|
15:212
est
quiescere,
ne
vel
frustra
vobis
molestus
forem,
vel
aequitati
vestrae
diffidere
viderer.
Sed
quum
rem
quotidie
in
deterius
collabi
rumor
esset,
statui
mihi
esse
scribendum
aliquid.
Nec
vero
me
diutius
silere
patiebatur
dolor.
Id
dum
mecum
agi
to,
laetior
nuncius3)
affertur,
rationem
a
clarissimo
senatu
initam
esse,
quae
proterviam
quinque
nebulonum4)
fraenaret:
et
nunc
sedatos
esse
motus,
ut
saltem
tolerabilis
sit
status.
Utinam
omnia
sic
essent
ex
voto
composita,
ne
quid
mihi
praeter
gratulationem
restaret,
eamque
puram
et
solidam.
Verum,
quia
subest
adhuc
in
futurum
tristis
quaedam
suspicio
et
metus,
studium
huic
malo
purgando
abhibendum
putavi.5)
Duo
autem,
quantum
intelligo,
fuerunt
totius
mali
capita.
Delatus
est
initio
Garnerius2)
quod
de
sacra
Domini
coena
aliter
quam
vos
sentiret
ac
doceret.
Non
dico
a
quibus,
vel
quo
animo.
Ratio
concordiae
6)
habenda
fuit.
Suscepta
cognitio
est.
Verum,
si
bona
fide
res
tunc
agebatur,
transacta
esse
debuit.
Qui
accusatus
fuerat,
fidei
suae
confessionem
edidit.7)
Quam
vera,
quam
liquida,
quam
plena
fuerit,
non
disputo.
Hoc
mihi
unum
sufficit
non
esse
improbatam.
Itaque
sic
apud
me
antehac
cogitavi,
sententiam
fratris
et
symmystae
vestri,
si
non
prorsus
silentio
vestro
probata
fuit,
tolerabilem
fuisse
iudicatam.8)
Clam
interim
obliquis
artibus
vos
quidquam
esse
machinatos
ne
suspicari
quidem
libet.
Quid
ergo
restabat,
nisi
ut
quinque
nebulonibus
ad
turbandam
ecclesiam
longe
plus
quam
par
erat
dari
existimarem?
9)
Hoc
enim
debuit
a
vobis
omnibus
rite
expendi,
an
fas
sit,
an
deceat,
an
denique
rectum
sit
atque
humanum,
quinque
homines
turbulentos,
palam
a
reliquo
corpore
dissidentes,
foveri
contra
suum
pastorem.
Sed
quia
hoc
quoque
vulnus
nunc
sanatum
est,
ad
illud
prius
redeo.
Quid
ultra
fiagitetur
a
Garnerio2)
quam
praestiterit,
mihi
non
satis
compertum
est.
Vos
quidem
operam
dare
convenit,
ne
nimis
praecise
urgeatur.
Si
hodie
viveret
eximius
ille
Dei
servus,
et
fidelis
ecclesiae
doctor
Lutherus,
non
tam
esset
3)
Edd.
ecce
laetior
nuncius.
Qualis
hic
fuerit
fortasse
collegeris
ex
eodem
Diario
ad
18.
Iunii,
quo
refertur
quosdam
viros
a
magistratu
delegatus
fuisse
ad
concordiam
conciliandam,
scil-
praeter
ipsum
Marbachium,
Frid.
a
Gottesheim,
H.
Stesserum,
Sleidanum,
Theob.
lungium
et
D.
Ludovicum
(Lenglinum);
de
quorum
actis
M.
ad
senatum
peculiari
scripto
retulit.
Exinde
de
hoc
negotio
Biarium
silet
usque
ad
annum
sequentem.
4)
quinque
membrorum
coetus
gallicani
Garnerium
accusantium.
(J)iar.
ad
5.
Oct
1553)
5)
adhibere
officii
mei
esse
duxi.
Edd.
6)
Edd.
uno
tenore:
quo
animo
ratio
caett.
7)
Vide
Garnerium
N.
1587
et
Articulos
eius
prid.
Cal.
Sept.
1553
Senatui
oblatos,
in
fine
(Diar.
Marb.).
8)
indicatam
Edd.
9)
Si
Marbachio
fides
habenda
utrinque
peccatum
fm**
rat,
et
a
Garnerio
et
ab
eius
adversariis.
|