[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


47:269  269  CAPUT  XI.  270  corpus  saepe  ita  afficit,  ut  praeter  meditationem  ultro  mentem  sequatur.  Certe  non  dubium  est  quin  Christus,  quum  oculos  sustulit  in  coelum,  singulari  vehementia  illuc  raptus  fuerit.  Adde  quod  sicuti  apud  patrem  totus  erat:  ita  alios  quoque  ad  ipsum  secum  deducere  voluit.  Gratias  ago.  Orditur  a  gratiarum  actione,  quum  nihil  petierit,  sed  quamvis  evangelista  precatum  esse  conceptis  verbis  non  referat,  minime  tamen  dubium  est  quin  praecesserit  votum,  neque  enim  aliter  audiri  potuit.  Et  credibile  est  inter  illos  fremitus,  quorum  meminit  evangelista,  orasse,  quia  nihil  minus  consentaneum  est  quam  secum  intus,  ut  stupidi  homines  soient,  esse  tumultuatum.  Nunc  impetrata  Lazari  vita  gratias  patri  agit.  Porro  quod  acceptam  patri  refert  hanc  virtutem  nec  sibi  arrogat,  in  eo  se  patris  duntaxat  ministrum  profitetur.  Nam  prout  se  ad  hominum  captum  attemperat,  nunc  palam  divinitatem  suam  asserens  sibi  vindicat  quidquid  est  Dei,  nunc  sustinere  hominis  personam  contentus  totam  divinitatis  gloriam  patri  concedit.  Utrumque  uno  verbo  evangelista  optime  hic  conciliat,  quum  dicit  audiri  a  patre  Christum,  sed  eum  gratias  agere,  ut  sciant  homines  quod  a  patre  missus  fuerit,  hoc  est,  ut  Dei  filium  agnoscant.  Quia  enim  non  poterat  Christi  maiestas  in  sua  altitudine  apprehendi,  Dei  virtus,  quae  io  carne  eius  apparuit,  ad  illam  altitudinem  gradatim  subvexit  rudes  et  tardos  hominum  sensus.  Nam  quum'  totus  esse  noster  voluerit,  non  mirum  est  si  variis  modis  se  nobis  accommodet:  imo  qui  propter  nos  exinaniri  passus  est,  nihil  absurdi  est,  si  nostra  causa  se  demittat.  42.  Sciebam  quod  semper.  Occupatio  est,  ne  quis  putaret  non  tanta  gratia  pollere  apud  patrem,  ut  promptum  illi  esset  quaecunque  vellet  miracula  edere.  Significat  ergo  tantum  esse  sibi  cum  patre  consensum,  ut  ab  eo  nihil  eibi  negetur,  imo  nulla  precatione  fuisse  opus,  quum  solum  exsequeretur  quod  sibi  a  patre  mandatum  sciebat:  sed  quo  melius  testatum  fiat  hominibus,  hoc  vere  divinum  opus  esse,  ideo  se  invocasse  patris  nomen.  Si  quis  excipiat,  cur  non  igitur  omnes  mortuos  suscitaverit,  facilis  est  responsio,  certum  modum  Dei  consilio  finitum  esse  miraculis,  quatenus  sufficere  noverat  in  evangelii  approbationem.  43.  Voce  magna  clamavit  Quod  manu  non  attingit,  sed  voce  tantum  inclamat,  in  eo  melius  se  profert  divina  eius  potentia:  simul  arcanam  et  mirificam  verty  sui  efficaciam  nobis  commendat.  Quomodo  enim  vitam  mortuis  restituit  Christus  nisi  verbo?  Proinde  in  suscitando  Lazaro  visibile  symbolum  exhibuit  spiritualis  gratiae,  quam  fidei  sensu  quotidie  experimur,  dum  vocem  suam  vivificam  esse  ostendit.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci