30:214  in  Dei  potentia:  talis  recordatio  beneficiorum  quae  a  Deo  acceperat,  a  quo  fortitudinem  et  animi  praestantiam  habebat:  quae  nunquam  illum  in  rebus  angustis  et  paene  desperatis  deseruit,  sed  semper  fovit  et  confirmavit.  Tantam  Davidis  constantiam  intuentes,  in  exemplum  assumere  et  imitari  debemus.  Neque  vero  tamen  sperandum  est  fore  ut  Deus  nos  semper  adiuvet  in  gigante  aliquo  superando,  quemadmodum  Davidem  iuvit.  Quare  licet  se  David  ultro  ad  singulare  certamen  obtulerit,  nos  tamen  ipsos  diligenter  intueri  decet,  aliquid  arduum  et  difficile  suscepturos,  viresne  nobis  sufficiant,  an  eam  divini  motus  vim  in  nobis  sentiamus  quae  nobis  felicem  exitum  polliceatur.  Verumtamen  etsi  virium  nostrarum  imbecillitatem  sentiamus,  non  ideo  tamen  labor  in  iis  quae  sunt  nostrae  vocationis  fugiendus  est.  Nam  quos  Deus  ad  aliquod  munus  vocavit,  et  quibus  certam  imposuit  provinciam,  quae  hoc  vel  illud  requirat,  licet  nos  infirmitatis  nostrae  sensus  tardiores  efficiat,  pergendum  tamen  in  vocatione,  et  superanda  omnis  ferendo  est  difficultas:  et  Deus  invocandus,  ut  vitiis  nostris  medeatur,  et  defectionem  nostram  suppleat.  Sed  si  de  re  agatur  quae  nos  necessitate  non  urgeat,  et  ad  quam  nos  non  obliget  conditio  ad  quam  a  Deo  vocati  simus,  Deum  precemur  ut  nos  inspiret  et  regat  suo  spiritu,  ac  patefaciat  qua  in  re  nostram  operam  requirat:  neque  nos  sinat  vel  digitum  sine  ipsius  praescripto  et  voluntate  movere:  ac  proinde  nobis  ipse  praeeat,  quem  sequamur  ut  discipuli  magistrum,  et  sub  eius  auspiciis  tuti  simus.  Deinceps  sequitur,  Saulem  voluisse  Davidem  ab  hoc  certamine  deterrere,  his  verbis:  Non  vales  resistere  Philistaeo  isti,  nec  pugnare  adversus  eum,  quia  puer  es,  hic  autem  vir  bellator  est  ab  adolescentia  sua.  Aetatis  maturae  viros  certum  est  non  esse  pares  viribus  invenibus,  neque  cum  illis  conferendos,  quod  eorum  aetas  effoeta  sit:  quare  Goliath,  hic  pro  veterano  milite  non  effoetae  sed  mediocris  aetatis  accipitur.  David  autem  etsi  virilem  aetatem  attigerat,  puer  tamen  appellatur,  quod  nondum  vires  integras  habeat,  quandoquidem  ad  annum  usque  quadragesimum  augeri  vires  hominum  etiam  hodie  certum  est  :  etsi  vehementer  labefactatum  est  humanum  genus,  et  singuli  homines  mundi  senectam  in  se  ipsis  repraesentant,  iam  effoeti  quos  integris  adhuc  viribus  esse  oporteret:  tamen  eo  tempore  vir  quadragenarius  aut  etiam  quinquagenarius  fortior  et  robustior  esse  poterat,  quam  adolescens  aliquis,  quam  aetatem  David  attigerat.  Hanc  ob  causam  Saul  illum  reiicit  tanquam  non  idoneum  ad  pugnam:  veritus  ne  ipse  summum  dedecus  et  ignominiam  incurreret,  si  iuvenis  ille  a  Goliatho  gigante  sine  negotio  debellaretur.  Nam  provocationis  leges  ferebant,  ut  si  a  Goliatho  singulari  certamine  propositus  adversarius  superaretur,  Israelitae  se  14*