|
30:234
que
in
nos
virus
efflant,
eo
propinquiores
esse
suo
exitio:
et
quo
magis
securi
sibi
videntur,
et
de
victoria
certi
quasi
consiliis
suis
ad
exitum
perductis,
eo
citius
et
momento
quidem
a
Deo
in
exitium
deturbandos.
Pergamus
ad
insignem
illam
Davidis
sententiam:
Et
sciat
omnis
terra
quia
est
Deus
in
Israel,
et
noverit
universa
ecclesia
haec,
quia
non
in
gladio,
nec
in
hasta
salvat
Dominus.
Eadem
verba
David
quae
supra
repetit
sed
illud
observandum
quod
ait:
Et
sciat
omnis
terra
quia
est
Deus
in
Israel
Nam
istis
verbis
declarat,
quibus
viribus,
qua
audacia
fretus
tam
intrepide
Goliathum
aggrediatur,
nempe
Dei
virtute,
qui
verbum
suum
sit
impleturus,
et
ecclesiam
suam
tutaturus.
Nihil
igitur
hic
sibi
temere
David
finxit,
ut
solemus
plerumque
multa
nobis
temere
persuadere:
et
inani
quadam
audacia
freti
montes
aureos
nobis
polliceri,
quasi
nubes
ipsas
simus
transcensuri
:
sed
David
Dei
promissionem
specialem
de
tutando
et
defendendo
Israele
respiciebat.
Nam
terra
quidem
universa
est
Iehovae:
sed
tamen
Israelem
scimus
Deum
sibi
in
peculium
delegisse.
Quare
quum
dicit
Deum
esse
in
Israele,
non
imaginatur
quandam
ecclesiam,
sed
Dei
ipsius
verbo,
quod
fallere
non
potest,
nititur.
Quando
igitur
Dei
nomen
ut
scutum
hostibus
obiicere,
eoque
tegi
voluerimus,
danda
opera
est,
ut
ipsius
verbo
freti
simus,
ne
temere
illud
assumamus,
ut
multi
solent
Dei
nomine
gloriari,
qui
tamen
eius
virtutem
ignorant,
neque
unquam
eius
fuerunt
studiosi¡í
Quamobrem
si
rectam
esse
et
approbatam
fidem
nostram
cupimus,
et
cum
ea
fiducia
coniunctam
qua
hostium
conatus
ridere
possimus,
oportet
nos
certo
persuasos
esse
Dei
infinita
et
inaestimabili
bonitate
et
clementia
nos
esse
in
filios
adoptatos,
et
ut
essemus
ipsius
ecclesia
vocatos:
ideoque
velle
ipsum
a
nobis
ut
patrem
invocari,
et
persuasos
esse
nos
ipsius
esse
filios,
et
utilitatem
quae
inde
ad
nos
redit
agnoscere:
quod
ex
singulare
sua
misericordia
voluerit
in
filios
adopta
-.
Nos
itaque
Dei
nomine
laetari
non
possumus,
nisi
certam
fiduciam
in
ix
~o
habeamus,
fretam
fide
non
dubia
quam
ex
ipsius
promissis
hausimus:
hic
enim
unicus
fons
est
nostrae
fiduciae.
Idcirco
itaque
David
dicebat
Deum
esse
in
Israele:
non
quod
eum
sibi
populus
posset
devincire,
sed
quod
ex
mera
bonitate
praesentiam
suam
ibi
pollicitus
esset,
et
in
omnibus
angustiis
auxilium.
Nos
vero
hodie
licet
ab
Abrahamo
non
ducamus
originem,
tamen
in
locum
Israelitarum
successimus,
quemadmodum
docet
Paulus
apostolus,
quoniam
in
Christum
insiti
sumus
qui
antea
eramus
oleaster,
in
radicem
illam,
inquam,
a
Deo
ipso
consecratam,
quum
per
fidem
facti
samus
Domini
nostri
Iesu
Christi
membra.
Hoc
itaque
sufficiat
nos
a
Deo
per
evangelium
fuisse
vocatos,
et
promissiones
nobis
factas
nos
ab
ipso
in
gratiam
|