[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


30:212  spiciemus,  in  quod  vitium  Eliabum  hic  lapsum  aspicimus.  Sed  quid  David  ad  illa  respondet?  Quid  vero,  inquit,  feci  ?  numquid  non  verbum  est?  Vox  hebraea  significat  verbum.  Itaque  quidam  ita  responsum  Davidis  interpretantur,  quasi  dicat:  Quid  tibi  vis?  verba  inania  profundis:  quid  ita  succenses  si  verbum  unum  protuli.  Alii  vero,  quasi  dicat,  paulo  post  rem  de  qua  loquebatur  perficiendam  :  et  ita  comparationem  instituat  praesentis  cum  futuro:  Tu  vehementer  irasceris  quod  tuo  iudicio  stulte  et  temere  loquutus  sim  :  sed  quum  rem  perfecero,  tum  habebis  occasionem  mirandi.  Sed  haec  expositio  coacta  est.  Itaque  verba  Davidis  simpliciter  sumi  possunt,  ut  est  vulgata  expositio,  ut  nempe  non  arguat  fratrem  mendacii,  sed  sit  contentus  accusationem  ipsius  repellere.  Itaque  ait:  Quae  dicis,  verba  sunt,  quum  posset  dicere  esse  mendacium.  Tu  dicis  me  venisse  ut  praelium  viderem,  et  tibi  probe  cognitam  superbiam  meam  et  cordis  mei  malitiam:  sane  tu  inania  verba  fundis,  nulloque  fundamento  niteris.  Quandoque  vero  vox  illa  "DT  sumitur  pro  ordine  vel  more,  ut  quum  dicitur  Dominus  noster  Iesus  Christus  dicitur  rex  constitutus  secundum  ordinem  Melchisedechi  ;  nam  ibi  vox  illa  ~OT  exprimitur.  Quem  sensum  si  sequamur  etiam  optime  quadrabit,  ut  ita  David  fratris  calumniam  repellat:  Tu  me  superbiae  et  arrogantiae,  tu  curiositatis  insimulas,  an  vero  nunc  primum  in  castra  veni?  Nam  antea  vidimus  Davidem  ire  et  redire  solitum  ad  Saulem,  et  deinde  ad  pascendas  oves  reverti:  atque  verisimile  est  non  hac  una  vice  missum  a  patre  ad  fratres,  de  quibus  antea  etiam  sollicitus  David  ad  eos  invisendos  venerit.  Bene  itaque  conveniet  hic  sensus,  ut  dicat  non  superbiae,  non  arrogantiae,  non  curiositati  adscribendum  quod  venerit  a  patre  missus,  et  quidem  non  hac  una  vice  et  die,  sed  secundum  ordinem  et  morem  a  patre  servari  solitum.  Et  ita  nos  decet  obtrectatoribus  et  maledicis  os  claudere,  quos  certum  est  multos  fore  semper,  licet  cum  cura  et  sollicitudine  ambulemus,  et  dare  offendiculum  caveamus.  Neque  enim  prohibere  iucredulos  possumus  quin  de  nobis  male  loquantur,  quandoquidem  semper  ad  maledicta  guttur  apertum  habent,  etiam  sine  occssione.  Sed  quid  agas?  Nimirum  quod  monet  apostolus,  ut  per  gloriam  et  ignominiam,  per  convicia  et  laudes  ambulemus,  quoties  ita  visum  Deo  fuerit.  Et  tamen  semper  parati  simus  ad  obtrectatores  et  maledicos  arguendos  quum  malitia  et  effraeni  arrogantia  in  nos  surrexerint:  ut  nempe  improbis  igno-  .  unia  nos  aspergere  et  obruere  conantibus,  bona  <  ^scientia  nitamur,  et  veritate  tanquam  clypeo  3gamur,  et  quascunque  calumnias  et  maledicta  repellamus.  Et  de  Davidis  responso  hactenus.  Caeterum  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci