47:253  253  CAPUT  X.  254  plectitur,  qua  Deus  veterem  ecclesiam  gubernavit.  Nam  quia  prophetae  legis  duntaxat  interpretes  fuerunt,  merito  et  Psalmi  censentur  legis  accessio.  Scripturam  non  posse  solvi  perinde  valet  atque  scripturae  doctrinam  esse  inviolabilem.  36.  Quem  pater  sanctificavit.  Quaedam  est  piis  omnibus  communis  sanctificatio.  Sed  hic  Christus  aliquid  longe  praestantius  sibi  vindicat:  nempe  quod  unus  ab  omnibus  aliis  segregatus  fuerit,  in  quo  se  virtus  spiritus  et  Dei  maiestas  exsereret:  quemadmodum  supra  (6,  27),  se  ab  eodem  patre  signatum  esse  dicebat.  Proprie  autem  hoc  ad  Christi  personam  refertur,  quatenus  in  carne  manifestatus  est.  Itaque  haec  duo  coniuncta  sunt,  quod  sanctificatus  fuerit  et  missus  in  mundum:  sed  simul  tenendum  est  quorsum  et  qua  lege  missus  fuerit,  ut  scilicet  salutem  ex  Deo  afferret,  atque  omni  ex  parte  probaret  se  ac  praestaret  Dei  filium.  Vos  dicitis  blasphemare.  Torquebant  hunc  locum  olim  Ariani,  ut  Christum  probarent  non  natura  Deum  esse,  sed  quasi  precariam  habere  divinitatem.  Sed  facilis  est  huius  erroris  refutatio,  quia  non  disputat  hic  Christus  quis  in  se  sit,  sed  qualis  ex  miraculis  in  carne  humana  agnosci  debeat.  Neque  enim  unquam  apprehendi  a  nobis  aeterna  eius  divinitas  poterit,  nisi  eum  amplexi  fuerimus,  quatenus  a  patre  exhibitus  est  redemptor.  Ad  haec,  memoria  tenendum  est  quod  prius  attigi,  Christum  hoc  loco  non  palam,  neque  diserte  ut  inter  suos  discipulos  testari  quisnam  sit,  sed  magis  insistere  in  refellenda  hostium  suorum  calumnia.  37.  Si  non  facio  opera  patris  mei,  ne  mihi  credatis.  38.  Si  autem  facio,  etiamsi  mihi  non  credatis,  operibus  credite  :  ut  cognoscatis  et  credatis,  quod  in  me  est  pater  et  ego  in  eo.  39.  Quaerebant  ergo  eum  rursus  apprehendere,  et  exivit  ex  manu  eorum.  40.  Et  iterum  abiit  trans  Iordanem  in  locum,  ubi  Ioannes  primum  baptizabat,  et  mansit  illic.  41.  Et  multi  venerunt  ad  eum  ac  dicebant:  Ioannes  quidem  signum  nullum  fecit:  quaecunque  autem  dixerat  Ioannes  de  eo,  vera  erant.  42.  Et  multi  illic  crediderunt  in  eum.  37.  Si  non  facio  opera.  Ne  exciperent  Iudaei,  frustra  ab  eo  iactari  sanctificationem  et  quidquid  inde  pendebat,  iterum  inculcat  sua  miracula,  in  quibus  satis  luculentum  ediderat  specimen  suae  divinitatis.  Est  autem  concessionis  species,  ac  si  diceret:  Nolo  alia  lege  vos  ad  fidem  mihi  habendam  obstringi,  quam  si  res  ipsa  in  medium  prodeat:  impune  vobis  liceat  me  reiicere,  nisi  mihi  Deus  palam  testimonium  reddiderit.  Opera  patris  nominat:  quae  vere  divina  erant,  et  in  quibus  maior  potentia  refulgebat  quam  ut  possent  homini  adscribi.  38.  Si  autem  facio.  Ostendit  eos  impii  et  sacrilegi  contemptus  teneri  plane  convictos,  quia  mani-