|
30:207
207
HOMILIA
LXII.
208
quam
virtutis
amore
et
studio
ducuntur.
Nam
triumphare
et
in
theatro
conspici,
atque
ab
omnibus
honorari
cupiunt,
Dei
vero
nullam
rationem
habent.
Ab
isto
furore
David
fuit
alienissimus,
qui
etsi
graviter
ferebat
populi
Israelitici
ignominiam,
non
ea
tamen
tantum
affectus
est
quantum
Dei
gloria,
quam
ab
illo
incircumciso
laedi
audiebat.
Hinc
illae
ipsius
voces,
Deine
viventis
exercitum
incircumcisus
ille
habet
ludibrio
?
Non
ait,
populine
et
gentis
meae
gloriam,
sed,
illene
viventis
Dei
gloriam
impune
laedet,
sub
cuius
auspiciis
militamus?
Istud
exemplum
imitemur,
ut
si
quod
ecclesiam
Dei
tale
opprobrium
feriat,
non
tantum
alii
aliorum
opprobriis
et
iniuriis
afficiamur,
et
mutuum
auxilium
praebeamus,
sed
maxime
Dei
gloria
moveamur,
quam
rebus
omnibus
pretiotissimis
longe
anteponamus.
Nam,
obsecro,
Deum
ab
improbis
affici
contumeliis,
et
sacrosanctum
ipsius
nomen
conculcari
qua
mente
ferremus?
Nos
ergo
Davidem
imitati,
non
tanti
faciamus
illatas
nobis
iniurias
ab
incredulis,
et
purae
religionis
coniuratis
hostibus,
etsi
vel
in
faciem
despuant,
et
blasphemias
omnes
tanquam
virus
in
nos
evomant,
triumphosque
suos
instituant,
ut
ignominia
et
dedecore
nos
obruant,
ne
inquam
nos
ita
respiciamus,
quin
praecipue
Dei
gloriae
studio
ferveamus,
et
istiusmodi
vituperiis
exponi
doleamus:
et
quod
ait
propheta
Psalmo
69
vere
nobis
tribuatur:
Quia
zelus
domus
tuae
exedit
me,
et
opprobria
probris
assidentium
te
accidunt
mihi.
Ne
itaque
tam
nostri
amantes
simus
ut
nostram
potius
quam
Domini
gloriam
tueri
studeamus,
sed
zelo
potius
gloriae
Dei
exedamur,
ut
si
laedi
ullis
impiorum
vocibus
illam
audiamus,
rumpamur
potius
quam
non
ulciscantur.
Nam
ita
re
ipsa
comprobabimus
nos
vera
esse
Iesu
Christi
Domini
nostri
membra,
quum
Davidem
hac
in
parte
studebimus
imitari,
qui
nostri
capitis
fuit
figura,
cui
nos
etiam
oportet
conformari.
Quod
vero
Goliathum
vocat
incircumcisum,
perinde
est
ac
si
ethnicum
et
incredulum
dicat.
Tunc
enim
Israelitis
circumcisio
idem
erat,
quod
hodie
nobis
baptismus,
nempe
sigillum
quo
Deus
foedus
cum
Abrahamo
initum
obsignaverat,
quod
ad
ipsius
posteros
pertinebat
,
ut
ab
humani
generis
maledictione
generali
eximerentur.
Quare
observandum
circumcisionem
et
praeputium,
quod
vocant,
populum
et
ecclesiam
Dei
distinxisse
a
reliquis
nationibus,
quae
irae
et
maledictioni
Dei
erant
obnoxiae.
Sin
etiam
hodie
agnoscamus
nos
obsignari
baptismo,
et
admitti
in
filiorum
Dei
numerum,
ut
tantum
beneficium
tanquam
incomprehensibilem
thesaurum
aestimemus
et
quanti
par
est
faciamus.
Nam
baptismus
est
nobis
tessera
divinae
erga
nos
benevolentiae,
quod
in
eo
Christum
Dominum
nostrum
vestiamus,
et
in
illum
inseramur,
ut
omnium
ipsius
bonorum
fiamus
participes.
Quam-
|