|
15:254
multis
sit
invisum
quibus
carissimum
esse
oportuerat,
eum
unum
delegerant
per
cuius
latus
confodiant
Dei
veritatem.
Itaque
illum
audent
haereticum
et
Antichristum
vocare,
adeo
ut
vir
optimus
et
eximius
Dei
servus
non
aliam
in
his
locis
infiniti
laboris
mercedem
referat,
quam
istorum
nebulonum,
maledicta,
quibus
tamen
impune
licet
hoc
praetextu
totam
doctrinam
evangelicam
evertere,
quum
nobis
os
sit
occlusum.
Nam
si
mutiverimus,
diceinur
turbas
commovisse,
vel
privatas
inimicitias,
quas
tamen
nullas
esse
Deus
novit,
sub
pietatis
specie
persequi.
Atqui,
quamvis
libenter
fateamur
Calvinum
propter
excellentes
Dei
dotes,
eosque
omnes
quos
novimus
sincera
conscientia
in
vinea
Domini
excolenda
laborare,
a
nobis
summo
b
tu
dio
diligi
et
observari,
tamen
si
res
ista
eum
privatim
attingeret,
neque
nos
hac
de
causa
ad
vos
&cripbissemus,
neque
ille
hoc
a
nobis
contendisset,
cuius
patientiam
ii
demum
sciunt,
qui
quantas
iniurias
quotidie
et
ab
externis
papistis
et
a
falsis
fratribus
ferat,
penitus
norunt,
Sed
quia,
ut
ante
diximus,
Calvinum
isti
nomine
tantum,
doctrinam
autem,
quam
nos
adhuc
docuimus
et
nostro
sauguine
sancire
parati
sumus,
revera
conantur
evertere,
rogamus
vot>,
fratres,
et
tanta
contentione
a
vobis
petimus
quanta
maxima
fieri
potest,
detis
operam
pro
vestra
autoritate
et
prudentia,
ut
optimi
principes,
si
non
istos
canes
procul
semel
abigant,
at
certe
eorum
rabiem
aliqua
severitate
compescant.
Nos
quidem,
quantum
in
nobis
erit,
quiescemus,
neque
unquam
maledicta
maledictis
pensabimus:
sed
veritatem
Dei
silentio
nostro
prodere,
et
ecclesiam
quae
eandem
prorsus
doctrinam
atque
nos
profitetur
sinere
diutius
ab
istis
opprimi,
hoc
vero
neque,
ut
opinamur,
optimi
nostri
principes
unquam
a
nobis
flagitabunt,
neque
vos
certe,
si
id
faceremus,
factum
nostrum
approbaretis.
Hoc
igitur
iterum
a
vobis
petimus,
optimi
et
colendissimi
fratres,
ut
quia
proximi
illis
estis
quorum
imperio,
nisi
haec
omnia
mature
compescantur,
fieri
non
potest
quin
gravissimis
turbis
ecclesiae
nostrae
exagitentur,
quod
sine
summo
moerore
cernere
non
possemus,
huius
causae
patrocinium
suscipiatis,
quatenus
toti
ecclesiae
est
communis.
Nam
hoc
unum
petimus
ut
vel
veram
Christi
doctrinam
nobis
adversus
istos
asserere
liceat,
vel
istorum
petulantia
coerceatur,
ut
nobis
nihil
necesse
sit
adversus
eos
contendere,
vel
certe
isti
nos
haereticos
non
tantum
clament
sed
etiam
solidis
testimoniis
convincant,
ut
errore
intellecto
resipiscamus.
Neque
enim,
ne
nesciatis,
de
solo
illo
capite
reprobationis
agitur,
sed
religio
ab
ipsis
fundamentis
evertitur,
sicut
re
ipsa
cognoscetis,
si
semel
infelix
ille
huius
tragoediae
autor
a
vobis
audiatur.
In
summa
sic
habete:
Non
Calvinum
(quod
tamen
certe
indignum
esset)
sed
nostras
ecclesias
Calvini
nomine
ab
istis
Satanae
einissariis
peti:
eas
igitur
rogamus
|