[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


44:26  hostis.  Nam  impii  etiamsi  nihil  sibi  promittunt  de  gratia  Dei,  tamen  concipiunt  vanas  imaginationes  ac  si  posset  nullo  negotio  placari:  non  putant  sibi  fore  exorabilem,  et  interea  derident  tamen  eius  vindictam.  Contra  eiusmodi  socordiam  nunc  propheta  noster  invehitur.  Diximus  autem  aliis  locis  has  omnes  loquendi  figuras  non  spectare  in  alium  finem,  nisi  ut  cogantur  homines  concipere  aliquid  timoris,  quia  sponte  se  deludunt.  Negotium  autem  prophetis  fuit  partim  cum  profanis  Dei  contemptoribus,  partim  cum  larvatis  eius  cultoribus,  quibus  hypocrisis  erat  sanctitas.  Haec  igitur  ratio  est,  cur  dicat  diem  hunc  diem  fore  excandescentiae:  deinde  angustiae  et  afflictionis,  tumultus  et  vastationis,  tenebrarum  et  caliginis,  nubis  et  nebulae.  In  summa,  vult  Iudaeis  auferre  fiduciam  qua  sibi  blandiebantur:  fiduciam  dico  quam  conceperant  ex  contemptu  Dei.  Caro  enim  secura  est,  dum  latebras  captat,  ut  procul  se  abducat  a  conspectu  Dei.  Non  potest  vera  fiducia  modum  excedere,  nempe,  quae  fundata  est  in  Dei  verbo.  Hoc  enim  modo  ad  ipsum  accedunt  homines:  sed  caro  non  aliam  quietem  optat,  nisi  in  oblivione  Dei.  Et  vidimus  iam  apud  prophetam  Amos  cur  pingatur  dies  Domini  tam  horrificus.  Nempe,  ut  iam  dixi,  certamen  erat  cum  hypocritis,  qui  abutebantur  Dei  nomine,  et  interea  torpebant  in  crasso  stupore:  ideo  dicebat  Amos  (5,  18),  Dies  ille  non  lucis,  sed  tenebrarum,  dies  ille  non  laetitiae,  sed  moeroris.  Ut  quid  ergo  cupide  exspectatis  diem  Domini?  Iudaei  enim,  quia  iactabant  se  electos  esse  a  Deo,  confisi  nudo  illo  et  fallaci  titulo  adoptionis,  putabant  sibi  quidvis  licere,  quasi  Deus  imperio  suo  renuntiasset.  Et  ita  semper  blandiuntur  sibi  hypocritae,  ac  si  Deum  obstrictum  tenerent.  Non  exprimit  illa  antitheta  propheta  noster,  quae  vidimus  apud  Amos:  tamen  idem  est  verborum  sensus,  quod  scilicet  ubi  Deus  tribunal  conscenderit,  iam  nulla  futura  sit  spes  veniae.  Simul  etiam  praecidit  illis  omnes  inanes  fiducias:  quoniam  hypocritae  etiamsi  eos  Deus  constringat,  tamen  circumspiciunt  huc  et  illuc,  ante  et  retro,  ad  dextram  et  sinistram.  Propheta  igitur  significat  ubique  fore  tenebras  et  caliginem,  nubes  et  nebulas,  afflictionem  et  angustiam.  Quare?  quia  scilicet  erit  dies  excandescentiae,  hoc  est,  tunc  Deus  postquam  diuturna  patientia  usus  fuerit  erga  Iudaeos,  et  eos  pertinaciter  abuti  viderit,  tandem  exseret  suam  potentiam.  Iam  ne  opponant  Deo  sua  subsidia,  dicit  bellum  indici  urbibus  munitis,  et  arcibus  excelsis.  Videmus  ergo  ut  spoliet  Iudaeos  omni  auxilio,  quo  intelligant  sibi  pereundum  esse,  nisi  resipiscant,  atque  ita  redeant  cum  Deo  ipso  in  gratiam.  Dies  ergo  hic  erit  tubae  et  clangoris:  Quomodo?  supra  omnes  urbes  munitas,  inquit:  nam  Iudaei,  ut  fieri  solet  comparabant  vires  hostium  cum  suis.  Non  erat  illis  propositum  egredi  extra  suos  fines:  sed  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci