47:249  CAPUT  X.  250  racuiis  testimonium,  nisi  Deo  fuissent  ingrati.  Bis  ergo  repetit  eos  non  credere,  ut  coarguat  ipsos  sponte  surdos  esse  ad  doctrinam,  caecos  ad  opera:  quod  signum  est  extremae  ac  desperatae  malitiae.  Dicit  se  opera  fecisse  in  nomine  patris,  quia  hic  erat  scopus,  ut  Dei  virtutem  in  illis  testatam  faceret,  unde  palam  fieret  ipsum  esse  a  Deo  profectum.  26.  Quia  non  estis  ex  ovibus.  Altiorem  causam  adducit  cur  neque  miraculis,  neque  doctrinae  fidem  habeant,  nempe  quia  sint  reprobi.  Notandum  autem  est  Christi  consilium.  Nam  quia  se  Dei  ecclesiam  esse  iactabant,  ne  quid  eorum  incredulitas  evangelio  deroget,  credendi  donum  speciale  esse  pronuntiat.  Et  certe  ut  Deum  cognoscant  homines,  prius  necesse  est  ab  ipso  esse  cognitos,  ut  dicit  Paulus  (Gal.  4,  9).  Rursum,  quos  Deus  non  respicit,  semper  ab  eo  manere  aversos  necesse  est.  Si  quis  obmurmuret,  causam  incredulitatis  residere  in  Deo,  quia  penes  eum  solum  sit  oves  facere:  respondeo,  ipsum  omni  culpa  liberari,  quando  homines  nonnisi  voluntaria  malitia  gratiam  reiiciunt.  Conciliat  Deus  sibi  fidem  quantum  satis  est,  sed  ferae  bestiae  nunquam  mansuescunt,  donec  in  oves  spiritu  Dei  mutatae  fuerint.  Qui  tales  sunt?,  frustra  tentabunt  feritatis  suae  culpam  in  Deum  reiicere,  quae  ipsorum  naturae  propria  est.  In  summa,  significat  Christus  nihil  esse  mirum,  si  paucos  habeat  evangelio  suo  obsequentes,  quia  feroces  sint  ac  indomitae  bestiae,  quicunque  spiritu  Dei  ad  obsequium  fidei  subacti  non  sunt.  Quo  magis  indignum  est  atque  absurdum,  ut  ab  hominum  fide  pendeat  evangelii  autoritas:  quin  potius  reputent  fideles,  eo  se  magis  Deo  obstrictos  esse,  quod  quum  alii  in  caecitate  maneant,  spiritus  illuminatione  ad  Christum  tracti  sunt.  Hic  etiam  habent  evangelii  ministri  quo  se  consolentur,  si  non  omnibus  utilis  sit  eorum  labor.  27.  Oves  meae.  Probat  argumento  a  contrariis,  ipsos  non  esse  oves,  quia  non  obediant  evangelio.  Deus  enim  quos  elegit  efficaciter  vocat  :  ita  fide  probantur  Christi  oves.  Et  certe  ovium  nomen  ideo  ad  fideles  transfertur,  quia  Deo  se  per  manum  summi  pastoris  regendos  tradunt,  et  deposita  priore  feritate  ductiles  se  et  morigeros  praebent.  Haec  etiam  non  parva  est  consolatio  piis  doctoribus,  quod  utcunque  maior  pars  mundi  Christum  non  auscultet,  habet  tamen  ipse  suas  oves,  quas  cognoscis  et  a  quibus  vicissim  cognoscitur.  Quantum  in  se  est,  studeant  totum  mundum  ad  Christi  ovile  aggregare,  sed  ubi  non  succedit  pro  voto  contenti  sint  hoc  uno,  quod  sua  opera  colligentur  qui  oves  sunt.  Reliqua  iam  supra  exposui.  28.  29.  Et  non  peribunt  in  aeternum.  Incomparabilis  fructus  hic  fidei  est,  quod  certos  ac  securos  esse  nos  iubet  Christus,  quum  fide  in  suum  ovile  sumus  aggregati.  Sed  notandum  est  simul,  qua  fultura  nitatur  haec  certitudo,  nempe  quia  ipse  futu-