[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


30:228  sed  et  imbellem,  ac  proinde,  ni  Deus  ipse  iuvet,  mortis  certum  apparere  periculum,  ex  qua  solus  Deus  liberare  ipsum  possit:  quod  et  facturum  sibi  pollicetur.  Et  idcirco  iam  gratiarum  actionem  meditatur,  quasi  iam  quam  exspectabat  victoria  potitus.  Quamobrem  ne  miremur,  et  ne  aegre  feramus  si  Deus  non  magna  pompa,  et  magno  quodam  apparatu  nos  ex  periculis  vult  liberare,  sed  contra  potius  in  infirmitate  veluti  languentes  relinquit,  adeo  ut  hostibus  undique  cingamur,  et  laqueis  ipsorum  irretiti  videamur,  et  in  potestatem  ipsorum  iam  iam  venturi  et  opprimendi  ab  ipsis,  denique  in  nos  nihil  non  moliantur,  et  nullo  resistente  pravam  voluntatem  suam  impleant,  et  malis  obruant,  ne,  inquam,  ista  miremur.  Quid  ita  vero?  Nempe  Deus  eos  excaecat  et  in  propinquam  perniciem  praecipitat:  perinde  enim  agit  cum  illis  haec  permittendo  ac  si  quis  ebrioso  et  intemperans  vinum  affatim  suppeditet,  quo  non  satietur  donec  obrutus  vel  suffocetur,  vel  in  stuporem  aut  frenesin  incidat.  Eadem  sane  ratio  est  incredulorum  et  improborum  hominum  superbia  et  arrogantia  turgentium,  qua  sic  inebriantur  ut  in  furorem  et  rabiem  vertantur,  quamdiu  occasio  illis  offertur  saeviendi,  sibique  arridere  fortunam  arbitrantur.  Et  de  illis  hactenus:  nos  vero  contra  Davidis  exemplum  imitari  discamus,  blasphemis  illis  gigantis  vocibus  haec  spei  et  fidei  plena  verba  opponentis  :  Tu  venis  ad  me  cum  gladio,  et  hasta,  et  clypeo:  ego  autem  venio  ad  te  in  nomine  Domini  exercituum,  Dei  agminum  Israel  Sane  doctus  a  Deo  David  ita  loquutus  est,  et  quidem  antequam  prophetiae  donum  in  ipso  appareret,  et  ad  eam  perfectionem  venisset,  quam  deinde  a  Domino  accepit:  sed  in  ea  virtute  profecit,  et  perseveravit.  Profecto  iste  opilio  non  frequentarat  scholas,  neque  magnos  doctores  audiverat,  a  quibus  scientiam  disceret,  et  nihilominus  tamen  ad  summam  sapientiam  pervenit  et  scientiae  fastigium  attigit,  quae  in  hoc  sita  est,  ut  Deus  unus  sit  nobis  omnium  instar,  et  in  eo  eiusque  bonitate  fiduciam  et  spem  omnem  nostram  collocemus.  Quis  ergo  Davidem  hoc  docuit?  Non  doctorum  quos  diu  frequentant  cura,  sed  Dei  spiritus  tam  excelsam  ipsi  sapientiam  infudit,  longe  perfectius  quam  si  multos  annos  doctissimorum  virorum  scholas  frequentasset.  Num  vero  postquam  ad  regiam  dignitatem  pervenit  immutatus  est?  Minime  vero,  sed  rex  et  propheta  insignis  eandem  mentem  et  eadem  verba  retinuit,  sic  enim  Psal.  33  loquitur:  Non  est  rex  qui  servetur  multitudine  copiarum,  potens  non  eripitur  multitudine  virium  :  mendax  est  equus  ad  salutem,  et  multitudine  roboris  sui  non  liberat  sessorem.  Anima  nostra  praestolatur  Iehovam,  auxilium  nostrum  et  scutum  nostrum  est.  Nunquam  ergo  David,  mente  titubavit  nunqam  immutatus  est:  quam  mentem  habuit  rusticus  et  opilio,  et  quam  in  Deo  fiduciam,  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci