[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


47:237  237  CAPUT  X.  238  grege,  qui  se  uni  Christo  addicunt.  Caeterum  hoc  totum  ad  doctrinam  refertur.  Nam  quum  in  Christo  absconditi  sint  omnes  sapientiae  et  scientiae  thesauri  (Col.  2,  3),  qui  inde  alio  deflectit,  neque  viam  tenet,  neque  per  ostium  ingreditur.  Nunc  quisquis  monitorem  Christum  non  adspernabitur,  facile  se  ab  ea  dubitatione  expediet,  quae  tam  multos  perplexos  tenet,  quaenam  sit  ecclesia,  et  quinam  sint  pastorum  loco  audiendi.  Nam  si  nos  a  Christo  abducere  tentant,  qui  pastores  vocantur,  fugiendi  sunt  Christi  iussu  non  secus  ac  lupi  vel  fures.  Nec  cum  alio  grege  ineunda  vel  colenda  societas,  quam  qui  in  pura  evangelii  fide  conspirat.  Hac  ratione  hortatur  Christus  suos  discipulos,  ut  se  ab  incredula  totius  gentis  multitudine  separent,  ne  impiis  sacerdotibus  regendos  se  permittant,  nec  sibi  fucum  ex  vanis  et  ventosis  nominibus  fieri  sinant.  3.  Huic  ostiarius  aperit.  Si  cui  Deum  intelligere  libeat,  non  repugno:  imo  videtur  hic  Christus  consulto  Dei  iudicium  falsae  hominum  opinioni  opponere  in  approbandis  pastoribus,  ac  si  diceret:  Aliis  quidem  plerumque  mundus  applaudit,  eosque  libenter  honore  prosequitur:  sed  Deus,  penes  quem  imperium  est,  non  alios  agnoscit  ac  probat  quam  qui  oves  hac  via  ducunt.  Quod  nomine  oves  dicit  vocari,  ad  mutuum  fidei  consensum  refero:  quia  uno  Dei  spiritu  inter  se  coniuncti  sunt  discipulus  et  doctor,  ut  praeeat  hic,  sequatur  ille.  Quod  quidam  privatam  notitiam  exprimi  putant,  quam  de  singulis  ovibus  habere  debeat  pastor,  an  satis  firmum  sit  nescio.  4.  Quia  noverunt  vocem  eius.  Tametsi  hic  de  ministris  loquitur,  non  tam  ipsos  tamen  quam  Deum  per  ipsos  loquentem  vult  audiri.  Tenenda  enim  est  quam  posuit  exceptio,  quod  solus  fidelis  sit  ecclesiae  pastor,  qui  sub  Christi  ductu  et  auspiciis  oves  regit.  Notanda  autem  ratio  est  cur  dicantur  oves  sequi:  quia  scilicet  pastores  a  lupis  discernere  noverunt  ipsa  voce.  Hic  est  spiritus  discretionis,  quo  electi  Dei  veritatem  a  falsis  hominum  figmentis  diiudicant.  Ergo  in  Christi  ovibus  praecedit  veri  notitia,  deinde  accedit  serium  obsequendi  studium,  ut  non  modo  intelligant  quid  verum  sit,  sed  ex  cordis  affectu  recipiant.  Nec  tantum  in  eo  commendat  obedientiam  fidei,  quod  oves  ad  pastoris  vocem  placide  conveniunt,  sed  etiam  quod  extraneis  vocibus  non  auscultant,  nec  dissipantur  quum  quis  eas  inclamat.  6.  Hanc  similitudinem.  En  cur  sapientiae  iactantia  elati  Christi  lucem  respuerent:  nam  in  re  non  adeo  obscura  sunt  plus  quam  hebetes.  In  his  verbis  non  intellexerunt  quaenam  essent  ete,  varia  est  apud  Graecos  lectio:  quidam  codices  habent  ad  verbum,  non  intellexerunt  quae  loquebatur.  Altera  quam  sequutus  sum  plenior  est,  tametsi  eodem  redit  sensus.  Tertia  est,  quod  non  agnoverint  esse  Dei   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci