[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


47:220  gelium  in  Christi  facie  resplenduerit.  Et  nunc  non  minus  mundum  Christus  irradiat  quam  quum  inter  homines  coram  versatus  est.  Respondeo  Christum  completo  functionis  suae  cursu  non  minus  potenter  operatum  esse  per  suos  ministros  quam  per  se  ipsum  quum  in  mundo  ageret.  Id  quidem  verum  esse  fateor:  sed  non  obstat  primo  quin  per  se  ipsum  exsequi  debuerit,  quod  a  patre  mandatum  erat,  quo  tempore  iu  eum  finem  exhibitus  fuit  in  carne.  Non  obstat  deinde  quominus  corporalis  eius  praesentia  verus  et  singularis  fuerit  dies  mundi,  cuius  splendor  in  omnia  saecula  diffusus  fuerit.  Unde  enim  et  olim  sanctis  patribus  et  nobis  hodie  lux  et  dies,  nisi  quod  Christi  exhibitio  semper  radios  suos  longe  emisit,  qui  perpetuum  diem  texerent?  Unde  sequitur,  quicunque  directorem  non  habent  Christum,  tanquam  caecos  in  tenebris  palpitando  confuse  et  sine  ordine  vagari.  Interea  tenendus  est  sensus  ille,  quod  sicuti  sol  pulcherrimum  terrae  ac  coeli  theatrum  totumque  naturae  ordinem  oculis  aperit,  ita  praecipuam  operum  suorum  gloriam  Deus  in  filio  conspicuam  exhibuerit.  6.  Hoc  quum  dixisset,  despuit  in  terram,  et  fecit  lutum  ex  sputo,  et  illevit  lutum  super  oculos  caeci.  7.  Et  dixit  ei:  Vade,  lava  in  piscina  Siloae,  quod  est,  si  interpreteris.  Missus.  Abiit  ergo,  et  lavit,  et  venit  videns.  8.  Vicini  itaque,  et  qui  viderant  eum  prius,  et  quod  mendicus  esset,  dicebant:  Nonne  hic  est,  qui  sedebat  et  mendicabat?  9.  Alii  dicebant:  Certe  hic  est.  Alii  vero:  Similis  est  illi.  Ule  autem  dicebat:  Ego  sum.  10.  Dixerunt  ergo  illi:  Quomodo  aperti  sunt  oculi  tui?  ll.  Bespondit  ille,  et  dixit:  Homo  qui  vocatur  Iesus,  lutum  fecit  et  illevit  oculos  meos,  et  dixit  mihi:  Vade  in  piscinam  Siloae,  et  lava:  postquam  vero  abii  et  lavi,  vidi.  12.  Dixerunt  ergo  ei:  Ubi  est  ille?  Dixit  Nescio.  6.  Despuit  in  terram.  Consilium  Christi  erat,  visum  caeco  restituere,  sed  rem  aggreditur  modo  in  speciem  valde  absurdo:  nam  luto  oculos  illinens  caecitatem  quodammodo  duplicat.  Quis  non  vel  misero  homini  eum  illudere  putasset,  vel  instar  hominis  deliri  ridiculas  ineptias  agitare?  Atqui  hoc  modo  caeci  fidem  et  obedientiam  probare  voluit,  ut  omnibus  esset  exemplo.  Fuit  certe  hoc  non  vulgare  fidei  specimen,  quod  caecus  nudum  verbum  amplexus  visum  sibi  redditum  iri  certo  confidit,  atque  hac  fiducia  properat  ire  quo  iussus  est.  Praeclara  etiam  obedientiae  laus,  quod  simpliciter  obsequitur  Christo,  etiamsi  multa  in  contrariam  partem  avocent.  Atque  hoc  verae  fidei  experimentum  est,  quum  pia  mens  simplici  Dei  verbo  contenta  sibi  promittit  quod  incredibile  alias  videtur.  Fidem  sequitur  mox  obsequii  promptitudo,  ut  se  Deo  regendum  placide  tradat,  qui  fidum  sibi  ducem  fore  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci