|
10.2:23
23
EPISTOLAE
17.18
24
que
etiam
consilium,2)
nisi
visum
esset
paucis
apud
te
'deplorare
miseram
sortem
optimi
huius
fratris,
quam
mihi
per
literas
significarunt
amici
quidam
fidei
et
probitatis
non
dubiae.
Cive
tamen
dolori
meo
et
sympathiae
indulgeo,s)
sive
eius
negotium
procuro,
non
potui
mihi
temperare
quin
scriberem.
Noveram
hominis
ingenium
et
mores,
quum
adhuc
ageret
in
nostra
G-allia.
Ita
se
gessit
ut
gratiosus
esset
apud
ordinis
nostri
homines,
si
quis
alius.
Eo
numero
habitus
inter
homines,
aliqua
autoritate
praeditos,
ut
nec
illis
pudori
esset
nec
contemptui.
Tamen
quum
non
posset
submittere
diutius
cervices
isti
voluntariae
servituti
quam
adhuc
ferimus,
demigravit
ad
vos
in
nullam
spem
reditus.
Nunc
praeter
opinionem
eius
accidit
ut
agat
fabulam
motoriam,
nec
statam
sedem
ubi
figat
reperiat.
Huc
etiam,
ut
audio,
ob
angustias
et
inopiam
rei
domesticae
accurrerat
ut
opibus
amicorum,
quos
olim
mutua
opera
iuverat,
*
paupertatem
suam
tantisper
sustentaret,
donec
sors
paulo
benignior
offerretur.
Nunc
apcipe
quanto
potentior
sit
calumnia
quam
veritas.
Importunus
nescio
quis
ex
vestris,
quem
certe
non
audeo
malevolum
suspicari,
ita
omnium
aures
suis
delationibus
praeoccupaverat,
ut
omni
purgationi
clausae
fuerint.
Itaque
nullus
fuit
a
quo
assem
extunderet.
Forte
non
erat
illi
propositum,
quisquis
is
fuit
qui
huiusmodi
tragoediam
concitavit,
iminerentis
nomen
apud
credulos
fratres
proscindere.
Utcunque
tamen
imprudentiam
excusare
nec
deprecari
potest,4)
quin
magno
huius
malo
ac
periculo
erraverit.
Haec
autem,
ut
aiunt,
contumelia
illi
impingebatur,
quod
incidisset
in
suspicionem
anabaptismi.
Mirum
nisi
ille
supra
modum
fuerit
suspicax,
qui
hanc
coniecturam
ex
tam
leviculis
indiciis
traxit.
Ex
professo
adduxi
eum
inter
colloquia
in
sermonem
huius
sacramenti.
Ita
di-
--------------------
epistola
Calvini
ad
Bucerum.
Quam
qui
attentius
perlegerint
facile
concedent,
totius
epistolae
formam
et
tenorem
non
esse
iuvenis
vigesimum
annum
vix
egressi
ad
virum
primarium
et
magni
iam
nominis
inter
doctores
evangelicos,
eundemque
de
scriptoris
exsistentia
ne
ycv
quidem
suspicantem.
Nulla
hic
excusationis
formula,
nulla
doctrinae
praedicatio,
nullum
laudationis
verbum:
quae
omnia
ab
ignoto
ad
talem
tantumque
virum
scribente
negligi
nequaquam
poterant
Epistola
tota
familiaris
est,
unde
colligimus,
vel
hanc
non
primam
fuisse
Calvini
ad
Bucerum,
vel
ad
minimum
Bucero
scriptorem
iam
antea
aliquo
modo
innotuisse.
Quid
si
Calvinus
tam
a.
1528
non
modo
Argentorati,
sed
etiam
apud
ipsum
Bucerum
commoratus
esset
?
Vide
quae
diximus
supra
ad
NI.
Caeterum
annum
Calvinus
non
adscripsit
Hubertus
1532
esse
voluit,
quum
autographon
hoc
collectioni
Argentoratensi
insereret
Herminjardus
1534
proponit
Qui
tamen
unicum
hoc
argumentum
affert,
quod
epistolae
sermo
et
color,
quem
dixeris,
magis
serius
et
religiosus
videatur
quam
praecedentium.
Quae
quam
parum
faciant
ad
rem
definiendam,
non
est
quod
moneamus.
2)
Leisure
to
write
would
not
have
weighed
as
an
argument
to
persuade
me,
any
more
than
good
advice
.
.
.
3)
you
bear
with
me.
4)
I
can
neither
excuse
etc.
|