47:260  sona.  Quum  ergo  nos  Deus  malis  obrutos  languere  diu  sinit,  sciamus  eum  ita  saluti  nostrae  consulere.  Nos  quidem  tunc  anxii  tristesque  gemimus,  sed  Dominus  bono  nostro  gaudet:  ac  duplex  eius  humanitas  refulget  in  hac  parte,  quod  non  tantum  vitiis  nostris  ignoscit,  sed  laetus  rationes  invenit  quibus  ea  corrigit.  Ut  credatis.  Non  intelligit  hoc  primum  in  illis  fuisse  fidei  rudimentum,  sed  inchoatae  iam  fidei  confirmationem,  quum  adhuc  perquam  exigua  esset  ac  debilis.  Interea  subindicat,  nisi  palam  exeerta  fuisset  Dei  manus,  ipsos  non  fuisse  credituros.  16.  Tunc  Thomas.  Hactenus  Christum  retrahere  conati  sunt  discipuli:  nunc  sequi  paratus  est  Thomas,  sed  absque  fiducia.  Saltem  promissione  Christi  se  non  munit,  ut  hilaris  ac  tranquillus  eum  sequatur.  Haec  enim  vox  desperationis  est,  eamus  ut  moriamur,  quum  eos  de  vita  certos  deceret  esse.  Porro  relativum  nomen  illo  tam  de  Lazaro  quam  de  Christo  potest  exponi.  Verum  si  de  Lazaro  exponas,  ironia  erit  ac  si  dictum  esset,  Quid  proderit  illuc  venire?  nisi  forte  non  possumus  aliter  amicorum  officio  defungi,  nisi  ut  mortem  simul  oppetamus.  Magis  tamen  alter  sensus  mihi  probatur,  quod  Thomas  non  recuset  cum  Christo  mori.  Sed  hoc,  quemadmodum  dixi,  ex  inconsiderato  zelo  manat,  quia  animum  potius  ex  fide  promissionis  colligere  debuit.  18.  Erat  autem  Bethania  propinqua  Hierosolymae  stadiis  fere  quindecim.  19.  Et  multi  ex  Iudaeis  venerant  ad  Martham  et  Mariam,  ut  eas  de  fratre  suo  consolarentur.  20.  Martha  igitur  quum  audisset,  quod  Iesus  veniret,  obviam  Uli  venit:  Maria  autem  domi  sedebat.  21.  Dixit  ergo  Martha  ad  Iesum:  Domine,  si  fuisses  hic,  frater  meus  non  fuisset  mortuus.  22.  Sed  et  nunc  scio,  quod,  quaecunque  petieris  a  Deo,  dabit  tibi  Deus.  23.  Dicit  ei  Iesus:  Eesurget  frater  tuus.  24.  Dicit  ei  Martha:  Scio,  quod  resurget  in  resurrectione  in  novissimo  die.  25.  Dixit  ei  Iesus:  Ego  sum  resurrectio  et  vita:  qui  credit  in  me,  etiamsi  mortuus  fuerit,  vivet.  26.  Et  omnis,  qui  vivit  et  credit  in  me,  non  morietur  unquam.  Credis  hoc?  21.  Dicit  ei:  Certe,  Domine:  ego  credo,  quod  tu  es  Christus  filius  Dei,  qui  in  mundum  venturus  erat.  18.  Erat  autem  Bethania.  Sedulo  persequitur  evangelista  quae  ad  historiae  certitudinem  faciunt:  quam  vicina  esset  Hierosolyma  castello  Bethaniae  refers,  ne  cui  mirum  sit  multos  illinc  ex  amicis  ad  consolandas  sorores  venisse,  quos  miraculi  testes  Deus  esse  voluit.  Nam  etsi  humanitatis  officio  adducti  fuerant,  arcano  tamen  Dei  consilio  in  alium  finem  illuc  fuerant  collecti,  ne  obscura  esset  Lazari  resurrectio,  vel  domesticos  tantum  haberet  testes.  Hic  autem  maligna  gentis  ingratitudo  convincitur,  quod  hoc  tam  luculentum  divinae  virtutis  specimen