|
47:266
mundo
nimium
addicti
sumus.
In
Christo
nihil
tale:
nulla
enim
eius
passio
ultra
suum
modum
unquam
erupit,
nulla
nisi
iusta
et
ex
ratione
Rectoque
iudicio
suscepta.
Ut
hoc
clarius
pateat,
inter
primam
hominis
naturam,
qualis
a
Deo
condita
fuit,
et
hanc
degenerem,
quae
per
peccatum
corrupta
est,
operae
pretium
est
distinguere.
Deus
quum
hominem
crearet,
affectus
illi
indidit,
sed
morigeros
et
rationi
obsequentes:
quod
autem
nunc
sunt
incompositi
et
rebelles,
accidentale
est
vitium.
Iam
Christus
humanos
affectus
suscepit,
sed
citra
axa^iav:
quia
fit
ut,
qui
passionibus
carnis
obsequitur,
Deo
non
obtemperet.
Turbavit
quidem
se
ipsum
Christus
et
vehementer
commotus
fuit,
sed
ita
ut
se
continuerit
sub
patris
voluntate.
In
summa,
si
passiones
eius
cum
nostris
conferas,
non
minus
inter
se
distabunt
quam
aqua
pura
et
illimis
tranquilloque
tractu
fluens
a
turbidis
lutosisque
spumis
differt.
Porro
ad
ferream
Stoicorum
duritiem
respuendam
unum
Christi
exemplum
sufficere
nobis
debet,
unde
enim
nisi
ab
ipso
petenda
nobis
est
summae
perfectionis
regula?
Quin
potius
studendum
est,
ut
correcta
domitaque
contumacia,
qua
propter
Adae
peccatum
impliciti
sunt
nostri
affectus,
Christum
sequamur
ducem,
qui
nos
in
ordinem
redigat.
Sic
Paulus
(1.
Thess.
4,
13)
non
saxeum
a
nobis
stuporem
requirit,
sed
temperari
luctum
iubet,
ne
tristitiae
nos
dedamus
sicut
increduli
qui
spem
non
habent,
nam
et
ideo
in
se
recepit
Christus
nostros
affectus,
ut
eius
virtute
subigere
possimus
quidquid
.in
illis
vitiosum
*est.
36.
Ecce
quomodo
amabat.
Duplex
hic
de
Christo
iudicium
nobis
describit
Ioannes.
Nam
priores
isti
qui
dicebant:
Ecce
quomodo
amabat
eum,
quamvis
minus
honorifice
de
Christo
sentiant
quam
par
erat,
utpote
nihil
illi
tribuentes
nisi
humanum,
aequius
tamen
et
modestius
de
ipso
loquuntur
quam
alii
qui
maligne
illi
obtrectant,
quod
Lazarum
a
morte
non
eripuerit.
Etsi
enim
virtutem
Christi
commendant,
de
qua
tacebant
alii,
hoc
tamen
non
faciunt
sine
exprobratione
quadam.
Satis
inde
patet,
non
incognita
illis
fuisse
quae
Christus
miracula
iam
ediderat,
sed
eo
foedior
est
ingratitudo,
quod
obstrepere
non
dubitant,
quia
nunc
in
una
parte
cessaverit.
In
eundem
modum
semper
ingrati
Deo
fuerunt
homines
atque
esse
pergunt:
nisi
votis
nostris
omnibus
satisfaciat,
statim
ad
querimonias
prosilimus,
quum
hactenus
iuvare
solitus
sit,
cur
nunc
me
destituit
ac
frustratur?
Duplex
autem
morbus
hic
grassatur,
quia
temere
optamus
quod
non
expedit,
Deum
tamen
volumus
perversis
carnis
nostrae
votis
subiicere:
deinde
quia
importuni
sumus
flagitatores,
et
impatientiae
fervore
ante
tempus
ruimus.
38.
Iesus
ergo
fremens.
Quia
non
accedit
Christus
ad
sepulcrum
tanquam
otiosus
spectator,
sed
|