|
47:226
Christum
esse
prophetam
confessus
est,
qui
Dei
filium
esse
nondum
tenebat,
quam
pudenda
est
eorum
perfidia,
qui
metu
fracti
vel
eum
abnegant
vel
conticescunt,
quum
sciant
ad
patris
dexteram
sedere
atque
inde
venturum
totius
orbis
iudicem
?
Quum
ergo
exiguam
notitiae
scintillam
hic
caecus
non
suffocaverit,
danda
opera
est
ut
ex
pleno
fulgore,
qui
cordibus
nostris
illuxit,
ingenua
et
integra
confessio
refulgeat.
18.
Non
crediderunt
ergo
Iudaei
de
ipso,
quod
caecus
fuisset,
ac
visum
recepisset,
donec
vocarunt
parentes
eius,
qui
visum
receperat.
19.
Et
interrogaverunt
eos,
dicentes:
Hic
est
filius
vester,
quem
vos
dicitis
caecum
natum
esse?
quomodo
igitur
nime
videt?
20.
Responderunt
illis
parentes
eius
et
dixerunt
:
Scimus
quod
hic
est
filius
noster,
et
quod
caecus
natus
est
21.
Quomodo
autem
nunc
videat,
nescimus:
aut
quis
eius
aperuerit
oculos,
nos
nescimus:
ipse
aetatem
habet,
eum
interrogate,
ipse
de
se
loquetur.
22.
Haec
dixerunt
parentes
eius,
quod
timerent
Iudaeos:
iam
enim
conspiraverant
Iudaei
ut,
si
quis
eum
confiteretur
esse
Christum,
e
synagoga
eiiceretur.
23.
Propterea
parentes
eius
dixerunt:
Aetatem
habet,
ipsum
interrogate.
18.
Non
crediderunt.
Duo
hic
observanda
sunt,
quod
non
credant
factum
esse
miraculum,
et
quod
sponte
pravo
Christi
odio
excaecati
quod
palam
est
non
cernant.
Ipsos
evangelista
non
credidisse
refert:
si
ratio
quaeritur,
non
dubium
est
quin
voluntaria
fuerit
eorum
caecitas.
Quid
enim
obstat,
quominus
luculentum
Dei
opus
oculis
suis
subiectum
non
videant:
imo
quod
plus
quam
convicti
non
tamen
credant
quod
iam
habent
compertum,
nisi
quod
interior
cordis
malitia
clausos
tenet
eorum
oculos?
Idem
in
evangelii
quoque
doctrina
impleri
Paulus
docet:
velatam
enim
vel
obscuram
esse
negat
nisi
reprobis,
quorum
mentes
excaecavit
Deus
huius
saeculi.
Talibus
exemplis
moniti,
discamus
non
accersere
nobis
obstacula
quae
nos
a
fide
arceant.
Iudaeos
per
synecdochen
evangelista
nominat,
qui
populi
gubernacula
tenebant.
19.
Hic
est
filius
vester.
Quia
priore
via
non
successit,
novam
aliam
tentant:
sed
Dominus
hic
quoque
mirabili
ratione
non
modo
eorum
conatus
disturbat,
sed
in
contrarium
etiam
finem
vertit.
Porro
non
unum
simpliciter
quaerunt,
sed
astute
plura
involvunt,
ut
responsionis
ansam
praecidant.
Sed
parentes
caeci
ex
multiplici
et
captiosa
interrogatione
dimidiam
tantum
partem
excerpunt,
ad
quam
respondent:
filium
suum
esse
testantur,
et
caecum
fuisse
ab
utero.
Hinc
sequitur
non
naturaliter
eum
videre,
sed
miraculo
apertos
fuisse
illi
oculos:
sed
hoc
posterius,
quia
odiosum
erat,
praetereunt:
quo
silentio
produnt
suam
ingratitudinem*
15
|