[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


47:243  243  IN  EVANGELIUM  IOANNIS  244  eorum  rabiem  mitiget.  Quod  si  commune  periculum  est  magisque  timendum,  ne  fugere  credatur  pastor,  non  consulendi  voluntate,  sed  timore  moriendi,  nullo  id  modo  licere  contendit,  quia  fugae  exemplum  magis  nocebit  quam  in  posterum  prodesse  queat  eius  vita.  Legat  qui  volet  epistolam  ad  Honoratum  episcopum  centesimam  octogesimam.  Secundum  hanc  rationem  Cypriano  fugere  licuit,  qui  mortem  adeo  non  horrebat,  ut  oblatam  vitam  perfida  negatione  redimere  fortiter  abnuerit.  Solum  hoc  tenendum  est,  ut  gregem  suum  pastor  adeoque  singulas  oves  vitae  suae  praeferat.  Cuius  propriae  non  sunt  oves.  Videtur  hic  Christus  omnes  sine  exceptione  praeter  se  unum  facere  mercenarios.  Nam  quum  ipse  unus  sit  pastor,  nemini  nostrum  fas  est,  oves  quas  pascit  suas  vocare.  Sed  meminerimus,  qui  Christi  spiritu  aguntur,  eos  proprium  sibi  ducere  quod  capitis  est:  neque  id  ut  sibi  potestatem  usurpent,  sed  ut  fideliter  servent  quod  sibi  commissum  est.  Nam  qui  vere  Christo  coniunctus  est,  nunquam  alienum  a  se  ducet  quod  illi  tam  earum  fuit.  Id  est  quod  postea  dicit:  13.  Mercenarium  fugere,  quia  ovium  curam  non  habet,  ac  si  diceret,  gregis  dissipatione  non  tangi,  quia  nihil  ad  se  pertinere  putat.  Nam  qui  mercedem  spectat,  non  gregem,  utcunque  in  tranquillo  ecclesiae  statu  fallat,  tandem  ubi  cominus  certandum  fuerit,  perfidiae  suae  documentum  edet.  14.  Et  cognosco  oves  meas.  Priore  membro  suum  erga  nos  amorem  rursus  commendat:  cognitio  enim  ex  amore  nascitur  et  curam  secum  trahit:  simul  tamen  significat  susque  deque  sibi  esse  omnes,  qui  evangelio  non  obtemperant,  quemadmodum  secundo  /  membro  repetit,  et  confirmat  quod  prius  dixerat,  se  vicissim  ab  ovibus  agnosci.  15.  Sicut  cognoscit  me  pater.  Nihil  attinet  ac  ne  expedit  quidem  in  spinosas  illas  speculationes  ingredi,  quomodo  suam  sapientiam  pater  cognoscat,  quia  Christus  simpliciter,  quatenus  vinculum  est  nostrae  cum  Deo  coniunctionis,  se  inter  illum  et  nos  medium  statuit:  ac  si  diceret,  non  magis  fieri  posse  ut  nostri  obliviscatur  quam  ut  pater  eum  reiiciat  vel  negligat.  Interea  mutuum  a  nobis  officium  exigit,  quia  sicuti  ad  nos  tuendos  confert  quidquid  a  patre  accepit  facultatis,  ita  vult  nos  habere  obsequentes  et  sibi  addictos,  quemadmodum  totus  ipse  est  patris,  et  omnia  ad  ipsum  refert.  16.  Et  alias  oves  habeo,  quae  non  sunt  ex  hoc  ovili:  illas  etiam  me  oportet  adducere,  et  vocem  meam  audient,  et  fiet  unum  ovile,  unus  pastor.  17.  Propterea  me  pater  diligit,  quia  ego  pono  animam  meam,  ut  rursus  sumam  eam.  18.  Nemo  tollit  eam  a  me,  sed  ego  pono  eam  a  me  ipso.  Potestatem  habeo  ponendi  eam,  et  potestatem  habeo  iterum  sumendi  eam:  hoc  mandatum  accepi  a  patre  meo.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci