|
30:233
233
IN
L
LIB.
SAMUEL.
CAP.
XVII.
234
post
necem
dedecus
et
ignominiam
corporum
quae
sin¡ì
honore
insepulta
iaceant:
sed
quum
non
tantum
giganti
illi
sed
reliquis
etiam
Philistaeis
idem
opprobrium
minatur,
spiritu
prophetico
et
speciali
revelatione
facere
certum
est.
Goliathus
quidem
sua
virtute
et
robore
fretus
insultabat
adolescenti:
sed
longe
aliter
David,
qui
sane
longe
impar
erat
viribus
illi
cum
quo
congrediebatur
:
sed
tamen
Dei
robore
fretus,
et
ab
ipso
speciali
ratione
confirmatus.
Quare
ne
cogitemus
temere
Davidem
loquutum
fuisse,
ut
multi
solent
in
vanum
Dei
nomen
assumere,
quasi
in
potestate
sua
Deum
haberent,
et
ab
ipso
regerentur,
a
qua
temeritate
sane
David
fuit
alienissemus,
sed
ut
ante
vidimus
spiritus
sancti
peculiari
motu
et
impulsu
Davidem
excitatum
fuisse,
sic
eodem
fretus
victoriam
de
hoste
sibi
pollicetur,
cuius
casum
reliqui
Philistaei
sequantur:
quemadmodum
et
contigisse
deinceps
videbimus.
Idcirco
nominatim
obiicit
isti
giganti
contumelias
in
Deum
ipsum,
quod
Israelitas,
quibus
ipse
Deus
praeest,
despexisset
et
opprobrio
habuisset:
quibus
verbis
indicat
impios
quum
adversus
Deum
blasphemant,
sibi
ipsis
malum
accersere.
Nos
itaque
discamus
tunc
maxime
assumendos
animos
in
mediis
afflictionibus,
quum
hostes
eo
deveniunt
impudentiae,
ut
nos
conviciis
et
contumeliis
afficientes
in
ipsum
Deum
et
verbum
ipsius
sint
contumeliosi:
quod
non
impune
laturos
ipsos
est
certissimum.
Exemplo
istud
confirmatur
Assyriorum,
quos
Deus
per
prophetam
quoniam
populo
Israelitico
insultassent,
praedicit
sua
manu
feriendos.
Nam
impurus
ille
Sancheribus
Ezechiae
regi
et
populo
sic
insultaverat,
ut
in
ipsum
Deum
blasphemas
voces
evomeret:
quamobrem
Deus
Ezechiam
per
prophetam
consolatus,
ait,
se
vindictam
de
profanis
illis
sumpturum,
his
verbis:
Sprevit
te
et
subsannavit
te
virgo
filia
Sion:
post
regnum
tuum
caput
movit
filia
Ierusalem,
Cui
exprobrasti,
et
quem
blasphemasti?
contra
quem
exaltasti
vocem
tuam,
et
elevasti
in
excelsum
oculos
tuos?
Contra
sanctum
Israel.
Deus
ergo
quia
Ierusalem
erat
in
ipsius
praesidio,
et
ibidem
regiam
sedem
erexerat,
minatur
se
quod
Assyrii
fiduciam
in
Deum
Israelis
Ezechiae
et
populo
superbe
exprobrassent,
vindictam
de
ipsis
sumpturum,
causamque
suam
defensurum,
et
in
ipsos
hostes
dedecus
derivaturum.
Quare
si
Dei
insignia
feramus,
et
non
ficte
neque
simulate
nomen
ipsius
invocemus,
et
alarum
ipsius
umbra
tegamur,
hostibus
linguam
adversum
nos
petulanter
exserentibus,
et
virus
suum
efflantibus,
et
triumphos
instituentibus,
imminere
ultimum
exitium
a
Domino
sciamus,
cui
sunt
propinquiores
quo
insolentiores.
Nos
itaque
tunc
tanto
magis
praesenti
animo
simus,
et
Davidis
exemplum
imitemur,
certo
persuasi
quo
magis
hostes
veritatis
et
purae
religionis
insolescunt
et
efferuntur,
et
blasphemis
vocibus
Dei
maiestatem
laedunt,
suum-
|