[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


30:239  239  HOMILIA  LXIV.  240  trahendi  occasionem  iude  accipiant  Nam  fere  fit  ut  qui  equis,  curribus,  armis  instructissimi  sunt,  inde  efferantur,  et  vana  quadam  arrogantia  turgeant:  et  contra,  qui  iisdem  carent,  metu  trepident:  Deique  potentiae  et  auxilii  non  recordentur.  Idcirco  dicit  Deus  sibi  ista  displicere.  Itaque  carnalibus  et  temporalibus  omnibus  praesidiis  opponuntur,  primum  timor  Dei  et  reverentia,  quae  ipsius  maiestati  debetur:  deinde  spes,  quae  duo  coniungi  necesse  est.  Nam  scimus  hypocritas  abuti  solitos  Dei  nomine  et  evangelii,  et  palam  quidem  verbis  praedicare,  verbo  Dei  dandum  pondus  et  autoritatem  ut  solum  emineat,  et  ita  testari  nos  non  posse  in  Deo  fiduciam  collocare,  nisi  nos  ipsi  subiicere  didicerimus,  et  veram  obedientiam  reddere:  sed  tamen  multos  esse  infideles,  qui  Dei  timorem  simulabunt,  qui  nihilominus  neque  ipsum  ament,  neque  colere  velint:  verum  eius  summam  et  tremendam  iustitiam  horreant.  Illi  igitur  solam  externam  obedientiae  speciem  prae  se  ferunt,  intus  rebellionem  foventes.  Quamobrem  sciamus  duo  illa  quae  diximus  coniungenda,  timorem  et  spem  seu  amorem.  Nam  timere  Deum  tam  boni  quam  mali  iubentur,  ut  monet  propheta  in  Psalmis.  Doctrinam  igitur  istam  meditemur,  Domini  esse  bellum:  quam  ob  causam  propheta  Psalmo  33  dicit  equum  esse  mendacem  ad  salutem  :  et  regem  non  servari  multitudine  copiarum,  neque  potentem  multitudine  virium  :  sed  oculum  Iehovae  attendere  ad  timentes  sui.  Hoc  impletum  videmus  in  Goliatho  :  neque  dubium  quin  David  hoc  perpetuum  testimonium  in  ecclesia  esse  voluerit,  et  saepe  in  memoriam  populi  revocarit,  quod  semel  Deus  per  ipsum  effecerat.  Quare  haec  verba  saepe  inculcanda,  non  in  multitudine  virium  servari  potentes,  quoniam  potentiae  Dei  temporalia  praesidia  solent  opponere:  quae  quidem  sane  Deus  hominibus  dedit  et  illorum  usum  permisit,  sed  ita  tamen  ne  virtuti  et  potentiae  ipsius  praeferantur  :  quandoquidem  Deus,  suos  servaturus,  non  pendet  ab  istis  mediis,  neque  alligatur  istis  rebus  corruptibilibus,  quibus  homines  propter  infirmitatem  opus  habent:  cui  sua  ipsius  virtus  sufficit.  Nullum  itaque  subsidium  humanum  Deus  ad  suos  iuvandos  requirit,  et  nihil  ipsi  deest  ad  virtutem  suam  hominibus  manifestandam.  Sane  si  hanc  doctrinam  animis  inseulpserimus,  in  omnem  vitam  sufficiet,  et  tutissimum  erit  adversus  quaslibet  tentationes  remedium.  Nam  si  in  ipsius  tutelam  confugerint  us,  certo  persuasi  erimus  nos  licet  omnibus  praesidiis  vacuos  et  destitutos,  satis  tamen  ipsius  umbra  tutos  esse,  quae  sola  plus  valeat  quam  mille  propugnacula  ad  hostes  a  nobis  propulsandos,  licet  armis,  equis,  munitionibus,  militum  ingenti  numero  munitissimos  et  instructissimos,  et  ad  quorum  aspectum  horrere  mundus  deberet,  quod  suis  viribus  videantur  posse  universum  mundum  evertere:  sed  si  Dei  favorem  ex-   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci