[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


47:254  festis  Dei  operibus  nihil  honoris  deferant.  Est  autem  secunda  concessio,  quum  dicit:  Etiam  ut  de  doctrina  vobis  dubitare  permittam,  saltem  negare  non  licebit,  quae  edidi  miracula  ex  Deo  esse:  Deum  itaque,  non  hominem  ex  professo  reiicitis.  Caeterum  quod  fidem  postponit  scientiae,  quasi  ordine  sit  inferior,  ideo  facit  quod  illi  cum  incredulis  et  praeposteris  hominibus  negotium  est,  qui  nisi  experientia  victi  et  coacti  nunquam  Deo  cedunt.  Nam  rebelles  prius  scire  volunt  quam  credant.  Et  tamen  nobis  etiam  eousque  indulget  Deus,  ut  operum  suorum  notitia  ad  fidem  nos  praeparet.  Verum  cognitio  Dei  et  arcanae  eius  sapientiae  fidem  ordine  sequitur,  quia  fidei  obedientia  ianuam  regni  coelorum  nobis  reserat.  In  me  est  pater.  Idem  repetit  quod  supra  aliis  verbis  dixerat,  Ego  et  pater  unum  sumus.  Huc  tendunt  omnia,  quod  in  sua  administratione  nihil  a  patre  diversum  habeat.  Pater,  inquit,  in  me  est:  hoo  est,  divina  virtus  se  in  me  profert.  Et  ego  in  patre  sum  :  hoc  est,  nihil  ago  nisi  auspiciis  Dei,  ita  ut  mutua  sit  inter  me  et  patrem  coniunctio:  neque  enim  hic  de  essentiae  unitate  sermo  habetur,  sed  de  manifestatione  divinae  potentiae  in  Christi  persona,  unde  constabat  divinitus  missum  esse.  39.  Quaerebant  ergo  eum  apprehendere.  Procul  dubio  ut  eum  ex  templo  extraherent  statim  lapidandum:  neque  enim  Christi  verbis  mitigatus  erat  eorum  furor.  Quod  elapsum  dicit  ex  eorum  manu,  non  aliter  quam  admirabili  Dei  virtute  fieri  potuit.  Quo  monemur  nos  malorum  libidini  minime  esse  expositos  quam  Deus  quoties  ita  visum  est  fraeno  suo  cohibet.  40.  Abiit  trans  Iordanem.  Transiit  Christus  ultra  Iordanem,  ne  sibi  assidue  non  magno  cum  fructu  pugnandum  foret.  Itaque  exemplo  suo  docuit  occasione  utendum  esse.  De  loco  secessus  vide  cap.  1,  versu  28.  41.  Et  multi  venerunt  ad  eum.  Concursus  hic  ostendit  Christum  solitudinem  minime  quaesiisse  ut  ab  officio  desisteret,  sed  ut  sacrarium  Dei  erigeret  in  deserto,  quum  eum  Hierosolyma,  quae  propria  erat  eius  sedes,  obstinate  repulisset.  Et  sane  haec  horribilis  fuit  Dei  ultio  quod,  quum  templum  a  Deo  electum  spelunca  latronum  esset,  ecclesia  Dei  in  loco  ignobili  collecta  fuit.  Ioannes  quidem.  Colligunt  Christum  Ioanne  praestantiorem  esse,  quia  tot  miraculis  sit  insignis,  quum  Ioannes  nullum  miraculum  edidisset.  Non  quod  semper  iudicium  ex  miraculis  fieri  debeat,  sed  quod  miracula  doctrinae  adiuncta  non  leve  pondus  habeant,  sicuti  iam  aliquoties  dictum  est.  Porro  oratio  haec  defectiva  est.  Comparant  enim  Christum  cum  Ioanne,  sed  tantum  alterum  membrum  exprimunt.  Deinde  pro  confesso  sumunt,  Ioannem  summum  fuisse  Dei  prophetam  et  singulari  spiritus  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci