|
30:212
spiciemus,
in
quod
vitium
Eliabum
hic
lapsum
aspicimus.
Sed
quid
David
ad
illa
respondet?
Quid
vero,
inquit,
feci
?
numquid
non
verbum
est?
Vox
hebraea
significat
verbum.
Itaque
quidam
ita
responsum
Davidis
interpretantur,
quasi
dicat:
Quid
tibi
vis?
verba
inania
profundis:
quid
ita
succenses
si
verbum
unum
protuli.
Alii
vero,
quasi
dicat,
paulo
post
rem
de
qua
loquebatur
perficiendam
:
et
ita
comparationem
instituat
praesentis
cum
futuro:
Tu
vehementer
irasceris
quod
tuo
iudicio
stulte
et
temere
loquutus
sim
:
sed
quum
rem
perfecero,
tum
habebis
occasionem
mirandi.
Sed
haec
expositio
coacta
est.
Itaque
verba
Davidis
simpliciter
sumi
possunt,
ut
est
vulgata
expositio,
ut
nempe
non
arguat
fratrem
mendacii,
sed
sit
contentus
accusationem
ipsius
repellere.
Itaque
ait:
Quae
dicis,
verba
sunt,
quum
posset
dicere
esse
mendacium.
Tu
dicis
me
venisse
ut
praelium
viderem,
et
tibi
probe
cognitam
superbiam
meam
et
cordis
mei
malitiam:
sane
tu
inania
verba
fundis,
nulloque
fundamento
niteris.
Quandoque
vero
vox
illa
"DT
sumitur
pro
ordine
vel
more,
ut
quum
dicitur
Dominus
noster
Iesus
Christus
dicitur
rex
constitutus
secundum
ordinem
Melchisedechi
;
nam
ibi
vox
illa
~OT
exprimitur.
Quem
sensum
si
sequamur
etiam
optime
quadrabit,
ut
ita
David
fratris
calumniam
repellat:
Tu
me
superbiae
et
arrogantiae,
tu
curiositatis
insimulas,
an
vero
nunc
primum
in
castra
veni?
Nam
antea
vidimus
Davidem
ire
et
redire
solitum
ad
Saulem,
et
deinde
ad
pascendas
oves
reverti:
atque
verisimile
est
non
hac
una
vice
missum
a
patre
ad
fratres,
de
quibus
antea
etiam
sollicitus
David
ad
eos
invisendos
venerit.
Bene
itaque
conveniet
hic
sensus,
ut
dicat
non
superbiae,
non
arrogantiae,
non
curiositati
adscribendum
quod
venerit
a
patre
missus,
et
quidem
non
hac
una
vice
et
die,
sed
secundum
ordinem
et
morem
a
patre
servari
solitum.
Et
ita
nos
decet
obtrectatoribus
et
maledicis
os
claudere,
quos
certum
est
multos
fore
semper,
licet
cum
cura
et
sollicitudine
ambulemus,
et
dare
offendiculum
caveamus.
Neque
enim
prohibere
iucredulos
possumus
quin
de
nobis
male
loquantur,
quandoquidem
semper
ad
maledicta
guttur
apertum
habent,
etiam
sine
occssione.
Sed
quid
agas?
Nimirum
quod
monet
apostolus,
ut
per
gloriam
et
ignominiam,
per
convicia
et
laudes
ambulemus,
quoties
ita
visum
Deo
fuerit.
Et
tamen
semper
parati
simus
ad
obtrectatores
et
maledicos
arguendos
quum
malitia
et
effraeni
arrogantia
in
nos
surrexerint:
ut
nempe
improbis
igno-
.
unia
nos
aspergere
et
obruere
conantibus,
bona
<
^scientia
nitamur,
et
veritate
tanquam
clypeo
3gamur,
et
quascunque
calumnias
et
maledicta
repellamus.
Et
de
Davidis
responso
hactenus.
Caeterum
|