|
10.1:220
admonitionem
vobis
facturam
satis:
nec
tamen
ab
illo
ultimo
remedio
vos
prohibere
volui.
Atqui
longe
magis
optarim,
ut
quamprimum
quidquid
est
mali
emendetur
sine
mora,
ut
omnes
in
veram
concordiam
coalescant.
Hoc
si
contingat,
iam
vobis
significo,
magnum
vos
gaudium
allaturos
plurimis
fratribus
vestris,
quibus
ita
vestra
salus
et
tranquillitas
est
cordi,
ut
ad
illam
procurandam
vobis,
si
opus
erit,
paratissimus
habituri
sitis.
Valete
dilectissimi
fratres.
Dominus
vos
spiritu
suo
regat
cum
vera
prudentia,
mansuetudine
et
constantia.
Collegae
vos
ex
animo
salutant.
Genevae,
22.
Decembris
1551.
EIUSDEM
FERE
CUM
SUPERIORE
ARGUMENTI.
*)
Utinam
nunquam
aliud
mihi
scribendi
ad
vos
argumentum
suppeteret,
quam
ut
Domino
pro
suis
in
vos
donis
ipsi
gratias
agerem,
vosque
eadem
opera
ut
ad
continuum
profectum
exhortarer.
Sed
facit
Satanae
nequitia,
ut
optatum
illud
argumentum
mihi
nunc
ereptum
sentiam.
Sic
enim
accepi
illum
vos
inhalasse
quodammodo,
ut
nisi
vos
Dominus
respexisset,
atque
opem
attulisset
singulari
sua
benignitate,
totum
ecclesiae
aedificium
extremam
ruinam
minitaretur.
Et
vero
malum
diuturnum
non
fuit:
sed
a
quo
stetit?
Quis
enim
est
ignis
semel
accensi
exstinguendi
modus?
Nunc
igitur
quum
flamma
consopita
fuerit
a
Domino
ipsius
gratia,
atque
opera
fidelium
ipsius
ministrorum:
ne
tamen
idem
vobis
deinceps
contingat,
induxi
in
animum
vobis
admonitione
apposita
cavere
in
posterum,
dum
etiam
culpam
quae
a
vobis
admissa
est,
ob
oculos
ponerem.
Vos
autem
obtestor
ut
aequi
et
boni
hoc
officium
consulatis,
neque
si
asperior
vobis
visus
fuero,
ut
res
feret,
eo
minus
admittatis
reprehensionem:
ne
si
secus
fiat,
malum
duplicetur
a
vobis.
Qui
sim,
et
quo
salutis
vestrae
affectu
ducar,
quicunque
ad
gregem
Domini
pertinent,
facile
agnituros
confido:
quum
et
vos
in
sinu
et
corde
ipso
gestem,
non
secus
ac
mihi
carissimos
liberos.
Neque
hoc
ab
ulla
ambitione
proficiscitur.
Nam
et
satis
mihi
est,
ut
pro
fratre
a
vobis
habear
et
Christi
servum
me
profiteri
non
possum,
quin
vestrum
quoque
esse
ex
animo
agnoscam.
Hoc
igitur
ad
vestram
utilitatem
pertinet,
ut
mea
haec
admonitio
qua
saluti
vestrae
consultum
volui,
non
pereat,
a^ut
contemptu
vobis
inutilis
reddatur.
Ac
primum
quidem
inaudita
illa
mihi
est
agendi
ratio,
ubi
sic
loquimini,
placere
vobis
ut
ille
concionetur,
atque
ut
coenam
vobis
ministret.
Sane
oportet
ministrum
1)
JEpp.
et
Responsa
ed.
Genev.
p.
350,
Laus.
p.
229,
Hanov.
p.
257,
Chouet
p.
481,
Amst.
p.
219.
Textus
gallicm
quem
Beza
se
vertisse
dicit,
non
exstat.
|