[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


47:227  227  IN  EVANGELIUM  IOANNIS  228  Nam  certe  tam  illustri  Dei  beneficio  affecti  ad  celebrandum  eius  nomen  ardere  toti  debebant.  Atqui  metu  conterriti  gratiam  Dei  quantum  in  se  est  sepeliunt,  nisi  quod  testem  suo  loco  substituunt  filium,  qui  et  minore  invidia  et  maiori  fide  rem  totam,  ut  gesta  est,  praedicet.  Caeterum  etsi  prudenter,  dum  periculum  declinant,  mediam  hanc  excogitant  rationem,  ut  per  os  filii  sui  oblique  de  Christo  testentur,  hoc  tamen  non  obstat  quin  per  os  evangelistae  spiritus  eorum  mollitiem  damnet,  quia  partes  interim  suas  deserunt.  Quanto  itaque  minus  habebunt  excusationis,  qui  perfida  abnegatione  Christum  cum  sua  doctrina,  cum  miraculis,  cum  virtute  et  gratia  prorsus  obruunt?  22.  Conspiraverant  Iudaei.  Hic  locus  docet  veterem  et  saeculis  omnibus  usitatum  excommunicandi  morem  fuisse:  neque  enim  tunc  primum  inventa  excommunicatio  fuit,  sed  quae  iam  olim  adversus  apostatas  et  contemptores  legis  usu  recepta  erat  poena  in  Christi  discipulos  versa  fuit.  Tenemus  ergo  ex  vetustissima  ecclesiae  disciplina  ortum  esse  excommunicandi  ritum.  Deinde  non  nuper  coepisse,  neque  unius  tantum  saeculi  esse  hoc  vitium,  ut  sancta  Dei  instituta  suis  sacrilegiis  impii  homines  corrumpant.  Esse  aliquam  correctionis  formam  qua  rebelles  cohiberentur,  Deus  ab  initio  voluit.  Hac  potestate  pontifices  et  scribae  non  modo  tyrannice  abusi  sunt  ad  vexandos  innoxios,  sed  Deum  ipsum  eiusque  doctrinam  nefarie  tandem  oppugnarunt.  Quum  potentior  esset  Christi  veritas  quam  ut  iure  et  ordine  ad  resistendum  pares  forent,  excommunicationum  fulmina  vibrarunt  ad  eam  opprimendam.  Idem  et  in  populo  christiano  factum  est:  vix  enim  exprimi  potest,  quam  barbaram  tyrannidem  exercuerint  pseudoepiscopi  in  plebe  subigenda,  ne  quis  mutire  auderet,  et  nunc  videmus  quanta  truculentia  telum  hoc  excommunicationis  in  omnes  Dei  cultores  torqueant.  Sed  ita  statuendum  est,  ubi  hominum  libidine  in  alienum  finem  rapitur  excommunicatio,  secure  posse  contemni.  Neque  enim  Deus,  quum  ius  excommunicandi  ecclesiae  suae  mandavit,  gladio  armavit  tyrannos  vel  carnifices  ad  iugulandas  animas,  sed  regulam  praescripsit  populi  sui  gubernandi:  et  quidem  ea  lege,  ut  summum  ipse  imperium  teneret,  homines  vero  haberet  ministros.  Fulminent  ergo  ut  libuerit  pseudoepiscopi,  non  alios  inanibus  suis  crepitaculis  attonitos  reddent,  quam  qui  voce  summi  pastoris  nondum  edocti  quodnam  sit  verum  ovile  vagi  et  dubii  errant.  In  summa,  quos  videmus  non  subesse  Christo,  certo  certius  est  legitima  excommunicandi  potestate  esse  privatos.  Nec  vero  timendum  est,  ne  a  suo  coetu  nos  abdicent,  unde  Christus  vita  et  salus  nostra  exsulat.  Quin  potius  si  Christo  coniuncti  esse  cupimus,  sponte  ex  papae  synagogis  discedere  nos  oportet:  tantum  abest  ut  nobis  obstet   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci