|
15:241
241
1554
SEPTEMB.
Heu
quibus
haec
odiis
moliri
incendia,
siccis
Ipsi
oculis
spectare
hominis
luctumque
necemque?
Proh
pudor!
aeternis
factum
o
memorabile
saeclisi
Quo
pietas
deserta
abiit,
coelestibus
una
Digna
animis,
atque
una
unis
optanda
renatis?
Nunc
age
vobiscum
effari
atque
exquirere
causas
Iam
liceat
facti,
iustasque
audire
querelas.
Nulla
tamen
vos
suspicio,
nulla
excitet
ira,
Neve
manus
pudeat
tanto
dare
crimine
victas.
Nos
etiam
natique
Dei
Christique
clientes
Hic
sumus,
et
nostram
fecere
pericula
certam
Multa
fidem,
Ausoniaque
ideo
decessimus
ora,3)
Amplexi
exsilium,
ignotisque
habitamus
in
arvis,
Paupertas
quibus
una
comes,
quibus
aspera
cultu
Est
facies,
quibus
haud
certis
dant
facta
diebus
Yerba,
sed
as&idui
fessis
alimenta
labores.
Ipsi
evangelium,
si
quando
contigit
usquam,
Haud
pretio
inducti
pactisque
ad
commoda
rebus
.Attulimus,
vitae
sed
per
discrimina
nota,
Ingressi
quo
numen
agit,
quo
blanda
volentes
Spes
vocat,
adversos
magna
vi
stravimus
hostes,
Et
quos
fata
dabant,
quos
spiritus
intus
agebat,
Iunximus
ereptos
Satanae
nova
pectora
Christo.
In
facinus
quae
causa
trahit,
precor,
edite
vates,
Chrieticolumque
duces!
Servetumne
impius
error
Ille
suus
meritum
flammis
ultricibus
aufert?
An
vestras
acuit
curas
metus
impiger,
error
Ne
late
serpens
specioso
nomine
fratres
E
medio
incautos
raperet
sanctisque
pararet
Coetibus
invidiam
turbamque
moramque
necemque?
Inter
Christicoias
habuit
si
nomen
et
usus
Scrvantemque
nefas
stygiumque
in
corde
venenum
Is
numero
iam
frater
erat,
non
carcere
caeco
Includi
dirisque
peti,
non
ignibus
uri
Debuerat:
sed
si
quis
amor,
si
viscera
Christi,
Si
qua
fuit
mens
aetherei
sensusque
parentis,
Tum
lacrymis
late
fratrum
luctuque
dolentum
Excipiendas
erat,
nocteisque
diesque
vacandum
Tum
precibus,
Christoque
Deusque
in
vota
vocandus,
Quo
miser
errorem
ex
animis
virusque
malignum
Evomeret,
mentique
suae
optataeque
saluti
Eedditus
afferret
moerenti
gaudia
coetu.
Ceu
quem
tartareus
subito
nil
tale
putantem.
Spiritus
abripuit
miserumque
huc
versat
et
illuc,
Aut
si
quem
morbosa
lues
aegrumque
fatigat
Febris
agens,
mentemque
adimit
sensumque
veterno,
Is
magnae
pietatis
egens
morboque
levari
Debuit,
ac
reddi
eiecto
sibi
corde
furore,
Sic
decuit
vates,
imitantia
pectora
Christum,
Officiis
certare
piis
nullumque
sopori
Nocte
dieque
locum,
nullumque
relinquere
mensis.
Sic
vestrae
fidei
ratio,
sic
fratris
habenda
Cura
fuit,
Satanas
quem
abduxerat
invidus
astu.
His
studiis
opus
est
ubi
tale
quid
accidit
ulli
Nostratum,
rudibus
quae
iussit
patribus
olim
Christus,
apostolicisque
viris,
quibus
una
parenti
Cara
suo
proles
larvis
terrentibus
acta
Spiritibusque
malis,
quum
non
oblata
iuvari
rUorniu
auxiliis
tantisque
emergere
turbis
Posset,
inops
tandem
tristi
cum
patre
reiecta
est.
Tum
bonus
increpitans,
o
vo3
ieiunia
mensis,
3)
Autor
Italum
se
profitetur.
Calvini
opera.
Vol
XV.
|