10.1:214  oportet  ex  cognatis,  familiaribus  et  vicinis,  ut  fiat  distributio  ex  mandato  Christi:  deinde  coniuncta  sit  actio  cum  mysterii  explicatione:  nec  quidquam  a  communi  ecclesiae  ratione  diversum.  Promiscue  etiam  huc  et  illuc  deferre,  valde  periculosum  est.  Atque  hic  difficillimum  est  cavere,  ne  alios  superstitio,  alios  ambitio  et  vana  ostentatio  ad  petendum  sollicitet.  Itaque  iudicio  opus  esset  ac  delectu,  ne  quibus  daretur  nisi  in  magno  vitae  discrimine.  Panem  tanquam  sacrum  e  templo  afferri  praeposterum  est:  gestari  vero  in  pompa  nullo  modo  tolerabile.  Valete  eximii  viri  et  ex  animo  colendi  fratres.  Dominus  vos  tueatur,  gubernet  ac  benedicat  perpetuo.  Genevae,  12.  Augusti  1561.  AD  BAPTISMUM  MINUS  LEGITIME  ADMINISTRATUM,  i)  Literae  vestrae  perquam  nobis  iucundae  fuerunt,  optimi  fratres,  quod  tandem  vobis  concessu��  sit  in  urbe  locus,  et  data  concionandi  libertas.  Hoc  singulare  beneficium  aliis  maioribus  Deus  cumulabit.  Etsi  autem  vos  manent  novi  et  assidui  conflictus,  et  brevi  forte  erumpet  diaboli  furor,  strenue  pergendum  erit.  Superioribus  vestris  literis  huc  usque  non  respondimus:  quia  nemo  se  obtulerat,  qui  nostras  tuto  perferret.  De  quaestione  autem  proposita  sic  sentimus.  Quia  nemo  privatus  baptismi  legitimus  est  minister,  huic  malo  severe  occurrendum  esse:  quia  manifesta  baptismi  est  profanatio.  Et  quoniam  hic  mos  perversus  ex  superstitione  traxit  originem,  dum  salutis  necessitas  signo  affixa  fuit,  eo  minus  fovendum  est  duplex  malum.  Dubitanter  hac  de  re  loquitur  Augustinus  :  Si  quispiam  privatus  baptizet,  ubi  cogit  necessitas,  aut  nullum  est  aut  veniale  delictum.  Atqui  nobis  longe  pluris  esse  debet  inviolabile  Christi  mandatum:  Ite,  docete,  baptizate  (Matth.  28,  19).  Hic  nexus  absque  sacrilegio  solvi  non  potest.  Accedit  apostoli  sententia:  Nemo  usurpat  sibi  honorem,  sed  qui  vocatus  est  (Heb.  5,  4).  Adulterinum  ergo  baptismum  censemus,  qui  administratus  est  a  privato  homine.  Ac  in  ecclesia  recte  composita  tolerabilis  non  esset  haec  temeritas.  Sed  quia  id  apud  vos  inter  principia  contigit,  ante  restitutum  ecclesiae  ordinem,  et  rebus  adhuc  confusis,  non  tantum  errori  danda  est  venia,  sed  ferendus  est  qualiscunque  baptismus:  modo  ne  in  exemplum  trahatur,  quod  semel  perperam  gestum  est.  Nam  in  ecclesiae  dissipatione  multa  Deus  condonat,  quae  nullo  modo  admittere  fas  esset  in  ecclesiam  bene  ordinatam.  Olim  quum  vitiata  esset  religio,  haud  dubie  multis  vitiis  ac  corruptelis  implicita  circumcisio  fuit:  quam  tamen  ite-  1)  Epp.  et  Responsa  ed.  Genev.  p.  334,  Laus.  p.  539,  Eanov.  p.  605,  Chouet  p.  459,  Amst  p.  209.  14*