|
30:26
num
factis
consilium
capit.
Neque
enim
hominum
poenitentia
potest
quae
futura
sunt
immutare
:
sunt
enim
mobiles
et
inconstantes,
et
in
horas
mutantur,
quae
varietas
et
mutabilitas
in
Deum
cadere
non
potest,
cui
omnia
futura
praesentia
sunt:
quare
poenitere
illum
non
potest.
Verum
Deus
ita
loquitur,
nostrae
infirmitatis
respectu.
Sic
itaque
propheta
Samuel
increpat
Saulem,
quum
dicit,
stabiliturum
fuisse
Iehovam
regnum
ipsius
apud
Israelitas,
si
Dei
mandato
fuisset
obsequens
:
ut
verum
id
futurum
fuerit,
si
Saul
conditionem
illam
appositam
observasset.
Sed
ista
sunt
sic
expendenda,
ne
Dei
consilia
et
arcana
incomprehensibilia
curiosius
scrutemur.
Nam
si
Saul
officium
regis
inoffenso
pede
facere
perrexisset,
Dei
benedictionibus
cumulatus
fuisset,
et
novis
semper
donis
auctus:
sui
enim
similis
semper
est
Deus.
Sed
etiam
hic
observandum
Deum,
ut
viam
faciat
arcano
illi
suo
aeterno
et
incomprehensibili
decreto,
saepe
uti
mediis
causis
inferioribus.
Et
ita
factum
ut
Saul
a
recta
via
aberrarit,
ut
Deus
regnum
Davidis
in
tribu
Iuda
erigeret,
et
Davidem
in
illius
possessionem
mitteret.
Lapsus
itaque
Saulis
fuit
causa
media
vel
inferior
electionis
Davidis.
Ita
D.
Paulus
de
Iudaeorum
casu
loquens
ait
illorum
lapsum
et
ruinam
causam
esse
nostrae
vitae
et
salutis.
Quod
enim
a
Deo
alieni
facti
sunt,
inde
factum
ut
Deo
reconciliati
fuerimus
ad
salutis
promissionem
obtinendam.
Verum
si
Iudaei
perseverassent
in
timore
et
lege
Dei,
non
ideo
tamen
desiissemua
Deo
coniungi
cum
ipsis:
quemadmodum
olim
a
propheta
dictum
est,
fore
ut
septem
infideles
vestem
fidelis
unius
accipiant,
dicantque:
Eamus,
ascendamus
in
montem
Domini.
Sed
quoniam
sese
Iudaei
privilegio
illo
indignos
reddiderunt,
quid
deinceps
accidit?
Provocarunt
me,
inquit
Dominus,
suis
rebellionibus
et
contumaces,
et
vicissim
ego
illos
provocabo.
Populos
enim
suscitabo,
qui
filii
mei
erunt.
Sane
antequam
ad
evangelii
cognitionem
veniremus,
eramus
instar
miserarum
pecudum:
et
in
locum
sancti
illius
seminis
surrogati
sumus:
quod
sua
culpa
in
maledictionem
incidit.
Ex
quibus
apparet
divina
providentia
res
omnes
ita
disponi,
ut
Dei
consilium,
non
capiamus,
quod
captum
nostrum
et
intellectum
superat,
verumtamen
ex
causis
inferioribus
apparet
Deum
efficere
quae
apud
se
decrevit:
et
sic
operari
ut
quod
ore
suo
pronunciavit
semper
impleat.
Sic
initio
huius
historiae
vidimus,
Deum
voluisse
filios
Eli
occidere.
Quid
ita
vero?
Nempe
iam
ante
decreverat
familiam
illam
et
stirpem
delere:
quare
sic
medias
causa
ordinavit,
ut
illi
perierint.
Sic
quum
populo
voluit
benedicere,
viros
suscitavit
quos
donis
ad
sustinendas
tanti
muneris
partes
necessariis
ornavit.
Contra
vero,
quum
in
populi
peccata
voluit
animadvertere,
et
severius
populum
punire,
malos
ducea
|