|
44:26
hostis.
Nam
impii
etiamsi
nihil
sibi
promittunt
de
gratia
Dei,
tamen
concipiunt
vanas
imaginationes
ac
si
posset
nullo
negotio
placari:
non
putant
sibi
fore
exorabilem,
et
interea
derident
tamen
eius
vindictam.
Contra
eiusmodi
socordiam
nunc
propheta
noster
invehitur.
Diximus
autem
aliis
locis
has
omnes
loquendi
figuras
non
spectare
in
alium
finem,
nisi
ut
cogantur
homines
concipere
aliquid
timoris,
quia
sponte
se
deludunt.
Negotium
autem
prophetis
fuit
partim
cum
profanis
Dei
contemptoribus,
partim
cum
larvatis
eius
cultoribus,
quibus
hypocrisis
erat
sanctitas.
Haec
igitur
ratio
est,
cur
dicat
diem
hunc
diem
fore
excandescentiae:
deinde
angustiae
et
afflictionis,
tumultus
et
vastationis,
tenebrarum
et
caliginis,
nubis
et
nebulae.
In
summa,
vult
Iudaeis
auferre
fiduciam
qua
sibi
blandiebantur:
fiduciam
dico
quam
conceperant
ex
contemptu
Dei.
Caro
enim
secura
est,
dum
latebras
captat,
ut
procul
se
abducat
a
conspectu
Dei.
Non
potest
vera
fiducia
modum
excedere,
nempe,
quae
fundata
est
in
Dei
verbo.
Hoc
enim
modo
ad
ipsum
accedunt
homines:
sed
caro
non
aliam
quietem
optat,
nisi
in
oblivione
Dei.
Et
vidimus
iam
apud
prophetam
Amos
cur
pingatur
dies
Domini
tam
horrificus.
Nempe,
ut
iam
dixi,
certamen
erat
cum
hypocritis,
qui
abutebantur
Dei
nomine,
et
interea
torpebant
in
crasso
stupore:
ideo
dicebat
Amos
(5,
18),
Dies
ille
non
lucis,
sed
tenebrarum,
dies
ille
non
laetitiae,
sed
moeroris.
Ut
quid
ergo
cupide
exspectatis
diem
Domini?
Iudaei
enim,
quia
iactabant
se
electos
esse
a
Deo,
confisi
nudo
illo
et
fallaci
titulo
adoptionis,
putabant
sibi
quidvis
licere,
quasi
Deus
imperio
suo
renuntiasset.
Et
ita
semper
blandiuntur
sibi
hypocritae,
ac
si
Deum
obstrictum
tenerent.
Non
exprimit
illa
antitheta
propheta
noster,
quae
vidimus
apud
Amos:
tamen
idem
est
verborum
sensus,
quod
scilicet
ubi
Deus
tribunal
conscenderit,
iam
nulla
futura
sit
spes
veniae.
Simul
etiam
praecidit
illis
omnes
inanes
fiducias:
quoniam
hypocritae
etiamsi
eos
Deus
constringat,
tamen
circumspiciunt
huc
et
illuc,
ante
et
retro,
ad
dextram
et
sinistram.
Propheta
igitur
significat
ubique
fore
tenebras
et
caliginem,
nubes
et
nebulas,
afflictionem
et
angustiam.
Quare?
quia
scilicet
erit
dies
excandescentiae,
hoc
est,
tunc
Deus
postquam
diuturna
patientia
usus
fuerit
erga
Iudaeos,
et
eos
pertinaciter
abuti
viderit,
tandem
exseret
suam
potentiam.
Iam
ne
opponant
Deo
sua
subsidia,
dicit
bellum
indici
urbibus
munitis,
et
arcibus
excelsis.
Videmus
ergo
ut
spoliet
Iudaeos
omni
auxilio,
quo
intelligant
sibi
pereundum
esse,
nisi
resipiscant,
atque
ita
redeant
cum
Deo
ipso
in
gratiam.
Dies
ergo
hic
erit
tubae
et
clangoris:
Quomodo?
supra
omnes
urbes
munitas,
inquit:
nam
Iudaei,
ut
fieri
solet
comparabant
vires
hostium
cum
suis.
Non
erat
illis
propositum
egredi
extra
suos
fines:
sed
|