30:218  inferre  queant.  Raro  quidem  id  contingit,  sed  quam  ob  rem?  Nempe  genus  humanum  Deus  conservare  et  tutari  ab  illarum  immanitate  vult:  et  simul  etiam  patefacere,  nisi  arcanis  quibusdam  habenis  coercerentur,  et  tanquam  catenis  vincirentur  rabidae  illae  et  immanes  belluae,  passim  in  homines  saevituras  et  ipsis  ultimam  luem  allaturas.  Quare  observemus  Deum,  ut  Davidi  admirandum  auxilium  adversus  ursum  et  leonem  dedit,  ita  nos  etiam,  sed  variis  ab  illo  modis,  ab  illarum  ferarum  laniena  salvos  tectos  defendere:  nempe  cohibendo  ne  in  nos  irruant,  et  ne  opus  sit  nos  illas  mento  comprehendere  ad  vim  repellendam:  quod  nimirum  nostrarum  virium  imbecillitatem  satis  habeat  cognitam,  et  nolit  eam  fortitudinem  nobis  quam  Davidi  olim  ad  illas  debellandas  dare:  sed  ipse  tamen  pro  nobis  pugnare  velit,  et  licet  ferae  illae  rabie  quadam  aestuent,  in  antris  tamen  et  foveis  retineat,  et  pavorem  iniiciat,  et  ab  hominum  laniena  prohibeat:  quos  alioqui  certum  centies  millies  perituros:  quandoquidem  magnus  est  numerus  et  diversa  genera  ferarum,  quae  nihil  nisi  nostrum  sanguinem  sitiunt,  ut  Deum  necesse  sit  vi  sua,  et  ea  quidem  miraculosa,  impetum  illarum  retinere.  Quare  si  non  eadem  qua  Davidem  ratione  Deus  nos  ex  eiusmodi  periculis  eripit,  ne  queramur  quasi  derelicti  simus  sine  auxilio:  sed  contenti  simus  iis  quae  quotidiana  experientia  comprobantur,  nisi  ultro  velimus  oculos  nobis  effodere,  ne  perspiciamus  sola  Dei  providentia  nos  adversus  omnes  brutas  et  feras  belluas  protegi.  Atque  hanc  ob  causam  propheta  Psal.  91  Dei  gratiam  praedicat  erga  eos  qui  sunt  in  Iehovae  tutela,  fore  nimirum  ut  super  ferocem  leonem  et  aspidem  incedant,  et  conculcent  iuvenem  leonem  et  draconem.  Quod  omnibus  fidelibus  tribuitur,  etsi  capitis  nostri  Domini  Iesu  Christi  proprium  est,  sed  cum  omnibus  ipsius  membris  commune.  Quare  Deum  invocantes,  ut  iubet  Psalmus  ille,  certum  est,  ab  istis  feris  protegendos,  licet  dracones  et  aspides  virus  suum  afflarent,  et  leones  apertis  faucibus  nos  laniaturi  inhiarent,  et  supra  feras  istas  incessuros,  modo  in  ipso  fiduciam  omnem  nostram  collocemus.  Contra  vero  si  Deum  contempserimus,  et  alio  spem  nostram  transferimus,  non  dubitandum  quin  adversum  nos  quaslibet  feras  excitet,  prout  etiam  per  prophetam  suum  minatus  est:  fore  ut  fugienti  a  conspectu  leonis  occurrat  ursus,  aut  ingressum  domum,  et  innitentem  ad  parietem  mordeat  serpens.  Et  quidem  iis  verbis  propheta  minatur  fore  ut  Deus  adversus  sui  contemptores  undique  inimicos  excitet,  ut  mille  mortis  discriminibus  circumquaque  cingantur.  Hinc  itaque  minas  videmus  adversus  divinae  maiestatis  contemptores:  inde  vero  contra  promissiones  iis  omnibus  proprias  qui  in  ipsius  virtute  et  providentia  ac  potentia  conquieverit,  et  qui  ad  ipsius  auxilium