|
10.1:223
CONSILIA.
fortasse
ut
et
causam
ego
eminus
exactius
expendo,
quam
vos
in
medio
illo
contentionis
strepitu
et
pulvere
cernatis.
Ac
spero
omnino
de
vobis,
sic
ista
a
vobis
acceptum
iri,
ut
et
mihi
ad
Deo
gratias
agendum
vestro
nomine
os
aperiatis.
Quod
si
vobis
modicam
tristitiam
attuli,
mo
quidem
non
poenitet,
ut
Paulus
loquitur
(2.
Cor.
7,
8.
9),
dummodo
ista
sit
tristitia
secundum
Deum
:
ubi
nempe
ita
vos
admissae
culpae
poenitebit,
ut
consultius
deinceps
agatis.
Scitis
quam
ipse
cupiam
me
ipsum
'consolari,
dum
vobis
bimul
gaudii
materiam
obtulero.
Quum
vero
aliquid
mali
subortum
est,
illic
sese
vera
amicitia
exserit
ubi
ad
vitia
non
connivemus,
sed
libere
coarguimus,
ut
nullus
pravus
affectus
aut
carnalis
intermistus
sit.
Si
quis
de
me
hic
queretur,
videat
in
primis
an
suum
reatum
serio
excusserit,
cui
censura
adeo
molesta
sit.
Atqui
longe
me
melior
de
vobis
spes
sustinet,
uti
hactenus
vestri
experimentum
habui.
Qui
enim
Deo
vos
obsequentes
praestatis,
dociles
etiam
exhibituros
statuo,
et
aequo
ac
pacato
animo
admissuros
reprehensiones,
quae
ex
ipsius
verbo
ad
vos
ita
diriguntur,
ut
quae
in
illis
amaritudo
subest,
ad
interiorem
sanitatem
et
animae
salutem
plurimum
faciat.
Valete
amantissimi
fratres.
Dominus
vos
omnes
foveat
in
timore
nominis
sui
et
veritatis
dilectione,
det
vobis
continuum
incrementum
in
omni
bono
et
gratia
spiritus
sui,
ut
glorificetur
in
vobis
nomen
ipsius
magis
ac
magis.
Amen.
QUUM
A
MINISTERIO
QUIS
INDICTA
CAUSA
ABDICATUS
ESSET,
i)
Quum
et
de
turbis
quae
vestram
ecclesiam
vexarunt,
et
de
mutatione
pastoris
subsequuta
audivissemus,
testatus
sit
etiam
apud
nos
N.
non
constare
sibi,
quamobrem
ministerio
a
vobis
abdicatus
esset:
commodissimum
duximus
paucis
vos
ea
de
re
commonefacere,
quod
eodem
animo
quo
scribitur
a
nobis
acceptum
iri
confisi
sumus.
Et
quemadmodum
zelo
christiano
ac
sinceritate
et
vero
amore
fraterno
eo
adducimur,
ita
etiam
facite,
ut
spiritum
illum
mansuetudinis
quem
scriptura
unice
commendat,
nobis
audiendis
accommodetis.
Non
est
vero
quod
multum
disceptemus,
quam
illa
diaria
propinquam
ecclesiae
ruinam
minitetur,
ubi
res
eo
redierunt,
ut
magistratus
ipse
absolute
ac
per
se
ministros
vel
abdicet
vel
instituat.
Quia
tamen
eo
quandoque
rediguntur,
ubi
fervent
contentiones
ac
turbae,
neque
remedia
ordinaria
locum
amplius
habere
possunt,
experientia
edoctos
esse
oportebit
in
poste-
1)
Epp.
et
Besponsa
ed.
Genev.
348,
Laus,
p.
659,
Hanov.
p.
741,
Chouet
p.
478,
Amst.
218.
Ex
gallico.
|