[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


47:230  pulus,  quin  a  lege  Mosis  deficeret.  Ac  diserte  haec  duo  tanquam  inter  se  pugnantia  opponunt.  Caeterum  hic  in  speciem  pulcherrimus  est  color,  quod  discedere  a  Mosis  doctrina  metuunt.  Est  enim  haec  vera  pietatis  regula,  audiendos  esse  prophetas,  per  quos  loquutum  esse  Deum  certo  constat:  ne  quibuslibet  hominum  doctrinis  circumferatur  fides.  Ab  hoc  vero  principio  deducunt,  quam  habent  de  lege  Mosis  certitudinem,  sed  mentiuntur  Mosis  se  esse  discipulos,  qui  a  legis  fine  adversi  sunt.  Ita  hypocritae  Deum  lacerare  solent,  quum  volunt  eius  nomen  obtendere.  Si  Christus  anima  legis  est,  ut  Paulus  (Rom.  10,  4)  docet,  quid  erit  lex  ab  ipso  separata  nisi  corpus  mortuum?  Hoc  exemplo  docemur,  non  vere  audiri  Deum,  nisi  quum  attentus  est  auditor  ad  eius  vocem,  ut  percipiat  quidnam  sibi  velit  ac  loquatur.  Quum  dicunt  se  nescire  unde  sit  Christus,  hoc  ad  patriam  vel  locum  natalem  non  refertur,  sed  ad  munus  propheticum.  Causantur  enim  se  nullam  habere  vocationis  eius  notitiam,  ut  eum  tanquam  a  Deo  profectum  recipiant.  30.  Certe  in  hoc  mirum  est.  Oblique  perstringit  eos,  quod  tam  insigni  miraculo  nihil  commoti  Christi  vocationem  sibi  esse  ignotam  fingant,  ac  si  diceret,  minime  esse  consentaneum  ut  tale  divinae  virtutis  specimen  pro  nihilo  ducatur,  ac  Christi  vocatio  sic  probata  et  testata  nihil  tamen  fidei  apud  eos  obtineat.  Et  quo  magis  eorum  socordiam  urgeat  vel  malitiam,  miraculi  excellentiam  ex  eo  amplificat,  quod  ab  ultima  hominum  memoria  nunquam  fando  auditum  sit,  tale  quidquam  fuisse  ab  homine  factum.  Unde  sequitur,  malignos  esse  atque  ingratos,  qui  ad  conspicuum  Dei  opus  ultro  connivent.  Colligit  ergo  a  Deo  esse  missum,  qui  tanta  spiritus  Dei  potentia  instructus  est  ad  comparandam  sibi  ac  doctrinae  suae  fidem.  31.  Scimus  autem  quod  peccatores.  Falluntur  qui  caecum  ex  vulgi  opinione  sic  loquutum  esse  putant.  Nam  peccator,  hic  quoque  ut  paulo  ante,  impium  et  sceleratum  significat.  Est  autem  haec  perpetua  scripturae  doctrina,  quod  Deus  non  exaudiat  nisi  a  quibus  vere  et  sincero  corde  vocatur.  Nam  quum  sola  fides  ianuam  nobis  ad  Deum  aperiat,  certum  est  impios  omnes  ab  accessu  eius  arceri:  imo  testatur  se  abominari  eorum  preces,  sicut  ad  eorum  sacrificia  nauseat.  Singulari  enim  privilegio  filios  ad  se  invitat,  et  solus  est  spiritus  adoptionis,  qui  in  cordibus  nostris  clamat  Abba  pater.  In  summa,  nemo  ad  Deum  orandum  rite  est  comparatus,  nisi  qui  cor  fide  purgatum  habet.  Impii  vero  sicuti  in  suis  precibus  sacrum  Dei  nomen  profanant,  ita  potius  huius  sacrilegii  poenas  dare  merentur  quam  ut  quidquam  in  salutem  impetrent.  Ideo  non  male  ratiocinatur  caecus,  Christum  a  Deo  profectum  esse,  quem  suis  votis  ita  propitium  habet.  15*  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci