[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


30:222  constantem  voluntatem,  neque  potentiam  et  vires  immutabiles  et  continuas  :  itaque  si  esset  ipsis  Deus  similis,  diceretur  non  omnibus  posse  satisfacere,  alios  etiam  esse  qui  se  adiuvari  ab  ipso  postulent:  ac  proinde  dubii  semper  haesitaremus,  quemadmodum  qui  ab  hominibus  pendent  nihil  firmum  habent  neque  stabile.  Sed  in  Deum  nihil  tale  cadit.  Nam  qui  heri  potens  fuit,  eadem  hodie  potentia  praeditus  est:  qui  bonus,  eadem  bonitate:  quare  qui  pro  sua  erga  nos  voluntate  voluit  nostri  misereri,  nunquam  mutari  potest,  sed  eandem  semper  fidem  et  constantiam  retinet.  Ex  istorum  igitur  commemoratione  facile  colligimus,  Dei  auxilium  nunquam  nobis  defuturum:  sed  quemadmodum  praeteritis  temporibus  iuvit,  etiam  in  praesenti  adiuturum,  modo  ne  ipsi  impedimento  simus.  Nae  sic  decet  nos  sacram  scripturam  in  usum  nostrum  referre,  et  Dei  beneficia  praeterita  in  confirmationem  futurorum  assumere.  Nam  et  firmum  illud  in  sacris  ponitur  fundamentum,  Deum  nunquam  relinquere  imperfectum  opus  manuum  suarum  :  sed  quod  semel  incepit  ad  suum  finem  perducere.  Quamobrem  semel  in  suam  clientelam  et  tutelam  receptos  certum  est  nunquam  derelicturum,  et  semel  atque  iterum  ereptos  ex  periculis  nunquam  deserturum,  sed  semper  tutaturum  et  defensurum  donec  in  aeternam  salutem  tandem  incolumes  deduxerit.  Hinc  igitur  apparet  unde  nascatur  illa  in  nobis  diffidentia,  quum  periculis  hinc  inde  urgemur,  quum  rumoribus  terremur,  quum  hostibus  saevissimis  cingimur,  quum  denique  metu  imminentis  exitii  percellimur,  nempe  ex  oblivione  divinorum  beneficiorum  quibus  antea  fuimus  affecti,  sed  quae  statim  exciderunt  nobis  et  veluti  pedibus  conculcata  sunt.  Nam  si  de  illis  serio,  ut  par  est,  cogitaremus,  certum  est  nos  in  Davidis  sententiam  conclusuros,  Deum  qui  antea  nobis  in  rebus  angustis  adfuit,  etiam  adverso  tempore  adfuturum,  ex  periculis  erepturum,  ex  luto  et  coeno  ipso  retracturum;  et  adversus  hostes  nostros  dimicaturum,  et  clypeo  gi~liae  ipsius  tectos  miraculose  ex  ipsorum  faucibus  erepturum.  Is  enim  v  .  qui  afflictionum  amaritudinem  sua  dulcedine  lenit  siquidem  bonus  est,  et  bonitas  ipsius  erga  suos  permanet.  Quare  discamus  ita  meditari  bona  quae  Dei  manu  percepimus,  ut  non  dubitemus  quin  si  nos  in  iis  exercuerimus,  et  omne  studium  nostrum  posuerimus,  vera  fiducia  cum  vera  consolatione  coniuncta  muniamur  et  armemur  adversus  quaecunque  ingruerint  in  nos  pericula,  certum  exspectantes  ^b  ipso  auxilium,  et  veluti  iam  stratam  ad  ipsum  invocandum  viam  habentes,  ne  vereamur  ipsum  precibus  interpellare  dubii  et  incerti  sitne  nos  auditurus  annon.  Sane  fateor  nos  non  esse  adeo  duros  et  hebetes,  ut  sensum  omnem  exuerimus:  nam  si  periculis  nullis  afficeremur,  nulla  in  Deum  fiducia  nostra  esset,  sed  tanquam  trunci  et  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci