15:249  249  1554  SEPTEMB.  250  intestina  inter  ipsos  fratres  discordia,  quia  duo  ex  iUis  se  non  solum  reliquis  abiunxerant,  sed  privatim  et  publice  eorum  qui  sunt  14  studiis  repugnabant  Accurrimus  ergo  pro  fraternae  coniunctionis  officio,  et  quantum  potuimus,  nis  institimus  ut  pientissimis  Bvmmybtarum  conatibus  faverent,  utcunque  se  nollent  periculo  illigari,  suis  quibusdam  ducti  rationibus:  illis  vero,  sic  ut  zelum  moderarentur,  ne  temere  lupis  proderent  laniandam  ecclesiam.  Benigmter  ab  utrisque  auditi  sumus,  et  eo  usque  videntur  profecisse  optimi  Dei  servi,  ut  si  non  impetrentur  quae  velimus  omnia,  gradum  (amen  ut  fecerint  ad  demolitionem  papatus,  si  quidem,  quod  omnino  sperant,  capita  reliqua  conccdantur.  Verum  dc  eventu  scribet  proximis  ad  me  Marpachius.  Agit  officium  strenue  Dux  Christophorus  cum  patruo  Comite  Georgio,  quum  erga  eum  ip^um  quem  dixi  senatum  Argentinensem,  tum  Marchionem  Badensem  vicinum  nobis,  qui  nuper  est  illi  pollicitus,  se  exactis  sacrificulis  veram  religionem  instauraturum.  Rogemus  Dominum,  ut  regni  sui  pomoeria  dignetur  misericorditer  extendere.  Albertus  Bavarum2)  cum  Salisiurgense  et  Aichstetense  episcopis  crudeliter  contra  veram  pietatem  furit,  instituta  inquisitione,  quae  etiam  cum  Hispanica  certet.  Nec  secus  apud  Viennam  Austriae  sancti  vexantur.  3j  Verum  et  haec  wieder  zu  ubergeben,  welches  sie  auch  thuri  und  liiemit  wollen  gethan  haben,  denn  sie  sicli  dessen  einheltig  mit  einander  vereinbart  haben  hinfort  in  dieser  Stadt  neben  dem  Pabstum  weiter  nicht  zu  dienen  (Biederer  h  Z.  245),  Matthias  Pfarrerus,  vir  consularis,  vocato  Marbachio  significavit:  Die  alten  verstorbenen  Prediger  haben  sich  nie  etwas  der  Art  unterstanden:  ihr  wollt  die  gutherzige  Obrigkeit  misbrauehen  und  sie  in  Sack  schieben.  Ist  das  ev.  Prediger  Art?  Ein  Gewissen  macht  ihr  euch  daraus  mit  Katholiken  m  einer  Stadt  zu  seyn,  aber  frommen  O  bern  zu  trutzen,  daraus  macht  ihr  euch  keins.  (Roehrich.  III.  37.  Pauciora  Marbachtus  in  diano.)  Ad  haec  ministri  valedictoriam  concionem  quam  proxima  Dominica  habituri  erant  in  tertiam  r  emiserunt.  Interea  adfuerunt  a.  d.  V.  Cal,  Oct,  JBasihenses  SuUerus  et  Wolf  g.  Weissenburger  et  Argenwratenses  reprehenderunt  collegas  de  eorum  morositate,  praesertim  quod  illi  das  vrlaub  daran  gehenkt  was  zu  diser  ganzen  kirchen  vndergang  wichen  wiirde  (Marb.),  hor  totique  sunt  eos:  sie  wolten  vmb  der  Ehre  Gottes  willen  vnd  der  lieben  kirchen,  die  Antwurt  salle  usz  wie  sie  wolle,  darum  von  der  kirche  nit  weichen  vnd  ihren  beruff  lassen  {ib  )  Quibus  nomine  caeterorum  Marbachius  promisit,  sie  wolten  ihres  vermanens  eingedenk  seyn  vnd  sich  dermaszen  christlich  erzeigen  das  durch  sie  weder  die  gemein  kirch  Christi  verletzt  noch  iemands  billich  solle  verergert  werden.  De  eventu  et  duobus  dissidenlibus  vide  ad  N.  2014.  2)  Albertus  Ferdinandi  regis  gener  anno  1553  quidem  communionem  sub  utraque  petentibus  Landshutii  in  comitiis  negaverat,  postea  vero  21.  Maii  1556  concessit.  (Sahg,  A.  C.  III.  13.)  Persequutiones  ministrorum  in  ditione  Iuvaviensi  etiam  traduntur  fuisse.  {Sugenhetm,  Baierns  Kirchen-  und  Volkszusiande  im  16.  Jhh.  1842  p.  46  ss.)  3)  De  talibus  vexationibus  nihil  memoriae  proditum  est.  Communio  sub  utraque  statibus  Austriae  petentibus  d.  l  l  .  Iunii  1554  negata  fuit  postquam  iam  20.  Febr.  edicto  vetita  fuit;  ei  d.  14.  Aug*  Canisii  catechismus  recens  editus  publice