|
10.1:219
CONSILIA.
lius
ratio
non
habeatur,
qui
viam
ipse
et
modum
aperuit,
quo
ecclesia
primum
colligeretur
in
Domino
per
suum
ministerium.
Fateor
vero
ubi
ordo
semel
status
est,
fixum
et
immotum
retinendum
esse
:
sed
longe
alia
est
ratio,
ubi
ne
tenuissima
quidem
ecclesiae
initia
exstant.
Quid
enim
dicemus
de
plurimis
illis
ecclesiis,
quae
Domino
per
Germaniam
erectae
sunt?
An
qui
primum
illis
evangelio
praedicando
navarunt
operam,
non
sine
ullo
ritu
admissi
sunt
pro
veris
pastoribus?
Neque
vero
cogito
vos
hominum
autoritati
subiicere:
sed
exemplum
illud
profero,
quod
ad
confirmandum
illud
quod
posui,
faciat:
nimirum
non
requiri
ut
electio
in
eadem
forma
locum
habeat
rebus
nondum
constitutis,
atque
ubi
ecclesia
suam
quandam
formam
et
ordinem
iam
admisit.
Quare
nulla
mihi
constare
potest
illarum
difficultatum
ratio,
nisi
quod
accersi
occasiones
a
remotis
iudico.
Expendite
praeterea
ubi
vos
domergatis,
si
hoc
semel
perfringatur.
Quod
enim
ius
erit
statuendum
de
tot
baptismis
intermedii
temporis?
Quid
de
coena
vobis
perinde
administrata?
Plura
non
addam,
quum
vel
ista
sint
plus
satis,
ut
fraenum
iniiciant
immoderatis
contentionibus.
Quod
si
neque
ista
satisfaciunt
fratribus,
qui
zelo
ducti
nimis
sunt
opinionibus
suis
addicti,
peto
ab
illis
per
Dominum,
ut
cogitent
etiam
atque
etiam
in
quod
discrimen
ecclesiam
adducant.
Habitatis
istic
ut
precario.
Ubi
hoc
notabitur,
tam
esse
difficiles
in
multis
rebus,
annon
vestra
morositas
taedium
aliquod
et
animi
alienationem
allatura
sit
bonis
illis
et
piis
senatoribus,
a
quibus
tam
humaniter
excepti
estis?
Deinde
annon
vobis
liquet,
nos
omnes
in
illius
quo
de
agitur
persona
semel
peti
ab
illis,
qui
unum
hoc
captant,
ut
vos
omnes
opprimant?
Mirum
sane,
quum
Guelfae
et
Gibellini
se
coniungere
sustineant
adversus
novum
hostem
emergentem,
vos
vero
non
eorum
exemplo
duci,
qui
in
unam
veritatis
evangelii
professionem
vocati
sitis.
Qui
vobis
adversantur
in
certo
articulo,
iam
vos
lacessere
incipiunt
ut
tandem
evertant.
Frater
ille
stat
paratus
ad
illos
repellendos,
ac
primos
impetus
sustinet.
Quam
igitur
indignum
est,
illum
porro
etiam
a
vobis
vexari.
Atqui
vel
illa
afflictio
qua
constringitur,
idonea
erat
ad
emollienda
etiam
illorum
pectora,
qui
essent
in
illum
exacerbatissimi:
maxime
quum
et
pestem
vobis
a
Deo
immissam
attenditis,
et
alterum
ex
pastoribus
iam
ereptum
esse:
quasi
iam
et
pastum
vobis
plane
subducendum
comminetur
Dominus,
ubi
nullam
rationem
admittitis
qua
vobis
satisfiat.
Haec
ad
vos
scribo,
ut
ignem
accensum
exstinguam.
Et
tamen
si
quis
nondum
potest
acquiescere,
saltem
a
vobis
peto
per
Dominum,
ut
extra
ullum
motum
et
contentionem
sustineatis
modo
aurem
praebere
rectis
consiliis,
quibus
deinde
placide
manus
detis.
Spero
equidem
quam
hic
a
me
habetis
|