25:271  271  REDITUS  AD  HISTORIAM.  272  tate  et  potentia:  Balaam  putat  sibi  fore  obstrictum.  Etsi  autem  videtur  impostor  in  hoc  secundo  responso  longe  animosior  quam  prius,  mox  tamen  detecto  fuco,  prodit  duplicem  animum.  Praeclara  vox,  et  index  generosae  fortitudinis:  Etiamsi  Balac  mihi  domum  argento  et  auro  plenam  dederit,  non  transgrediar  Dei  mandatum.  Sed  cur  non  statim  procul  ablegat  improbos  licitatores,  qui  eum  ad  transgressionem  sollicitant?  Videmus  ergo  ut  se  potius  venditet  quam  Deo  tribuat  iustam  gloriam.  Voluit  enim  hac  obedientiae  iactantia  sibi  acquirere  sancti  prophetae  titulum  et  honorem.  Interea  inducias  sibi  dari  postulans  donec  sciscitatus  fuerit  quid  placeat  Deo,  scelestae  rebellionis  convictus  tenetur.  Non  audet  palam  cum  impio  Dei  contemptu  se  ingerere  ad  maledicendum  eius  populo.  Recte:  sed  cur  non  acquiescit  oraculo  coelesti?  cur  certior  factus  quid  liceat  necne,  dubitanter  adhuc  inquirit?  Nam  hoc  modo  consultat,  et  ambigit  fixumne  et  ratum  esse  debeat  quod  semel  praecepit  Deus:  imo  Deum  adigere  conatur  ad  mutandum  consilium.  Ex  quo  audierat:  Non  ibis,  quo  praetextu  licuit  controversiam  amplius  movere?  Huc  ergo  tendit  conatus  Balaam  ut  Deus,  quam  protulit  sententiam  retractando,  seipsum  abneget:  haec  vero  plusquam  sacrilega  est  impietas.  Quanquam  plurimi  hodie  similes  reperientur,  qui  de  voluntate  Dei  probe  edocti  non  desinunt  tamen  obliquos  cuniculos  effodere,  ut  tandem  perveniant  quo  rapit  eos  illicita  cupiditas.  Initio  minime  illis  propositum  est  scire  quid  rectum  sit,  et  postquam  cognoverint,  sequi,  sed  alios  titillat  ambitio,  alios  urit  libido,  alios  stimulat  avaritia,  denique  omni  deliberatione  dominantur  pravi  affectus.  Statim  obstaculum  ponit  Deus,  et  eos,  velint  nolint,  quid  factu  opus  sit,  sentire  cogit,  pergunt  tamen:  et  quia  clausa  est  via,  tergiversando,  per  obliquas  semitas  vel  ambages  certum  Dei  verbum  eludere  conantur.  Etsi  autem  verecunde  id  facere  videntur,  quia  dubii  subsistunt,  donec  impetrata  fuerit  a  Deo  venia,  in  eo  tamen  se  prodit  impudentia,  quod  Deo  et  eius  prophetis  molesti  esse  non  desinunt,  donec  extorserint  quod  illicitum  esse  iam  audierant.  Ergo  discipulos  Balaam  esse  constat  quicunque  Dei  indulgentiam  tentant,  ut  tandem  illis  aggredi  permittat  quod  semel  negavit.  20.  Tunc  venit  Deus  ad  Balaam.  Etsi  minime  fallax  est  Deus,  digni  sunt  tamen  hypocritae  cum  suis  cavillis  quorum  astutiae  illudat.  Si  propius  expendamus  studium  Balaam,  voluit  Deum  sibi  mentiri.  Nam  si  persuasus  erat  veracem  esse,  quid  aliud  sperandum  fuit  quam  ut  suum  responsum  decies  sanciret?  Interea  scelerate  mentitur  Deo,  missionem  flagitans,  quae  Deum  ipsum  levitatis  et  inconstantiae  reum  ageret.  Ironice  ergo  permittit  Deus  quod  interdixerat.  Si  quis  absurdum  existi-