|
47:238
filium,
qui
de
se
ipso
loquebatur:
sed
haec
minus
recepta.
7.
Dixit
ergo
rursum
illis
Iesus:
Amen,
amen
dico
vobis,
quod
ego
sum
ostium
ovium.
8.
Omnes,
qui
ante
me
venerunt,
fures
sunt
et
latrones:
sed
non
audierunt
eos
oves.
9.
JEgo
sum
ostium,
per
me
si
quis
ingrediatur,
servabitur:
et
ingredietur
et
egredietur,
et
pabulum
inveniet.
10.
Fur
non
venit,
nisi
ut
furetur
et
mactet
et
perdat:
ego
veni,
ut
vitam
habeant
et
abundantius
habeant.
7.
Ego
sum
ostium.
Nisi
addita
fuisset
haec
expositio,
tota
oratio
allegorica
erat.
Nunc
quod
praecipuum
erat
in
similitudine,
clarius
exponit,
quum
se
ostium
esse
affirmat.
Summa
autem
est
ut
diximus,
totius
spiritualis
doctrinae,
qua
animae
pascuntur,
caput
in
ipso
contineri.
Unde
et
Paulus,
unus
pastorum.
Nihil
scire
operae
pretium
duxit
nisi
Iesum
Christum
(1.
Cor.
2,
2).
Perinde
autem
valet
haec
loquutio,
ac
si
se
unum
esse
testatus
foret
Christus,
ad
quem
aggregari
nos
oportet.
Itaque
omnes,
qui
salutem
appetunt,
invitat
et
hortatur
ut
ad
se
veniant:
quibus
verbis
significat
frustra
circumire,
quicunque
eo
relicto
ad
Deum
contendunt,
quia
nonnisi
ianua
una
pateat,
aliunde
vero
obstructi
sint
omnes
accessus.
8.
Omnes
qui
ante
me.
Ad
verbum
est,
Omnes
quotquot.
Qui
autem
hoc
ad
Iudam
Galilaeum
et
similes
restringunt,
longe
meo
iudicio
discedunt
a
mente
Christi:
nam
generaliter
falsas
omnes
doctrinas
evangelio,
et
omnes
pseudoprophetas
piis
doctoribus
opponit.
Quin
etiam
usque
ad
gentes
non
absurde
extenditur
haec
sententia,
quod
quicunque
ab
initio
mundi
se
professi
sunt
esse
doctores,
nec
studuerunt
oves
ad
Christum
colligere,
hoc
titulo
abusi
sint
ad
perdendas
animas.
Caeterum
hoc
ad
Mosen
et
prophetas
minime
pertinet,
quibus
nihil
aliud
propositum
fuit
quam
ut
Christi
regnum
stabilirent.
Notandum
enim
est,
Christi
verbis
res
oppositas
inter
se
conferri.
Atqui
inter
legem
et
evangelii
doctrinam
adeo
nihil
dissidii
reperietur,
ut
lex
nihil
aliud
sit
quam
ad
evangelium
praeparatio.
In
summa,
testatur
Christus
doctrinas
omnes,
quibus
ab
eo
mundus
abductus
fuerat,
totidem
fuisse
mortiferas
pestes,
quia
extra
ipsum
nonnisi
exitialis
et
horrenda
sit
dissipatio.
Interea
videmus
quanti
sit
apud
Deum,
et
quanti
a
nobis
fieri
debeat
antiquitas,
quoties
veluti
in
certamen
cum
Christo
committitur.
Ne
quis
enim
moveatur
quod
saeculis
omnibus
exstiterunt
doctores,
quibus
nihil
minus
curae
fuit
quam
ad
Christum
homines
dirigere,
nominatim
Christus
ipse
exprimit
nihil
referre,
quam
multi
fuerint
tales,
vel
quam
pridem
emergere
coeperint:
quia
hoc
considerandum
sit,
unicam
esse
|