30:216  essent;  neque  diabolus  segnem  operam  contulisset.  Nihilominus  tamen  illos  obstupuisse  videmus,  et  a  Deo  factos  ebriosis  similes,  ut  videndo  non  viderint:  et  ita  fregisse  illorum  animos  Dominum,  ut  hebetes  fuerint:  et  superbiam  ita  mentes  occupasse  ut  Dei  gratiam  quae  in  ipsius  ecclesia  lucet  contempserint,  et  tanquam  paleam  terra  obruerint.  Et  quidem  illi  sibi  gratulantes,  et  triumphos  suos  praedicantes  miseris  insultabant:  ecquid,  aiebant,  isti  homunciones  efficerent,  quid  isti  stolidi  et  stupidi  homines  susciperent,  quid  magnum  abiecti  isti  et  viles  homines  praestarent,  nobisne  vel  ad  momentum  exigua  hominum  manus  resisteret?  Sane  videbantur  suo  freti  splendore  et  munificentia  tribus  bolis  voraturi  quotquot  mundus  fideles  habet.  Atque  istud  dum  sperant  et  tanquam  factum  pollicentur  negligentiores  facti  sunt,  et  Deus  interim  opus  suum  perfecit,  et  sic  ipsorum  oculos  perstrinxit,  ut  imminentem  sibi  ruinam  non  animadverterint.  Iam  vero  Dei  manu  deiecti,  et  opinione  falsi,  dentibus  frendent  et  ringuntur:  Deique  virtutem  non  animadvertunt,  et  adversus  ipsum  insurgunt,  et  bellum  inferunt.  Ac  licet  videantur  facti  poenitentia  duci,  et  animum  immutare,  tamen  illos  intus  uri  certum  est,  et  perpetuo  cruciari  a  suo  carnifice,  quod  iis  honoribus  exciderint  quibus  maxime  delectabantur  et  inebriabantur.  Denique  Davidis  exemplo  discamus,  Deo  nos  protegente  et  in  clientelam  suam  recipiente,  ne  rabidissimas  quidem  feras  nobis  esse  nooituras:  et  licet  immensis  gurgitibus  circumdatos,  ex  quibus  nullus  detur  exitus,  et  altissimis  montibus,  aut  magnis  fluminibus  impeditos,  ut  ne  pedem  quidem  ad  periculi  fugam  movere  posse  videamur,  Deum  tamen  ita  brachium  suum  exserturum  ut  viam  aperiat,  facilemque  et  perviam  efficiat.  Ac  proinde  licet  adversum  nos  mundus  coniuret,  tamen  eius  arrogantiam  deiecturum,  aut  stuporem  immissurum,  quotiescunque  suos  tutari  et  promovere  voluerit.  Et  de  istis  satis:  ad  Davidis  responsum  transeamus,  et  qua  fiducia  nitatur  expendamus,  nempe  non  sua  industria,  neque  fortitudine,  sed  recordatione  divini  auxilii,  quod  in  summa  difficultate  expertus  fuerat.  Ait  enim  :  Pascebat  servus  tuus  patris  sui  gregem,  et  veniebat  leo  vel  ursus,  et  tollebat  arietem  de  medio  gregis  :  et  persequebar  eos,  et  percutiebant,  eruebamque  de  ore  eorum:  Et  illi  consurgebant  adversum  me,  et  apprehendebam  mentum  eorum,  et  suffocabam,  interficiebamque  eos.  Quibus  verbis  satis  ostendit  se  suis  viribus  non  fidere,  nihilque  de  illis  sibi  polliceri,  sed  a  Domino  solo  auxilium  exspectare,  quod  ex  ipsius  conclusione  fit  adhuc  magis  conspicuum,  quum  ait:  Dominus  qui  eripuit  me  de  manu  leonis,  et  de  manu  ursi,  ipse  me  liberabit  de  manu  Philistaei  huius.  Tibi  observandum  Davidem  licet  pecuarius  antea  fuisset,  tamen  iam  ab  initio  praeparatum  a  Domino  ad  maiora,  quae  vix  unquam