|
47:220
gelium
in
Christi
facie
resplenduerit.
Et
nunc
non
minus
mundum
Christus
irradiat
quam
quum
inter
homines
coram
versatus
est.
Respondeo
Christum
completo
functionis
suae
cursu
non
minus
potenter
operatum
esse
per
suos
ministros
quam
per
se
ipsum
quum
in
mundo
ageret.
Id
quidem
verum
esse
fateor:
sed
non
obstat
primo
quin
per
se
ipsum
exsequi
debuerit,
quod
a
patre
mandatum
erat,
quo
tempore
iu
eum
finem
exhibitus
fuit
in
carne.
Non
obstat
deinde
quominus
corporalis
eius
praesentia
verus
et
singularis
fuerit
dies
mundi,
cuius
splendor
in
omnia
saecula
diffusus
fuerit.
Unde
enim
et
olim
sanctis
patribus
et
nobis
hodie
lux
et
dies,
nisi
quod
Christi
exhibitio
semper
radios
suos
longe
emisit,
qui
perpetuum
diem
texerent?
Unde
sequitur,
quicunque
directorem
non
habent
Christum,
tanquam
caecos
in
tenebris
palpitando
confuse
et
sine
ordine
vagari.
Interea
tenendus
est
sensus
ille,
quod
sicuti
sol
pulcherrimum
terrae
ac
coeli
theatrum
totumque
naturae
ordinem
oculis
aperit,
ita
praecipuam
operum
suorum
gloriam
Deus
in
filio
conspicuam
exhibuerit.
6.
Hoc
quum
dixisset,
despuit
in
terram,
et
fecit
lutum
ex
sputo,
et
illevit
lutum
super
oculos
caeci.
7.
Et
dixit
ei:
Vade,
lava
in
piscina
Siloae,
quod
est,
si
interpreteris.
Missus.
Abiit
ergo,
et
lavit,
et
venit
videns.
8.
Vicini
itaque,
et
qui
viderant
eum
prius,
et
quod
mendicus
esset,
dicebant:
Nonne
hic
est,
qui
sedebat
et
mendicabat?
9.
Alii
dicebant:
Certe
hic
est.
Alii
vero:
Similis
est
illi.
Ule
autem
dicebat:
Ego
sum.
10.
Dixerunt
ergo
illi:
Quomodo
aperti
sunt
oculi
tui?
ll.
Bespondit
ille,
et
dixit:
Homo
qui
vocatur
Iesus,
lutum
fecit
et
illevit
oculos
meos,
et
dixit
mihi:
Vade
in
piscinam
Siloae,
et
lava:
postquam
vero
abii
et
lavi,
vidi.
12.
Dixerunt
ergo
ei:
Ubi
est
ille?
Dixit
Nescio.
6.
Despuit
in
terram.
Consilium
Christi
erat,
visum
caeco
restituere,
sed
rem
aggreditur
modo
in
speciem
valde
absurdo:
nam
luto
oculos
illinens
caecitatem
quodammodo
duplicat.
Quis
non
vel
misero
homini
eum
illudere
putasset,
vel
instar
hominis
deliri
ridiculas
ineptias
agitare?
Atqui
hoc
modo
caeci
fidem
et
obedientiam
probare
voluit,
ut
omnibus
esset
exemplo.
Fuit
certe
hoc
non
vulgare
fidei
specimen,
quod
caecus
nudum
verbum
amplexus
visum
sibi
redditum
iri
certo
confidit,
atque
hac
fiducia
properat
ire
quo
iussus
est.
Praeclara
etiam
obedientiae
laus,
quod
simpliciter
obsequitur
Christo,
etiamsi
multa
in
contrariam
partem
avocent.
Atque
hoc
verae
fidei
experimentum
est,
quum
pia
mens
simplici
Dei
verbo
contenta
sibi
promittit
quod
incredibile
alias
videtur.
Fidem
sequitur
mox
obsequii
promptitudo,
ut
se
Deo
regendum
placide
tradat,
qui
fidum
sibi
ducem
fore
|