10.1:208  vero  paucorum  hominum  arbitrio  acquiescet,  donec  populum  ipsum  cognoverit  iugo  nolle  subiici:  tunc  sequetur  deliberatio,  quo  iure  obstrictum  teneant  Christi  servum,  qui  ordinem  divinitus  praescriptum  palam  recusant.  Certe  ubi  rogando  et  hortando  nihil  proficitur,  ac  frustra  etiam  conquesti  sumus  nos  religione  constringi  ne  pergamus  scientes  et  volentes  sacra  Dei  mysteria  profanare:  in  tam  confusa  ordinis  perturbatione  quomodo  stare  nobis  liceat  nescio.  Etsi  autem  cunctatio  reprehensione  non  caret,  ingenuoque  fatendum,  serius  quam  decebat  hanc  causam  susceptam  esse,  vel  non  satis  strenue  et  viriliter  fuisse  defensam:  non  alia  tamen  quam  nimiae  lenitatis  culpa  obiici  poterit,  quae  omnium  qui  contumaciter  obsistunt,  crimen  duplicat  potius,  quam  invidia  oneret  Christi  servum,  qui  sua  tarditate  ostendit,  ut  populi  saluti  consuleret,  se  nimis  fuisse  timidum.  Nec  vero  fervoris  et  praecipitantiae  calumniam  ullo  argumento  melius  diluere  optarem  si  tuo  essem  loco,  quam  ingenua  ista  confessione:  vidisse  quidem  ab  initio  quam  turpis  et  pudenda  esset  ista  profanatio  sacrorum;  sed  sperasse  quum  adolevissent,  correctionem  aliquam:  atque  hanc  fuisse  tolerantiae  causam,  quia  malebas  profectu  sensim  ad  docilitatem  formari,  quam  eos  repente  cogere  in  ordinem:  interea  non  tacuisse  quales  te  angustiae  premerent,  donec  videres  meliorem  rerum  statum:  nunc  serius  et  vehementius  urgere,  quia  hoc  tibi  necessitas  extorquet.  Hoc  si  nunc  libere  testeris,  constanterque  postea  insistas,  nec  finem  urgendi  facias,  vel  remedium  malis  istis  insanabilibus  inveniet  Deus,  vel  te  expediet,  ut  certo  tibi  sis  conscius,  quidquid  alii  obstrepant,  nihil  temere  abs  te  fuisse  tentatum.  Quod  si  tibi  elapsa  fuerit  haec  occasio,  timendum  est  ne  posthac  sentias  alio  te  quam  sanctae  vocationis  vinculo  teneri  constrictum.  SUR  LES  CEREMONIES  ET  LA  VOCATION  DES  MINISTRES.  0  Sur  le  poinct  des  ceremonies  et  surtout  de  garder  les  iours  des  festes:  Combien  que  ceux  qui  pourchassent  une  conformite  ie  ne  scay  quelle  sans  avoir  esgard  a  Tediffication  de  l'eglise,  auront  a  rendre  compte  a  Dieu  d'avoir  nourry  le  mal  et  empesche  le  remede  et  aussi  que  ce  soit  une  chose  dure  et  griefve  a  tous  1)  Bibi.  de  Geneve  God.  107,  fol  68.  Ancienne  copie.  Une  traduction  libre  d'une  partie  de  ce  texte  se  trouve  dans  les  Epp.  et  Besponsa  ed.  Gen.  p.  348,  Laus.  p.  658,  Ran.  p.  740,  Chouet  p.  478,  Amst.  p.  218.  Par  contre  la  partie  finale  qui  manque  dans  le  latin,  se  trouve  une  seconde  fois  copiee  dans  le  Cod.  Genev.  108,  fol  61  v.  Simler  a  copie  le  texte  francais  dans  son  vol  91  d'apres  une  copie  aux  Archives  de  Berne  que  nous  n'avons  pas  retrouvee.