  Etsi  enim  corpus  induerat  angelus,  cuius  conspectu  tangi  potuit  brutum  animal,  qui  tamen  factum  est  ut  ad  formidabile  illud  spectaculum  expaverit  asina,  et  propheta  caecutierit,  nisi  quod  perfidi  hominis  stupori  notam  ignominiae  inurere  voluit  Deus?  Visiones  extraordinarias  ante  iactabat,  nunc  quod  bestiae  oculis  expositum  est  eum  fugit.  Unde  haec  tanta  caecitas,  nisi  ex  avaritia,  qua  sic  fuerat  obstupefactus,  ut  turpe  lucrum  sanctae  Dei  vocationi  praeferret?  Denique  in  eo  impletum