[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


47:229  229  CAPUT  IX.  230  confessionem  exprimere  vult.  Monebant  autem  his  verbis,  non  levi  contumelia  Deum  affici,  si  quis  per  eius  nomen  falleret.  Et  certe  quoties  iurandum  est  nobis,  occurrere  debet  haec  praefatio,  ut  non  minus  pretiosa  nobis  sit  veritas  quam  Dei  gloria.  Id  si  fieret,  longe  alia  constaret  iuramenti  religio.  Nunc  quia  bona  pars  Deum  abnegari  non  cogitans,  quum  ad  mendacium  asserendum  invocatur  eius  nomen,  temere  et  contemptim  ad  iurandum  prosilit,  omnia  periuriis  referta  sunt.  Interea  videmus  ut  hypocritae,  etiamdum  maximam  Dei  reverentiam  obtendunt,  non  modo  fucum  faciant,  sed  impudenter  quoque  illudant:  simul  enim  addunt,  ut  in  sua  verba  impie  cum  manifesto  Dei  probro  caecus  iuret.  Ita  scilicet  scelerata  eorum  consilia  Deus  in  lucem  protrahit,  utcunque  variis  coloribus  inducere  et  fictitiis  umbris  tegere  conentur.  25.  An  peccator  sit,  nescio.  Videtur  caecus  ab  ingenuo  testimonio  nonnihil  metu  deflectere.  Neque  enim  credibile  est  de  Christo  ipsum  dubitasse,  ut  verba  sonant,  sed  ego  potius  ironice  loquutum  arbitror,  quo  ipsos  acrius  pungeret.  Confessus  paulo  ante  fuerat  prophetam:  quum  nihil  proficere  se  videret,  de  persona  iudicium  suspendens  rem  ipsam  proponit.  Ergo  ista  concessio  subsannatione  non  caret.  26.  Dixerunt  ergo  ei  rursum.  Quum  impios  videmus  tantopere  in  pravis  suis  actionibus  satagere,  pudeat  nos  torporis  nostri,  quod  tam  frigide  in  agendo  Christi  negotio  versamur.  Quum  autem  undique  calumniandi  materiam  venentur,  ut  miraculum  tenebris  involvant,  Dominus  eorum  conatus  praeclare  discutit  infracta  caeci  constantia:  neque  enim  tantum  in  sententia  perstat,  sed  libere  eos  et  severe  obiurgat,  quod  veritatem  satis  notam  et  compertam  subinde  quaerendo  obruere  studeant.  Perversum  etiam  Christi  odium  illis  exprobrat,  quum  dicit,  numquid  vultis  fieri  eius  discipuli?  Significat  enim,  quamvis  centies  convicti  fuerint,  maligno  hostilique  affectu  sic  esse  occupatos,  ut  nunquam  cessuri  sint.  Mira  sane  libertas,  quod  homo  contemptibilis  et  obscurus,  imo  propter  mendicitatem  fere  probrosus,  secure  omnium  sacerdotum  furorem  in  se  provocat.  Si  exigua  duntaxat  fidei  praeparatio,  quum  ad  pugnam  ventum  esset,  illi  tantum  dedit  fiduciae,  quid  excusationis  praetexent,  qui  extra  telorum  iactum  magni  evangelii  praecones  in  periculis  obmutescunt?  Porro  haec  quoque  interrogatio  est  ironica.  Significat  enim  malevolentia  eos  non  sincero  veri  studio  impelli,  ut  hanc  quaestionem  tam  sedulo  urgeant.  28.  Gonviciati  sunt  ergo  illi.  Probabile  est,  quaecunque  illis  convicia  furiosae  iracundiae  impetus  dictavit,  tumultuose  in  eum  coniecisse:  hoc  autem  unum  ex  multis  fuit,  quod  legis  apostatam  vocarunt.  Neque  enim  eorum  iudicio  Christi  poterat  esse  disci-   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci