|
30:240
periri
volumus,
necessario
nobis
ad
ipsius
bonitatem
certa
fiducia
confugiendum
est,
ut
experiamur
quod
alio
loco
propheta
praedicat:
Ecce
reges
convenerunt^
progressi
sunt
pariter
;
ipsi
viderunt^
similiter
admirati
sunt,
conturbati
sunt,
commoti
sunt,
tremor
apprehendit
eos,
dolor
ut
parturientis.
Quibus
verbis
propheta
consolatur
ecclesiam,
docetque
coniurantibus
adversus
ipsam
capitalissimis
hostibus,
saevissimis
et
fortissimis,
a
quibus
iamiam
laniandi
videantur,
fore
ut
quum
impetum
facere
volent,
in
furorem
vertantur,
et
miseros
licet
ac
inermes
conspicati,
non
audeant
tamen
invadere,
sed
ultra
progrediantur,
et
temere
viarum
ignari
abitum
accelerent,
Deo
ipsos
persequente,
et
consilia
ipsorum
frangente.
Profecto
talis
hostium
fuga
et
interitus
longe
insignior
est
quam
si
mille
propugnaculis
et
praesidiis
humanis
tegerentur.
Idcirco
David
merito
dicit
hoc
loco,
Dei
esse
bellum
:
quanquam
quidam
propter
unicam
literam
ad
illud
bellum
restringant,
quasi
David
dicat,
Deum
esse
populi
israelitici
caput,
et
ex
periculo
imminenti
ipsum
servaturum,
qua
ratione
volet:
quod
sane
verissimum
est:
verum
tamen
etiam
generalis
est
sententia:
qua
non
dubium
est
quin
David
docere
voluerit,
Deum
omnibus
praeliis
praeesse,
et
cui
voluerit
victoriam
concedere.
Quod
ipsum
ethnici
cognoverunt:
et
ideo
in
bellum
profecturi
diis
suis
sacra
facere
soliti,
ut
bene
sua
consilia
verterent
et
fortunarent.
Et
post
partam
victoriam
templa
fuerunt
ad
gratiarum
actionem
aperta.
Sed
quae
illi
diis
suis
sacra
fecerant,
mera
hypocrisis
fuit,
quod
verum
Deum
non
nossent,
et
quae
diis
suis
offerebant
in
Dei
viventis
contumeliam
redundarent.
Sed
Deus
in
hominum
mentibus
reliquas
esse
voluit
aliquas
religionis
scintillas,
ad
maiorem
ipsorum
condemnationem,
et
ut
sint
coram
Deo
inexcusabiles:
quod
ultro
sibi
oculos
effodiant,
ne
ad
Deum
vocantem
veniant
et
assurgant.
Idcirco
ethnici
fortunam
bellis
praeesse
et
dominari
dixerunt:
deinde
Martem
deum
praeliorum
imaginati
sunt:
Dei
viventis
interea
non
recordati.
Quod
et
ipsum
prophetae
Dei
populo
saepe
exprobrarunt,
dicentes
illos,
suo
reti
et
industriae
sacrificavisse.
Quemadmodum
hodie
multos
principes
videas
veram
cognitionem
Dei
non
habentes,
parta
victoria,
et
in
patriam
reduces
trophaea
ponere,
et
supplicationes
decernere,
subinde
suum
illud
Kyrie
eleison
repetentes
:
sed
interim
suas
laudes
praedicare,
virtutem
et
industriam
magni
facere:
fortunamque
dominam
laudare,
Deique
memoriam
omnem
abolere.
David
itaque
paucis
istis
verbis
docet,
bella
esse
Domini;
quasi
dicat
illum
dominum
esse
bellorum
et
in
omnes
dominari
et
autoritatem
habere;
ut
qui
de
suis
viribus
multum
sibi
pollicebantur,
animum
repente
despondeant,
et
ab
iis
qui
imbelles
et
ignavi
habebantur,
contra
omnium
opinionem
superentur.
|