30:238  in  diis  suis  reprehendisse.  Nam  ille  Goliath  Davidi  in  diis  suis  maledicens,  sperabat  se  tanquam  fulmine  illum  percussisse  :  sed  hominis  iram  blasphemam  David  eludit,  quum  ait:  Deum  esse  in  Israele:  ut  indicet  incredulos  ethnicos  adorare  sua  somnia  et  inanes  imaginationes:  sed  verum  Deum  esse,  et  coli  et  adorari  in  Israele.  Populum  vero  israeliticum,  attonitum  et  metu  perculsum  consolatur,  confisus  Deum  re  ipsa  patefacturum  se  satis  potentem  ad  suos  e  periculis  eruendos  et  servandos,  et  licet  omnibus  humanis  praesidiis  destitutos,  satis  in  Deo  habere  praesidii.  Sane  temporum  nostrorum  experientia  nobis  idem  compertum  facit:  quamobrem  tot  testimoniis  oportet  nos  magis  magisque  confirmari:  ut  si  Dei  verbo  non  acquiescimus,  sicut  debemus,  saltem  quum  experientia  Deum  nostri  misertum  esse  sentimus,  et  promissiones  suas  implevisse,  veritatis  ipsius  maiorem  notitiam  habeamus,  et  in  ipso  uno  spem  omnem  nostram  collocare  discamus.  Discipulos  Christi  saltem  imitemur,  qui  de  Christi  resurrectione  dubitantes  dicuntur  viso  sepulcro  vacuo  Deo  credidisse.  Neque  vero  quaecunque  antea  Christus  Dominus  noster  praedixerat  vana  et  ludicra  ducebant,  quibus  fidem  adhibuerant  :  sed  tamen  adhuc  incerti  et  dubii  fluctuabant.  Deinde  ubi  perfectum  vident  quod  ipse  Dei  filius  ore  suo  pronunciaverat,  credunt  et  ipsa  experientia  edocti  cognoscunt.  Nos  eorum  igitur  exemplo  discamus,  si  fuimus  increduli,  et  non  eam  Dei  voluntati  et  verbo  fidem  et  autoritatem  dedimus  quam  debuimus,  tamen  credere  tot  testimoniis  quae  Dei  filius  Dominus  noster  Iesus  Christus  nobis  exhibet:  et  ne  ingrati  simus  in  accipienda  gratia  quam  nobis  offert:  caveamusque  ne  ipsius  promissiones  in  dubium  vocemus:  sed  certo  persuasi  simus  Deum  non  frustra  loquutum,  neque  inanibus  nos  pascere  pollicitationibus:  sed  potius  ipsum  omnem  malitiam  nostram  sua  fidelitate  superaturum,  nosque  si  in  ipso  spem  nostram  posuerimus  in  suorum  numerum  recepturum,  quandoquidem  pollicitus  est.  Verum  enimvero  in  speciem  videri  posset  ista  sententia  frigida,  Deum  non  servare  in  lancea,  neque  scuto:  sed  tantam  tamen  tamque  arduam  scientiam  complectitur,  ut  non  sine  summa  difficultate  in  mentem  humanam  cadat.  Et,  ut  heri  diximus,  non  abs  re  sacra  scriptura  dicit,  Deum  non  delectari  in  equis  neque  in  curribus:  sed  in  iis  qui  ipsum  timent,  et  in  ipsius  misericordia  fiduciam  collocant.  Minime  quidem  quasi  equos,  et  reliquum  apparatum,  qui  ab  ipso  est,  reiiciat  et  abominetur.  Quare  enim  equi,  arma  et  alia  istiusmodi  praesidia  Deo  displicerent,  quorum  ipse  ex  mera  gratia  dedit  usum  hominibus?  Quis  Deo  displicere  dixerit  suas  creaturas,  quarum  usum  hominibus  concessit?  Quare  quum  dicitur  Deus  illis  non  delectari,  inde  fit,  quod  homines  tantum  illis  tribuant  ut  de  Dei  gloria  de-