[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


47:245  245  CAPUT  X.  246  medius  paries,  quem  Paulus  dirutum  fuisse  docet  (Ephes.  2,  14).  Ita  in  fidei  unitatem  Iudaeis  coniuncti  fuimus  quoad  substantiam.  Oaeremoniae  autem  abolitae  fuerunt,  ne  quid  obstaculi  esset,  quominus  illi  manum  nobis  porrigerent.  Et  fiet  unus  grex.  Hoc  est,  ut  in  corpus  unum  coalescant  omnes  Dei  filii:  sicuti  unam  fatemur  catholicam  ecclesiam,  et  unius  capitis  unum  esse  corpus  necesse  est.  Unus  Deus,  inquit  Paulus,  una  fides,  unum  baptisma.  Itaque  nos  unum  esse  oportet,  sicuti  in  unam  spem  vocati  sumus,  Ephes.  4,  4.  Quanquam  autein  in  diversa  stabula  videtur  hic  grex  distinctus,  communibus  tamen  septis  inclusi  sunt,  qui  passim  per  totum  orbem  sparsi  sunt  fideles,  quia  omnibus  idem  praedicatur  verbum,  eadem  in  usu  sunt  sacramenta,  idem  precandi  ordo,  et  quae  ad  fidei  professionem  requiruntur.  Observa  modum,  quo  grex  Dei  colligitur:  nempe  quum  unus  est  omnium  pastor  et  vox  eius  auditur.  Quae  verba  significant,  ubi  subest  uni  Christo  ecclesia,  eius  imperio  paret  doctrinaeque  auscultat,  tunc  demum  rite  compositum  esse  eius  statum.  Si  quid  tale  apud  se  nobis  papistae  ostendant,  fruantur  quo  tantopere  superbiunt  ecclesiae  titulo:  sin  vero  illic  silet  Christus,  pedibus  calcatur  eius  maiestas,  ludibrio  habentur  sacra  eius  instituta,  quid  aliud  est  eorum  unitas  quam  diabolica  conspiratio,  quae  omni  dissipatione  peior  est  ac  magis  exsecranda?  Proinde  meminerimus  semper  a  capite  sumendum  esse  exordium.  Unde  et  prophetae,  quum  ecclesiae  instaurationem  describunt,  semper  Davidem  regem  adiungunt  Deo,  ac  si  dicerent  neque  ecclesiam  esse,  ubi  non  regnat  Deus,  neque  exstare  regnum  Dei,  nisi  ubi  pastoris  honos  Christo  defertur.  17.  Propterea  me  Pater  diligit.  Est  quidem  alia  superior  causa  cur  pater  filium  diligat.  Neque  enim  frustra  vox  audita  fuit  e  coelo,  filium  esse  dilectum  in  quo  Dei  beneplacitum  residet.  Sed  quia  et  nostra  causa  factus  est  homo,  et  in  hunc  finem  eum  pater  complexus  est,  ut  nos  sibi  reconciliaret,  non  mirum  est  quod  se  ideo  diligi  affirmat,  quia  salutem  nostram  propria  vita  cariorem  habet.  Mira  vero  divinae  erga  nos  bonitatis  commendatio,  et  quae  nos  merito  in  admirationem  sui  totos  rapere  debeat,  quod  non  modo  amorem  unigenito  debitum  in  nos  usque  diffundit,  sed  ad  nos  veluti  ad  finalem  causam  refert.  Et  certe  nihil  opus  fuit  Christum  carnem  nostram  induere  in  qua  diligeretur,  nisi  ut  nos  redimendo  paternae  misericordiae  pignus  esset.  Ut  rursus  sumam  eam.  Quia  non  parvo  moerore  audita  Christi  mors  discipulos  afficere  poterat,  imo  etiam  graviter  concutere  eorum  fidem,  consolatur  eos  spe  resurrectionis  mox  futurae:  ac  si  diceret,  non  hac  lege  se  moriturum  ut  absorbeatur  a  morte,  sed  ut  victor  mox  resurgat.  Et  nos  hodie  ita  Christi  mortem  reputare  convenit,  ut  simul  in   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci