|
10.1:211
CONSILIA.
santur
veritati,
inde
occasionem
insultandi
arrepturi
sint,
quasi
eo
nomine
adversus
statum
politicum
aliquid
fieret.
Nec
tamen
improbamus
ubi
necessitas
inciderit,
eligi
viros
consultos
et
experientia
praeditos,
qui
videant,
quid
sit
e
re
ecclesiae:
ita
tamen
ut
hoc
etiam
munus
sit
ad
tempus,
et
extraordinarium,
ordinarium
vero
nullo
modo.
DE
CAEREMONIIS
ECCLESIASTICIS.1)
Quod
ad
caeremonias
spectat,
generale
hoc
tenendum
est
axioma,
quia
immensa
earum
congerie
onerata
fuit
ecclesia,
et
fere
obruta
evangelii
claritas,
prudentissimo
facere,
qui
parco
et
sobrioearum
usu
contenti
sunt.
Deinde
in
mysteriis
quae
vocantur
sacramenta
sedulo
esse
cavendum,
ne
hominum
commentis
vitietur
pura
et
genuina
coelestis
magistri
institutio:
praesertim
ubi
libera
est
electio,
nihil
melius,
quam
praescriptam
a
Christo
formam
simpliciter
tenere,
qualis
ad
nos
per
manus
transmissa
est.
Si
obiicitur
vetustas
(quanquam
hoc
clypeo
ad
tegendas
omnes
corruptelas
audacter
utuntur,
qui
consuetudini
et
receptis
moribus
nimium
addicti
sunt)
facilis
refutatio
est:
quia
veteres
quoque
ipsi
gravibus
querimoniis
satis
testati
sunt,
sibi
non
probari
quidquid
hominum
arbitrio
excogitatum
fuerat.
Augustinus,
maxime
ad
Ianuarium,2)
deplorat
iniusta
et
non
tolerabili
servitute
iam
tunc
oppressam
suisse
ecclesiam
ob
immodicos
ritus:
quum
tamen
vix
decima
pars
eius
labyrinthi,
quo
nunc
tenetur
orbis
implicitus
ad
irretiendas
animas,
composita
esset.
Deinde
ut
silentio
et
tolerantia
multae
caeremoniae
pridem
receptae
fuerint,
tenendum
est
quod
Paulus
statuit
discrimen,
ne
legalibus
figuris
sinamus
claram
evangelii
lucem
obscurari
(Gal.
4,
9
et
5,
2).
Si
legis
umbris
locus
non
conceditur,
quanto
minus
hanc
licentiam
obtinere
debent
hominum
figmenta?
Iam
si
probe
et
penitus
inspicitur
quid
homines
tantopere
sollicitet
ad
fabricandas
caeremonias,
reperiemus
ex
hoc
fonte
omnes
fluxisse,
quia
quisque
novum
Dei
cultum
fingere
ausus
fuerit.
Atqui
fictitios
omnes
cultus
non
modo
repudiat
Deus,
sed
etiam
severe
abominatur,
apud
quem
obedientia
pluris
est
quam
omnes
victimae
(1.
Sam.
15,
22).
Et
merito:
quia
eius
imperio
decedit
quantum
sibi
homines
hac
in
parte
arrogant.
Statuendum
quidem
est,
simulac
suo
arbitrio
Deum
colere
appetunt
homines,
foetidam
esse
profanationem
quidquid
de
suo
afferunt:
sed
ne
latissimam
sylvam
ingrediar,
ad
speciem
descendo.
Dixi
legitimum
baptismi
et
sacrae
coenae
usum
non
aliunde
peten-
1)
Epp.
et
Responsa
ed.
Genev.
p.
352,
Laus.
p.
427,
tfanov.
p.
479,
Chouet
p.
484,
Amat
p.
221.
2)
Epist.
119.
|