[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


44:25  25  CAPUT  I.  26  fortis.  Sensus  ille  tolerabilis  est,  et  potest  etiam  ex  eo  elici  utilis  doctrina:  quasi  dixisset  propheta  nullam  fortitudinem  posse  hominibus  opem  ferre,  vel  esse  subsidio  contra  vindictam  Dei.  Alii  vertunt  diem  illam  amare  esse  vociferatur  am,  quia  illic  erit  fortis,  hoc  est,  robur  hostium  franget  quidquid  fuerat  animositatis  in  Iudaeis.  Sensus  ille  secundus  videtur  coactus  esse.  Ego  libentius  amplector  tertium,  quod  scilicet  vox  diei  Iehovae  amare  vociferabitur.  Vocem  autem  intelligit  eorum  qui  sero  agnoscent  Deum  iudicem,  quem  prius  contempserant  :  quia  tunc  Deus  virtutem  suam  exseret,  quae  prius  fuerat  contemptui,  donec  experimento  eam  Iudaei  sentirent.  Quantum  ad  prophetae  consilium  spectat:  nulla  est  ambiguitas.  Vult  enim  hic  excitare  a  sua  socordia  Iudaeos,  qui  sese  obstinaverant  contra  omnes  minas,  ita  ut  nulla  esset  autoritas  prophetis  ad  ipsos  coarguendos.  Quum  ergo  ita  obduruissent  adversus  omnem  doctrinam,  et  sanctas  admonitiones,  propheta  hic  dicit  aliam  fore  vocem  diei  Dei.  Nam  vox  Dei  personabat  in  ore  prophetarum:  sed  apud  surdos  nullus  erat  profectus.  Iam  hic  indicitur  horribilis  mutatio,  quia  scilicet  tunc  vociferabuntur  Iudaei,  vel  rugitus  vocis  divinae  eos  percellet,  quum  re  ipsa  ostendet  se  vindicem  esse  scelerum.  Ubi  ergo  tribunal  conscenderit,  tunc  vos  clamabitis:  nunc  frustra  apud  vos  clamant  eius  nuntii:  nam  aures  vestras  obturatis.  Clamabitis  vicissim,  sed  frustra.  Caeterum  si  quis  malit  uno  contextu  legere,  vox  diei  Iehovae  illic  fortis  amare  clamabit,  perinde  est  quantum  ad  rei  summam  spectat,  ideo  de  verborum  contextu  nolim  contendere,  modo  teneamus  quod  iam  dixi,  Sophoniam  hic  opponere  clamorem  afflicti  populi  vocibus  prophetarum,  quae  spernebantur,  imo  quae  ut  plurimum  habebantur  ludibrio,  quemadmodum  satis  notum  est  ex  aliis  locis.  Quidquid  sit,  obiique  perstringit  eorum  confidentiam,  quum  de  fortibus  loquitur:  quasi  diceret  in  suum  exitium  robustos  esse,  dum  ita  se  Deo  et  eius  servis  opponunt,  quia  fortitudo  illa  concidet  tandem,  imo  se  ipsam  propria  mole  franget,  ubi  Deus  ad  iudicium  surrexerit,  Sequitur  :  15.  Dies  excandescentiae,  dies  ille,  dies  angustiae  et  afflictionis,  dies  tumultus  et  vastationis,  dies  tenebrarum  et  caliginis,  dies  nubis  et  nebulae.  16.  Dies  tubae  et  clangoris  super  urbes  munitas,  et  super  arces  excelsas.  Hic  ostendit  propheta  quam  stulti  sint  qui  extenuant  vindictam  Dei  quemadmodum  solent  hypocritae,  vel  profani  homines.  Accusat  igitur  Iudaeos  amentiae,  quod  putant  sibi  facilem  fore  reconciliationis  viam,  ubi  sua  obstinatione  sic  Deum  provocaverint,  ut  descendat  contra  eos  quasi  armatus   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci