25:269  269  REDITUS  AD  HISTORIAM.  270  trahebat  ambitio  et  avaritia  ad  gratificandum,  significet  se  alioqui  propensum  fuisse  ad  suspiciendum  iter,  nisi  divinitus  esset  prohibitus.  Si  animus  sincerus  fuisset,  ingenua  responsio  in  promptu  erat,  frustra  vel  ipsum  vel  quoslibet  alios  accersi,  ut  inviolabili  Dei  decreto  repugnet  Balac.  Si  ita  cordate  gloriam  Deo  in  solidum  dedisset,  non  submissa  fuisset  altera  legatio  :  sed  flexiloqua  sua  excusatione  visus  est  accendere  desiderium  stulti  regis,  quo  pluris  suam  maledictionem  venderet.  Scimus  enim  hunc  vulgarem  esse  morem  impostoribus,  ut  pro  rei  difficultate  plus  sibi  mercedis  concilient.  Si  quis  tamen  cum  Balaam  conferat  conductitios  papae  prophetas,  non  parum  laudis  merebitur  servile  illius  et  coactum  obsequium,  prout  detestabilis  est  indomabilis  istorum  amentia,  qui  reclamante  Deo  ad  impias  maledictiones  perrumpere  non  dubitant.  Perspicua  est  quam  oppugnat  veritas:  Formidabile  illud  quod  per  Isaiam  (5,  20)  denunciat  iudicium,  personat  in  eorum  auribus:  \ae  qui  dicunt  lucem  tenebras,  et  tenebras  lucem.  Pergunt  nihilominus,  et  bruto  furore  blasphemias  evomunt,  non  modo  ad  perdendam  ecclesiam,  sed  exstinguendam,  si  fieri  possit,  totam  pietatem.  EX  EODEM  CAPITE.  15.  Rursus  ergo  misit  Balac  principes  plures,  et  nobiliores  istis.  16.  Qui  venientes  ad  Balaam  dixerunt  ei:  Sic  dixit  Balac  filius  Sippor:  Noli  quaeso  prohibere  ie  ipsum  ne  venias  ad  me:  17.  Nam  honorando  honorabo  te  valde,  et  quidquid  dixeris  mihi,  faciam:  veni  igitur  obsecro,  et  maledic  mihi  populo  huic.  18.  Respondens  autem  Balaam  dixit  servis  Balac:  Etiamsi  daturus  sit  mihi  Balac  plenam  domum  suam  argento  et  auro,  non  possim  transgredi  sermonem  Iehovae  Dei  mei,  ut  faciam  aliquid,  sive  parvum,  sive  magnum.  19.  Nime  ergo  manete,  obsecro,  hic  vos  quoque  hac  nocte,  ui  sciam  quid  addet  Iehova  loqui  mihi.  20.  Tunc  venit  Deus  ad  Balaam  nocte,  et  dixit  ei:  Si  ad  vocandum  te  venerint  viri  isti,  surge,  vade  cum  eis:  verumtamen  quod  dixero  tibi,  illud  facies.  21.  Surrexit  itaque  Balaam  mane,  et  stravit  asinam  suam,  et  perrexit  cum  principibus  Moab.  22.  Iratus  vero  est  furor  Dei  quod  ipse  iret  cum  illis  :  stetitque  Angelus  Iehovae  in  ipsa  via,  in  adversarium  illi  :  ipse  autem  equitabat  super  asinam  suam,  et  duo  pueri  eius  erant  cum  eo.  23.  At  videns  asina  Angelum  Iehovae  stantem  in  via,  et  gladium  eius  evaginatum  in  manu  eius,  declinavit  illa  e  via,  et  ivit  in  agrum:  itaque  percussit  Balaam  asinam  ut  declinare  faceret  eam  in  viam.  24.  Stetitque  postea  Angelus  Iehovae  in  semita  vinearum:  maceria  una  erat  hinc,