10.2:27  27  EPISTOLAE  19.19  bis.  28  19.  CALVINUS  DANIELI.  Narrat  amico  quae  Parisiis  ineunte  mense  Octobre  acciderant,  occasione  comoediae  cuiusdam  a  scholae  Navarrenae  discipulis  actae  et  reginae  Francisci  L  sorori  iniur  iosae;  tum  etiam  edicti  Sorbonae,  eiusdem  reginae  librum,  qui  inscriptus  erat  Speculum  animae  peccatricis,  ut  falsae  religionis  suspectum  damnantis.  Estque  haec  ea  ipsa  epitome  de  qua  in  epistola  praecedente.  (Autographiim  Calvini  quod  Sinnerus  in  Oatal.  Bibi.  Bernensis  Cod.  141,  N.  237  exstare  dicit,  quodque  et  Bonnetus  et  Herminjardus  ibi  inspexerunt,  nos  non  reperimus  et  omnino  subreptum  fuisse  suspicamur.  Apographa  habentur  in  eodem  Cod.  f.  46  et  in  Cod.  450,  fol.  129.  Edita  fuit  haec  a  Beza  inter  omnes  prima  (Gen.  p.  5,  Laus.  p.  1,  Hanor.  p.  1,  Chouet  p.  1,  Amst.  p.  1).  Legitur  apud  Herm.  T.  III.  p.  106  et  anglice  ap.  Bonnet.  T.  I.  p.  12.)  Quum  mihi  ad  manum  sit  rerum  sylva,  quae  argumentum  epistolae  *)  praebeat,  temperabo  tamen  stylum,  ut  indices  magis  habeas  quam  longam  narrationem:  cui  si  indulgerem,  in  iustum  volumen  prope  excresceret.  Ad  Calendas  Octobres,  quo  anni  tempore  pueri  qui  a  grammaticis  ad  dialecticam  demigrant  exercere2)  se  agendis  fabulis  solent,  acta  est  in  gymnasio  Navarrae  fabula  felle  et  aceto,  ut  ait  ille,  3)  plus  quam  mordaci  conspersa.  Inductae  sunt  personae,  regina  muliebriter  nendo  intenta,  et  nihil  aliud  quam  colum  et  acus  tractans.  Tum  Megaera  (quo  nomine  ad  M.  Gr.  alludebatur)  4)  illi  faces  admovens,  ut  acus  et  colum  abiiceret.  Illa  aliquantulum  reniti,  et  obluctari,  ubi  vero  furiae  cessisset,  evangelia  in  manus  accepit,  ex  quibus  omnia  quibus  ante  assuevisset,  et  paene  se  ipsam  dedisceret.  Demum  extulit  se  in  tyrannidem,  et  omni  genere  saevitiae  miseros  et  innoxios  vexavit.  Multa  eiusmodi  figmenta  addiderunt,  indigna  prorsus  ea  muliere  quam  non  figurate  nec  obscure  conviciis  suis  proscindebant.  Res  in  aliquot  dies  suppressa  est,  postea  vero,  ut  est  veritas  filia  temporis,  ad  reginam  delata.  5)  Visum  est  statui  pessimum  exemplum  eorum  libidini,  qui  rebus  novis  inhiant,  si  impunitas  daretur  huic  improbitati.  Praetor  stipatus  centum  apparitoribus  gymnasium  adiit,  et  suis  iussis  domum  19.  1)  Loeo  epistolae  edd.  exhibent  amplissimum.  2)  exerceri  edd.  3)  memoria  repetiisse  videtur  et  confudisse  Persium  (5,  86)  et  Plautum  (Truc.  L  2,  77).  4)  Haec  verba:  quo  .  .  .  alludebatur,  omissa  sunt  in  impressis.  De  eadem  comoedia  agit  Sturmius  ad  Bucerum  scribens  cuius  epistolam,  Parisiis  m.  Nov.  scriptam  ed.  Strobehus  noster  in  Hist.  Gymnasii  Argent.  1838  p.  109  et  tub  literis  M.  G.  Mag.  Gerardum  Roussel  latere  docet  de  quo  v.  Schmidtii  nostri  doctissimum  libellum,  maxime  p.  201  et  212.  5)  re  ad  reginam  delata  edd.